Kamila Mitek

Faktycznie, nie jest to łatwe. Obie powieści napisałam tak naprawdę kosztem snu – między 5 a 7 rano. Jednak kiedy ma się prawdziwą pasję, nie ma miejsca na marudzenie, a czas  musi się znaleźć. Po prostu. :)

Inspiracje czerpię z wielu źródeł – z książek innych autorów, artykułów prasowych, filmów, a także opowieści przyjaciół i znajomych. I oczywiście z własnej wyobraźni i życiowych doświadczeń.

Najpierw powstają główni bohaterowie i zarys fabuły. Potem ich relacje rodzinne, przyjacielskie i zawodowe. Od początku mam obmyślone zakończenie i wiem, w jakim kierunku prowadzę bohaterów i czego mają się po drodze nauczyć. Czasem pozwalam im ponieść mnie w pobocznych wątkach, które powstają „na gorąco”. Ale bohaterowie nie mają ze mną lekko, bo zawsze byłam systematyczna i zdyscyplinowana. Pozwalam im więc na szaleństwo kontrolowane. :)

W moich głównych bohaterkach jest sporo ze mnie. Ofiarowuję im moje myśli, wartości, niektóre doświadczenia. Ale fabuły powieści są wytworem mojej wyobraźni, dlatego moja osobowość wyraża się raczej w światopoglądzie tych kobiet, w ich emocjach i reakcjach. Przeszłam już kilka życiowych lekcji i poprzez moje opowieści chcę się podzielić z innymi tym, czego się nauczyłam.

Ciekawe pytanie. Na pewno mam sentyment do Joanny i Doroty – obu głównych bohaterek. Bardzo lubię Szramę, który uczy nas, że nie wolno nam kierować się stereotypami w ocenie innych ludzi. Postać Ryśka skonstruowałam zaś tak, by uświadomił nam, że czasem warto dać komuś drugą szansę. Nie ma bohatera, którego bym nie lubiła... no dobrze, może jednak nie przepadam za Grześkiem, bo jest nadętym egoistą. Ale on też potrafi czasem pokazać ludzką twarz. :) Nie ma w moich opowieściach osobowości skrajnie złych. Wszyscy są po prostu... ludźmi z krwi i kości, z wadami i zaletami.

Marzy mi się tomik poezji. Na razie zbieram materiał. I nie ukrywam, że publikuję swoje utwory między innymi po to, by się przekonać, czy zdobędą serca czytelników. :) W swoich wierszach dzielę się obserwacjami i refleksjami o życiu. A czasem emocjami. Są proste i zrozumiałe, ponieważ moja poezja jest dla ludzi, a nie dla filozofów ( z całym szacunkiem dla tych ostatnich).

Bardzo dużo czytam. Uważam, że to obowiązek pisarza. Dzięki temu rozwijamy swoje umiejętności. Najchętniej czytam powieści obyczajowe, zdarza się, że sięgnę też po kryminał lub powieść phantasy. Ulubiona pisarka to Petra Huelsmann.

Naturalnie.:) Powstaje trzecia powieść – bardzo ciepła i wakacyjna, której fabuła rozegra się na greckiej wyspie Kefalonia. Chcę też w niej poruszyć ważny dla mnie temat bycia asertywnym. I by pokazać to zagadnienie, wykorzystam moją nową bohaterkę Agatę. :) Mam też pomysły na trzy kolejne opowieści. Jedną z nich będzie historia Anny z „,Pożaru w mojej głowie”. Postać ta zaintrygowała moje czytelniczki i warta jest ofiarowania jej oddzielnej powieści.Przedtem jednak mam w planie dość ambitny projekt – jeśli się powiedzie, będę miała dla Was bardzo ciekawą pozycję o unikatowym temacie. Trzymajcie kciuki! :)