Wersja dla osób niedowidzącychWersja dla osób niedowidzących

Tools for Change - Szkolenie w Rumunii

W dniach 15 - 28 września 2019 r. wolontariuszki Stowarzyszenia Sztukater - Agnieszka, Izabela, Karolina, Małgorzata oraz Patrycja  uczestniczyły w Szkoleniu „Tools for Change", realizowanym w ramach programu Erasmus+. Projekt odbył się w miejscowości Krajowa w Rumunii.

 

PONIŻEJ PRZEDSTAWIAMY RELACJE NASZYCH WOLONTARIUSZEK.

 

Agnieszka

W okresie 15-27.09.19r. miałam przyjemność przebywać w Rumunii w ramach programu Erasmus+. Było to szkolenie dla Youth Worker’ów pod tytułem „Tools for change”. Miejscem, w którym odbywała się praktyka był hotel Casa Boiereasca w Krajowej. Było to za razem zakwaterowanie osób z Polski, jak i pozostałych członków z krajów biorących udział w projekcie. Były to osoby z Rumunii, Turcji, Macedonii, Grecji i Bułgarii.

 

Codziennie w godzinach 10-18 zbieraliśmy się na sali, aby we wspólnym gronie zdobywać wiedzę i opracowywać techniki pracy z młodzieżą. Układaliśmy scenariusze różnych sytuacji jakie mogą się przytrafić podczas pracy z młodymi ludźmi. Szczególnie ciekawa była Psychodrama, która mobilizowała nas do intensywnego myślenia i wypracowywania technik radzenia sobie z problemami. Dzięki temu, nauczyliśmy się łatwiej wcielać w role i rozumieć postępowanie ludzi oraz ich problemy. Oprócz tego na zajęciach przygotowywaliśmy plakaty/prezentacje dotyczące np. Youth Worker’ów w poszczególnych krajach( ich zadań, instytucji...). Wydarzeniami, które pozostaną w mojej pamięci na długo były: wspólna gra na Darbukach, na placu przy teatrze w Krajowej; wizyta więzieniu oraz wizyta dzieci z pobliskiej szkoły.

 

W wolnym czasie integrowałam się z pozostałymi krajami. Wspólne zwiedzanie miasta, spacery po pięknym ogrodzie botanicznym i parku to była nasza codzienność. Dzięki temu, mimo intensywnej pracy, byłam wypoczęta i gotowa do działania.

 

Wyjazd pomógł mi przełamać barierę językową, dzięki czemu poznałam wspaniałych ludzi, którzy dzielili się swoimi ciekawymi historiami, doświadczeniami oraz problemami. Jak się okazało, mimo różnic kulturowych, jesteśmy bardzo do siebie podobni, mamy wspólne troski, aspiracje i cele. Zajęcia były bardzo ciekawe, prowadząca codziennie aktywizowała nas i zapoznawała z interesującymi technikami pracy.

 

Podsumowując, wyjazd był dla mnie cennym doświadczeniem, kolejnym krokiem do rozwoju. Wspólne warsztaty pozwoliły mi bardziej zrozumieć emocje jakie codziennie mi towarzyszą, dzięki czemu umiem je identyfikować i pracować nad nimi, co jest niezwykle cenną umiejętnością.

 

Dziękuję z całego serca Stowarzyszeniu Sztukater za możliwość uczestniczenia w tak wspaniałym projekcie. 

Karolina

W dniach 15-27.09.2019 uczestniczyłam w szkoleniu dla Youth Worker’ów „Tools for Change” w Rumunii w miejscowości Krajowa. Brali w nim udział osoby z Rumunii, Turcji, Grecji, Bułgarii, Macedonii oraz Polski.

 

Celem projektu było poszerzenie wiedzy o pracy z młodzieżą, między innymi poznanie technik radzenia sobie z emocjami, ich kontrolą i konstruktywnym wykorzystaniem. Aby go osiągnąć codziennie zbieraliśmy się na zajęciach, które trwały od 10 do 18. Głównym przedmiotem rozmów była Psychodrama i techniki pokrewne. W trakcie projektu każdy kraj przygotował serię plakatów i zaprezentował je przed pozostałymi uczestnikami. Pierwsze z nich dotyczyły organizacji, których przedstawiciele uczestniczyli w wymianie oraz samych krajów, kolejnymi tematami były między innymi: portret psychologiczny dziecka, z którym potencjalnie przyszłoby nam pracować, oraz spis proponowanych metod, które chcielibyśmy wykorzystać. Pozostałe prace zawierały dane o instytucjach pomagających młodzieży w danym państwie lub podsumowanie omawianej techniki pracy z grupą. Wiele zdań opracowywaliśmy w grupach mieszanych, co pozwalało poznać wspaniałych ludzi, ich kulturę, poglądy i rozwinąć umiejętności językowe. Odskocznią od codziennej rutyny był występ uliczny, przy budynku teatru w Krajowej, było to podsumowanie lekcji gry na Darbukach, w których mieliśmy przyjemność uczestniczyć. W trakcie szkolenia odwiedziliśmy również więzienie dla młodzieży do 25 roku życia, gdzie odbyły się dwugodzinne zajęcia z osadzonymi, podczas których dowiedzieliśmy się wiele o ich życiu i aspiracjach. Mieliśmy również przyjemność gościć grupę dzieci, z jednej z okolicznych świetlic, przygotowaliśmy dla nich ciekawe aktywności, takie jak energizer na świeżym powietrzu i krótka lekcja gry na Darbukach.

