Mój Kraj, Mój Świat

Autor: Ryszard Czarnecki

Okładka wydania

Mój Kraj, Mój Świat


Dodatkowe informacje

  • Autor: Ryszard Czarnecki
  • Tytuł Oryginału: Mój Kraj, Mój Świat
  • Gatunek: Eseje
  • Język Oryginału: Polski
  • Liczba Stron: 386
  • Rok Wydania: 2014
  • Numer Wydania: I
  • Wymiary: 145 x 205 mm
  • ISBN: 978-83-7785-429-7
  • Wydawca: Zysk i S ka
  • Oprawa: Miękka
  • Miejsce Wydania: Poznań
  • Ocena:

    4/6


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 1 votes
Akcja: 100% - 1 votes
Wątki: 100% - 1 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 1 votes
Klimat: 100% - 1 votes
Okładka: 100% - 1 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Wybierz opinię:

Jezyna22

Ryszard Czarnecki – ur. 1963 roku w Londynie. Najmłodszy prezes dużej partii politycznej w Polsce – Zjednoczenia Chrześcijańsko- Narodowego, najmłodszy wiceminister kultury (w rządzie Hanny Suchockiej, najmłodszy minister do spraw europejskich ( w rządzie Jerzego Buzka). Od 2004 roku przedstawiciel Polski w Parlamencie Europejskim. Historyk, publicysta, autor pięciu książek.

 

„Mój kraj mój świat" to wybór artykułów i felietonów Ryszarda Czarneckiego pisanych w latach 2011-2014. W notce wprowadzającej Tomasz Sakiewicz przytacza krążący dowcip. „Chwilę po śmierci Czarnecki wybiera się do nieba. Ku zdumieniu świętego Piotra serdecznie wita się z kilkoma aniołami z bliższych i dalszych chórów anielskich. Już miał przekraczać bramy anielskie, gdy święty Piotr zagradza mu drogę i krzyczy :hola, hola mój Panie. Najpierw wytłumacz się ze swoich konszachtów w piekle. Na co Czarnecki ; rzeczywiście pewne konszachty były, ale za to mogę wam zdradzić z kim tam łatwo zrobić rozłam".

 

Wybór felietonów w tym zbiorze jest subiektywny, kryteriami było wybrać takie teksty, które ukazywały się w „Gazecie Polskiej Codziennie", „Gazecie Polskiej" i „Gazecie Finansowej". Czarnecki jako polityk stara się reagować na to co nie tylko dzieje się w naszej ojczyźnie lecz również wokół nas. Autor uważa, że to co pisze to „Zaangażowana publicystyka". Irytują go ludzie i środowiska, które działają wbrew interesom Rzeczy pospolitej. Uważa, że nie mogą być oni bezkarni i to co piszę jest pośrednio rodzajem pręgierza polskiej opinii publicznej. Twierdzi, że wielu jest polityków, którym specjaliści piszą blogi lub felietony do tygodników. Uważa, że w jego przypadku obie sfery- robienia polityki i pisanie, ściśle się ze sobą przenikają i wiążą. Autor poddaje czytelnikowi pod osąd zbiór tekstów z ostatnich trzech lat. W jednym z felietonów jest mowa o upokorzeniu Tuska przez Barosso, który to stwierdził ( 21.01.2011) , że obecny polski rząd nie prosił i nie prosi Komisji Europejskiej o interwencje w sprawie Katastrofy pod Smoleńskiem. Zadeklarował, że Bruksela może w zgodzie z prawem podjąć tego typu działania lecz musi się o to zwrócić polski rząd. Rząd Tuska jednak śledztwa nie umiędzynarodowił bo nie chciał. Ciekawy jest wpis z 17.02.2014 roku na temat korupcji. Dokładna analiza funkcjonowania korupcji w 28 państwach członkowskich pokazała ścisłą współzależność między skalą łapownictwa a wzrostem PKB i rozwojem gospodarczym. Najbiedniejsze kraje Unii Europejskiej to jednocześnie kraje najbardziej skorumpowane. Mowa tu o Bułgarii i Rumuni. Oba te kraje należą do szóstej, ostatniej grupy krajów europejskich w zakresie przeżarcia życia publicznego przez korupcję. Dwa kolejne najbiedniejsze kraje czyli Łotwa i Litwa zajmują piąte miejsce w tym rankingu. Pisząc „biednych" myśli się o poziomie życia społeczeństwa a nie o bogatych niebywale elitach. Wśród wschodnioeuropejskich państw spoza UE najbardziej skorumpowane to Rosja i Ukraina będące równocześnie liderami w tej dziedzinie w klasyfikacji ogólnej. Im większa korupcja w poszczególnych państwach to tym mniejsze wydatki tych krajów na zdrowie publiczne i szeroko rozumiany sektor zdrowia. Identycznie ma się rzecz z korelacją między korupcją w sektorze edukacji i pozycją nakładów w budżetach państwowych. Do historii na pewno przejdzie przemówienie Czarneckiego na Majdanie ( i to po ukraińsku), jako pierwszego polskiego polityka przemawiającego u zarania ukraińskiej rewolucji.

 

Myślę, że warto poznać jego felietony chociażby po to aby sobie samemu wyrobić zdanie na wiele spraw. A mieć prawdziwe pojęcie o polityce to ogromnie trudna sprawa.

 

Komentarze

Kod antyspamowy
Odśwież


Współpracujemy z:

KARTA BIBLIOTECZNA

BIBLIOTECZKA

  • Załóż swoje konto
  • Karta Do Kultury

    Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
    *obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
    *dodawać je do ulubionych
    *polecać innym czytelnikom
    *odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
    *listować pozycje, które posiadasz
    *oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
    Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!