Co to właściwie znaczy żyć we własnym ciele?
Gabriel Weston zawsze czuła, że w anatomii, którą studiowała, czegoś jej brakuje. I rzeczywiście: kiedy została chirurżką, matką, a w końcu pacjentką, musiała zmierzyć się z rozdźwiękiem między ciałem, które znała jako lekarka, a poczuciem życia w nim.
Swoje doświadczenia opisała w tej książce. Zabiera nas w niej w niezwykłą podróż po naszym organizmie, przeplatając wiedzę medyczną historią, filozofią, sztuką i osobistymi przeżyciami (m.in. czterema porodami, wypadkiem ojca czy wreszcie własną chorobą serca i oczekiwaniem na operację).
Jej narracja kreuje zupełnie inny obraz ludzkiego ciała: o wiele bardziej kruchego, niepokojącego, fascynującego i cudownego, niż moglibyśmy sobie wyobrazić.
Owszem, Weston opowiada o sercu, mózgu, płucach, skórze, macicy i innych narządach, ale jednocześnie pisze o strachu, miłości, macierzyństwie, seksualności, chorobie i śmierci. O tym, że nasze organy mają nie tylko określone funkcje biologiczne, lecz są częścią historii, którą opowiadamy o sobie – i którą nasze ciała opowiadają o nas.
To zupełnie nowe spojrzenie na to, co każdy z nas posiada, ale zwykle zaskakująco mało zna i rozumie: własne ciało.
*
Wyjątkowa, piękna i absorbująca bez reszty książka. Lektura obowiązkowa dla każdego, kto ma ciało – szczególnie dla tych, którzy je badają.
Chris van Tulleken, autor bestsellera „Ultraprzetworzeni ludzie”
Odważna, humanistyczna i niepokojąca książka. Fascynujące połączenie nauki, historii, filozofii i sztuki, które sprawia, że zaczynamy patrzeć na własne ciało w zupełnie nowy sposób.
Sophie McBain, „The Guardian”
Wciągająca i liryczna podróż po najważniejszych organach, pełna niezwykłych faktów. Ale jest w niej również wiele czułości.
„The Telegraph”
Gabriel Weston jest wspaniałą pisarką. Życie to naprawdę mocna książka z opisami, które sprawiają, że ludzkie ciało ożywa.
„The Spectator”
Opis pochodzi od wydawcy.
Dodaj komentarz