 

Podczas szkolenia poznałam wiele ciekawych technik, cieszy mnie że bardziej doświadczeni uczestnicy otrzymali możliwość zaprezentowania swojej wiedzy w trakcie zajęć, zdobyta wiedza z pewnością przyda mi się w przyszłości. Na koniec chciałam serdecznie podziękować Stowarzyszeniu Sztukater za umożliwienie wzięcia udziału w tak zajmującym szkoleniu. 

Małgorzata

Dużą zaletą, ku mojemu zaskoczeniu, tego programu był fakt, że dużo zyskałam dzięki rozmowom z moim rodaczkami. Ponieważ każda z nas pracuje w trochę inny sposób, w innych miastach, mogłyśmy się wymienić obserwacjami dotyczącymi tego, jak obecnie funkcjonuje młodzież, zainspirować do spojrzenia z szerszą perspektywą na niektóre aspekty naszej pracy oraz wesprzeć informacjami na temat konkretnych zasobów w Polsce. Szczególnie pomocne było w tym aspekcie przygotowywanie prezentacji o funkcjonowaniu pracowników młodzieżowych.

 

Najtrudniejszy w projekcie był fakt, że przyjechało na niego dużo młodzieży (także poniżej 18 roku życia), a nie profesjonalistów. To utrudniało grupowy proces uczenia się i komplikowało wszystko organizacyjnie, przez co nie mogę powiedzieć, że zdobyłam nową wiedzę lub umiejętności.

 

Ciekawie natomiast było przyglądać się pracy trenera w wielokulturowym i zróżnicowanym środowisku. Absorbujące były ćwiczenia, które wykorzystywały ciało lub kontakt wzrokowy. Mocnym doświadczeniem było udzielanie feedbacku poszczególnym osobom w obecności grupy. Uważam, że odbyło się to w bezpiecznej atmosferze i wniosło informacje o tym jak bywam postrzegana przez otoczenie.

 

Nie rozumiem z jakiego powodu odwiedziliśmy więzienie. Bardzo mnie ono zestresowało, ponieważ jako grupa nie przygotowaliśmy żadnego programu wizyty, nie wiedzieliśmy, co powiedziano o nas więźniom, ilu ich będzie. Było ich więcej niż nas jako grupy i mieliśmy trudności komunikacyjne ponieważ zarówno oni, jak i część uczestników naszego programu słabo mówiła po angielsku. Kilka godzin po wizycie w więzieniu odwiedziły nas dzieci. Powiedziano nam tylko, że są “wymagające”. Znowu nie wiedzieliśmy, ile ich będzie, w jakim wieku, z czym się zmagają. Znowu nic nie przygotowaliśmy.

 

Cieszę się bardzo, że prowadząca zaoferowała nam wysłanie materiałów, których nie zdążyła zrealizować oraz wyraziła swoją otwartość na współpracę. Było widać, że ma ona dużą wiedzę i umiejętności, ale nie była w stanie ich przekazać. Mam poczucie, że głównie z powodu złego doboru uczestników.

Patrycja

Zdecydowałam się na wyjazd, ponieważ bardzo zainteresowała mnie tematyka projektu. Byłam również ciekawa doświadczeń osób z innych krajów w zakresie wychowania i pracy z młodymi ludźmi. W związku z tym nieco zaskoczyło oraz zawiodło mnie, że uczestnikami projektu są nastolatkowie, albo osoby bez doświadczenia w pracy z młodzieżą. Byliśmy zróżnicowaną grupą zarówno pod względem wieku, jak i doświadczenia oraz oczekiwań wobec projektu. Mimo to atmosfera była rodzinna i przyjemnie się współpracowało. Nie zawsze jednak był to poziom, którego oczekiwałam. Duże uznanie należy się prowadzącej, ponieważ naprawdę starała się dostosować treści i sposób tłumaczenia do potrzeb nas wszystkich. I myślę, że udało jej się to przynajmniej na tyle, aby każdy wyjechał z przynajmniej ogólną wiedzą. Cieszę się, że zajęcia miały formę warsztatów, że mogliśmy doświadczyć poznawanych metod „na własnej skórze”. Dużą zaletą projektu były spotkania ze społecznością lokalną, więźniami oraz dziećmi z placówki opiekuńczo-wychowawczej.

 

Udział w projekcie był ciekawym doświadczeniem. Nadal utrzymuję niektóre nawiązane kontakty. Poznane metody pracy wykorzystuję już w swojej pracy z młodzieżą. Mam pewien niedosyt, ale zdaję sobie sprawę, że trudno jest zrealizować założenia projektu w stu procentach. Dużo ważniejsze niż to, był fakt że prowadząca potrafiła odpowiadać na potrzeby grupy i współpracować z nami.

 

GALLERY/GALERIA:

 

 

Podziel się!

Komentarze:

Kod antyspamowy
Odśwież

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial