"DigiMedia RESPONSibility TO BE!" - Łotwa

W dniach 01-08.10.2017r. wolontariusze Stowarzyszenia Sztukater – Bernadetta, Eliza, Hanna, Joanna oraz Piotr, uczestniczyli w Wymianie Młodzieżowej, „DigiMedia RESPONSibility TO BE!" realizowanej w ramach programu Erasmus+. Projekt odbył się w Preili, Łotwa.

 

poster
Żródło: uczestnik
poster 1
Źródło: uczestnik
poster 2
Źródło: uczestnik
poster 3
Źródło: uczestnik

 

Poniżej przedstawiamy relacje naszych wolontariuszy!

 

Bernadetta

 Projekt na Łotwie nie był moim pierwszym wyjazdem tego typu. Z doświadczenia wiem, że mogą być one zarówno bardzo ciekawe i ubogacające albo też monotonne i niezorganizowane. Dlatego „dla własnego świętego spokoju” wobec tego projektu postanowiłam nie mieć żadnych oczekiwań. Tak, przyznaję- ważny był dla mnie temat- wydał mi się na tyle ciekawy, że postanowiłam zaaplikować. Bezpieczeństwo treści publikowanych w Internecie oraz odpowiedzialność za nie- jest kwestią, która dotyczy każdego z nas, a zaskakująco mało się na ten temat rozmawia- dlaczego zatem nie poruszyć tego zagadnienia z gronem młodych osób z różnych krajów w ciekawym miejscu? To właśnie ten projekt dawał taką możliwość. Nie ukrywam też, że Łotwa- czyli kraj przyjmujący był dla mnie dodatkową zachętą. Dotychczas nie miałam okazji stąpać po łotewskiej ziemi, a zawsze warto znaleźć dobry pretekst aby poznać nowy kraj. Zazwyczaj przed wyjazdem czytam ciekawe i przydatne informacje na temat nowego państwa- tym razem nie. Z zupełnie czystą kartą ruszyłam do Rygi. Razem z polskim team’em eksplorowaliśmy miasto pierwszego dnia.

 

Tutaj wskazówka dla świeżaków projektowych- planuj swoją podróż tak, aby mieć jak najwięcej czasu na zwiedzanie przed i po projekcie- Erasmus plus daje tą możliwość; jeśli jesteś dobrze zorganizowany możesz zobaczyć znacznie więcej niż typowy Kowalski na Google maps; wystarczy tylko poświęcić chwilę, alby znaleźć odpowiedni lot, bus czy pociąg.

 

Wstępnie poznaliśmy topowe atrakcje miasta, okazało się, że na Łotwie faktycznie jest chłodniej niż w Polsce a Ryga to miasto kościołów, które serwuje całkiem smaczne „mnipierożki”. Wieczorem przywitał na Aivis i Ruta (część łotewskiej ekipy), razem z pozostałymi uczestnikami ruszyliśmy wesołym busem do Preiji– czyli miejsca docelowego. I tam zaczęła się zasadnicza część całego wyjazdu!

 

Na temat samego projektu można mówić wiele. Poniżej przedstawiam moją perspektywę najbardziej istotnych aspektów całego przedsięwzięcia.

 

Warsztaty- świetnie zorganizowane. Pierwszy raz miałam okazję być współodpowiedzialną za prowadzenie cyklu warsztatowego-nowe, praktyczne doświadczenie. Razem z polskim zespołem opracowywaliśmy kwestię mobbingu w Internecie. Cyberprzemoc nie jest tematem łatwym do debatowania nawet w rodzimym języku a co dopiero po angielsku. Niemniej jestem zaskoczona chęcią i ogromnym zaangażowaniem w stworzenie naszego warsztatu dla wszystkich uczestników.

 

Ludzie- ciekawy dobór osobowości. Teraz mogę się pochwalić, że moje grono znajomych poszerzyło się o kilka osób z Rumunii, Bułgarii, Łotwy, Hiszpanii i Polski oczywiście. Dodam, że wszyscy wykazywali faktyczną chęć oraz zaangażowanie w zajęcia tematyczne i integracyjne.

 

Lokalizacja- jak wspomniałam wcześniej sama Łotwa była dla mnie dużą zachętą. Preiji, czyli miejsce projektu to teren zupełnie nieznany w otoczeniu lasów i jezior! (zaznaczę jeszcze taki mały plus: widok na jezioro z tarasu!). Samo wyposażenie domku też wypada pozytywnie, zwłaszcza SAUNA. Wiadomo, że lepiej mieć saunę niż jej nie mieć. Ze względu na temat projektu mieliśmy także dostęp do profesjonalnego zaplecza medialnego (m.in. MacBook’i, kamera, programy graficzne itp. a także szybki Internet oczywiście). News prosto z projektu- Łotwa jest 4 krajem ma świecie pod względem prędkości Internetu! Kolejny dowód na to, że wymiany uczą.

 

Jedzenie- świetne, domowe, smaczne, naprawdę łotewskie. Mogę potwierdzić- Łotysze mają niezwykłą fantazję kulinarną odnośnie ziemniaków. Nie wiedziałam dotychczas, że można je przygotować aż na tyle sposobów.

 

Integracja- wieczorki narodowe, gry planszowe, gitara i śpiew, wspólna sauna, świętowanie podwójnych urodzin, tworzenie produktu (cel jednego z warsztatów) pokazały szczere zaangażowanie i chęci do współdziałania. Mega duże dzięki dla polskiego zespołu z nasz wieczór narodowy- wspólne zatańczenie poloneza w międzynarodowym gronie było wisienką na torcie.

 

Pogoda i atmosfera– nie ukrywam, pogoda nas nie rozpieszczała więc nie mogliśmy do końca korzystać z uroków jeziora (a łódki aż same się prosiły aby ruszyć w rejs). ALE ATMOSFERA w grupie i całokształt rekompensowały niedobory pogodowe.

 

Cały projekt- DUŻY plus. Ludzie zaangażowani, warsztaty ciekawe, jedzenie smaczne, miejsce bardzo dobre, super doświadczenie!

 

W związku z tym, że drogę powrotną z Preiji zaczynaliśmy wczesnym rankiem, poprzedzający wieczór wszyscy spędzili na ostatecznej integracji. Droga do Rygi minęła bardzo szybko, a mając do dyspozycji kilka godzin do lotu okazało się, że spokojnie można odwiedzić jeszcze łotewski Bałtyk- tak zrobiłyśmy z Asią.

 

Jednym słowem, nie da się opisać dziesięciu dni, które dają tyle nowych wrażeń. Poznajesz nowe miejsca, nowych ludzi oraz odkrywasz nowego siebie i chyba to jest najważniejsze.

 

Dzięki jeśli to przeczytałeś, jeśli masz okazję uczestniczyć w projekcie- nie wahaj się.

Szczerze polecam Bernadetta

Eliza

Początek października spędziłam wraz innymi uczestnikami w Preili - miejscu oddalonym od świata zewnętrznego, otoczonym od każdej strony przecudownym lasem i położonym nad ogromnym jeziorem, których Łotwa ma aż ponad 2 tysiące. Byliśmy 222km od Rygi. To był dla mnie niezwykły czas. Otwierałam drzwi od pokoju w którym spałam i już byłam nad jeziorem. Mogłam doświadczyć tego, co tak naprawdę oznacza nieformalne nauczanie. Nie sądziłam, że między uczestnikami powstaną aż tak silne więzy. Wśród wielu gier i zabaw znalazł się również czas na to, aby zająć się poważniejszymi tematami. Uczestnicy poznawali czym tak naprawdę są media społecznościowe, jak z nich rozsądnie korzystać oraz jakie zagrożenia ze sobą niosą. Była również mowa o bezpieczeństwie w sieci oraz o tym w jaki sposób można stać się ofiarą za pośrednictwem Internetu i dlaczego to się dzieje. A potem była okazja do tego by popracować nad stworzeniem grafiki, plakatu czy filmu na ten temat.

 

Ten projekt uczył nas również o tym czym jest team building. Mieliśmy okazję do tego by posmakować międzynarodowej współpracy w gronie naszych kolegów z Łotwy, Rumunii, Bułgarii i Hiszpanii. Ćwiczenia, które wykonywaliśmy w grupach miały nam pokazać mikroświat tego jak wygląda europejska współpraca. Mogliśmy od podstaw stworzyć zespół, określić nasze wspólne wartości, zasady działania, motto oraz sposoby podejmowania decyzji.  Pracowaliśmy nie tylko w międzynarodowych zespołach podczas ćwiczeń, ale przede wszystkim czuliśmy jedność i zgranie w naszym polskim zespole.

 

Szczególnie ciekawą formą spędzania czasu były wieczorki kulturowe organizowane po kolei przez każde z państw. W nieformalnej atmosferze zgłębialiśmy wiedzę o tym, co w danym kraju najcenniejsze. Poznawaliśmy jego zwyczaje, potrawy, tańce by później zmierzyć się z przygotowanym przez gospodarzy danego wieczoru quizem. A na koniec mogliśmy rozkoszować się przywiezionymi przez nich smakołykami i bawić się przy najbardziej znanych piosenkach z danego kraju.

 

Podsumowując, był to wyjazd, który jeszcze długo będę wspominać z wielką wdzięcznością, że mogłam tego doświadczyć. Ten czas pozwolił mi odkryć to, co dla mnie najważniejsze.

Joanna

Na przełomie września i października 2017 r. miałam okazję wziąć udział w projekcie "DigiMedia RESPONSibility to Be!". Wraz z pozostałymi uczestnikami z Polski, Łotwy, Rumunii, Bułgarii i Hiszpanii poszerzyliśmy swoją wiedzę z zakresu odpowiedzialnego korzystania z internetu.

 

Pierwszego dnia, po przyjeździe do Rygi, odkrywaliśmy sekrety zabytkowej stolicy Łotwy, a następnie wyruszyliśmy w nocną podróż do miejsca, w którym mieliśmy spędzić kolejne dni. Pierwsze przyjaźnie nawiązały się już w autobusie, na kolejne trzeba było jeszcze poczekać.

 

Dopiero rano, gdy pierwsze promienie słoneczne wdarły się do przestrzennych pokoi, doceniliśmy sielankową atmosferę Preili. Z każdego okna rozlegał się widok na malownicze jeziora, powoli gubiące liście lasy i prowadzące niespieszne życie krowy.

 

Każdego dnia zajęcia zahaczały o inny aspekt odpowiedzialnego korzystania z internetu. Ćwiczenia prowadzone przez uczestników dla uczestników opierały się na współpracy, kreatywności i dyskusji. Dzięki zastosowaniu edukacji nieformalnej, tworu, który pozwala wynieść z zajęć coś więcej niż podręcznikową wiedzę, poprawiliśmy swoje umiejętności w trudnej sztuce pracy w grupie.

 

Projekt podsumowujący wyjazd wymagał od uczestników sporo zaangażowania i pomysłowości. Stworzyliśmy wielojęzyczne plakaty, film oraz stronę internetową będące kampanią społeczną uświadamiającą o niebezpieczeństwach czyhających na użytkowników internetu.

 

Dodatkowo, każdego wieczoru organizowane były tematyczne spotkana, podczas których mieliśmy okazję poznać historię, kulturę i kuchnię państw uczestniczących w projekcie.

 

Ostatniego dnia wróciliśmy do Rygi. Ze łzami w oczach żegnaliśmy się na dworcach i lotniskach zaskoczeni tym, jak szybko można przywiązać się do innych. Wszyscy zaczynaliśmy jako nieznajomi.

 

Z projektu wyniosłam nie tylko wiedzę i świadomość zagrożeń, ale również ogrom wspomnień, niezliczoną ilość uśmiechów i przyjaźni, które, mam nadzieję, przetrwają próbę czasu.

Piotr

W dniach od 30.09.2017 do 9.10.2017 uczestniczyłem w wymianie młodzieżowej Erasmus+ o tematyce „DigiMedia RESPONSibility TO BE!” . Projekt odbywał się w małej wsi, obok Prejli, w południowo-wschodniej części Łotwy. Pierwsze zajęcia rozpoczęliśmy kolejnego dnia po wieczornym przyjeździe. Dzień rozpoczął się od gier asymilujących grupy narodowe, pierwszym zadaniem wymagającym współpracy było ułożenie krzeseł w taki sposób , abyśmy mogli wzajemne się poznać i opowiedzieć o sobie kilka zdań. Kiedy już się poznaliśmy to następne zadanie polegało na tym , aby dobrać się w grupy, które zostały wybierane losowo a następnie wykorzystać wszystkie otrzymane materiały papierowe do budowy dowolnej konstrukcji. Zadanie polegało na tym, aby pobudzić współprace grupową wśród uczestników oraz zaprezentować konstrukcję stworzoną przez grupę. Po porannych aktywnościach odbył się wspólny posiłek, który każdego dnia był o tej samej porze. Po posiłku następne zadanie polegało na przygotowaniu przez uczestników planu działań na przyszłe dni projektu, tak aby wszyscy byli ze sobą zgodni. Po ustaleniu planu działania mieliśmy tzw. Reflection time , który polegał na wyrażeniu opinii przez każdego uczestnika odnośnie całego dnia. Czas na refleksje mieliśmy codziennie po zajęciach. Był to bardzo przyjemny i wyciszający czas po całym dniu intensywnej pracy.

 

Każdego dnia po czasie na refleksje mieliśmy posiłek a następnie 2-3h czasu wolnego, po którym każdy kraj goszczący na projekcie miał swój czas na „National night” – czyli wieczór przedstawiający kraj – kulturę, muzykę, tańce, jedzenie itp. Pierwszego dnia czas na zaprezentowanie swojego kraju miała grupa Litewska.

 

Drugiego dnia projektu mieliśmy temat odnoście „what campaign we do?" , po czym dobraliśmy się w międzynarodowe grupy, dostaliśmy do opracowania temat związany z mediami społecznościowymi lub Internetem. Po opracowaniu plusów i minusów tych portali naszym zadaniem było stworzenie prostego plakatu lub filmu, odwzorowującym zjawiska zagrożeń w sieci oraz ich plusy i minusy.

 

Jak co dzień po dniu pracy mieliśmy czas na refleksje a dzień ukończyliśmy biorąc udział w wieczorze kulturalnym przygotowanym przez uczestników z Hiszpani, który był bardzo taneczny ze względu na pobudzającą hiszpańską muzykę.

 

Trzeci dzień upłynął od losowego dobrania się w grupy, w celu stworzenia scen, poruszających tematykę zachowań  w różnych latach np. 70’ 80’ 90’ i teraźniejszych. Grupa prezentowała a reszta musiała zgadnąć co to za czasy. Dzień zakończył się wieczorem kulturalnym uczestników z Rumunii.

 

Czwarty dzień upłynął na krótkim omówieniu czym jest YOUTPASS, była to sesja informacyjna na temat Youthpass: Czym jest Youthpass?; Po co jest? Itd.

 

Kolejny etap projektu to temat „build a team”, w której uczestniczyli reprezentanci krajów biorących udział w projekcie. Mieliśmy czas na dokończenie swoich projektów, filmów, plakatów i zdjęć. Po Lunchu omówiliśmy przygotowaną kampanię, mieliśmy czas na grupową refleksje w kółeczku przy wyciszającej muzyce a pod wieczór zamiast wieczoru kulturowego, mieliśmy czas na gry, zabawy i lepszą integrację grupową.

 

Następnego dnia po śniadaniu, omówiliśmy czym jest „bulllying” , gdzie możemy go spotkać i w jaki sposób wpływa na człowieka. Był to dzień prowadzony przez polską grupę, która opracowała ten temat bardzo dokładnie i szczegółowo a z uwagi na to, że jest on bardzo obszerny zajął on nam cały dzień. Tylko takie obszerne omówienie tematu z pełnym zaangażowaniem pozwala go zrozumieć. Kiedy zbliżał się czas refleksji grupy międzynarodowe dostały zadanie domowe, które polegało na przemyśleniu tematu, który omawialiśmy przez cały dzień abyśmy mogli go następnego dnia podsumować ponieważ zbliżał się czas na wspólną refleksje. Po refleksji w grupie przy świecach i spokojnej muzyce zakończyliśmy dzień kulturową nocą w wykonaniu grupy Bułgarskiej.  Następny dzień mieliśmy kolejne zadania grupowe w grupach międzynarodowych a wieczór upłynął na kulturalnej, kulinarnej i narodowej prezentacji dotyczącej naszego kraju (Polski), na którym przedstawiliśmy historię w inscenizacji z użyciem sporej ilości efektów multimedialnych.

 

Zadania, pytania, tańce i jedzenie to coś czym nasz krach zauroczył innych uczestników.

 

Był to bardzo miły wieczór a zakończyliśmy go tańcząc poloneza.

 

W przed ostatni dzień projektu podsumowaliśmy mobbying i zostały nam zaprezentowane sposoby walki z mobbyingem a za pomocą multimediów mieliśmy za zadanie stworzyć film lub plakat, który wspomoże kampanie walcząco z mobbyingem i tym podobnych sytuacji w internecie.

 

Z uwagi na to, że wszystkie grupy zaprezentowały swój kraj to dzień zakończyliśmy „Masquarade night”

 

Ostatni dzień to wręczenie certyfikatów oraz przyjęcie uwieńczające nasze trudy i starania w formie podziękowanie za udział w projekcie dla wszystkich zgromadzonych. Po każdym projekcie należy zadać sobie pytanie: Po co to robię?; Co mi to daje?; Dlaczego mi się chce?

 

I właśnie to zrobiliśmy wspólnie, gdzie każdy z uczestników podsumował projekt i podziękował wszystkim za to że mogliśmy spędzić tak miło i rozwijająco ten czas wspólnie.

 

Wszyscy się różnimy, każdy kto był kiedyś na wymianie międzynarodowej odpowie na te pytania w bardziej lub mniej spersonifikowany sposób, za to subiektywnie. Moja odpowiedź jest prosta. Po co to robię? – bo odczuwam niedosyt wiedzy, aspektów kulturowych, społecznych, które mnie otaczają. Co mi to daje? – dzięki poznawaniu nowych kultur, ludzi i innych rozwiązań mogę subiektywnej spojrzeć na świat. Dlaczego mi się chce? – jestem tylko człowiekiem i nic co ludzkie, nie powinno być mi obce , chce się rozwijać i poszerzać swoje granice, przeciwności z którymi nie miałem styczności, w przyszłości mogłyby mnie zaskoczyć. Dzięki tej wymianie zyskałem wyjątkową wiedzę i poznałem wyjątkowych ludzi. Dzięki temu projektowi w przyszłości nie tylko zdołam się przeciwstawić wszechobecnym przejawom mobbingu, którym przepełniony jest Internet lecz również będę miał realny wpływ na środowisko w którym żyję.

 

Dzień zakończyliśmy podsumowaniem i wspólnym pożegnaniem powiązanym z zabawą gdzie każdy z uczestników miał na plecach kartkę ze swoim imieniem i po kolei każdy podchodził i pisał kilka słów od siebie drugiemu uczestnikowi, aby ten będąc w samolocie czy w każdym innym miejscu na świecie, mógł przeczytać i przypomnieć sobie te cudowne chwile spędzone w tym magicznym miejscu. Wzruszająca była ta chwila.

 

Rada dla Was:

Dopiero w trakcie projektu zdałem sobie sprawę jak wiele zagrożen nas otacza. Znam ludzi, którzy dużo mówią, znam ludzi, którzy biernie obserwują, od udziału w tym projekcie do tego grona mogę dodać znajomość ludzi, którzy po prostu przeciwdziałają tego typu zjawiskom, w końcu sam się do nich zaliczam a zarazem zachęcam do tego samego, bo nigdy nie wiesz czy z nieświadomego oprawcy wkrótce nie staniesz się bezbronną ofiarą w dobie cyfryzacji i zamknięcia emocjonalnego na ludzką krzywdę w sieci. Pomóż sobie i swoim bliskim a przede wszystkim zwiększ świadomość zagrożeń jakie otaczają Ciebie i osób na których Ci zależy.

Hanna

W dniach 1-8 października wzięłam udział w Wymianie Młodzieżowej o nazwie „DigiMedia RESPONsibility TO BE!”, który odbył się na Łotwie w miejscowości Preili.

Uczestnikami niniejszego projektu były osoby reprezentujące takie kraje jak: Łotwa, Bułgaria, Rumunia, Hiszpania oraz Polska.

Tematem projektu było bezpieczeństwo w sieci.

Inicjatywa była umotywowana licznymi niebezpieczeństwami, które łączą się ze współczesnym stylem życia, zwłaszcza osób młodych.

Jesteśmy otoczeni przez różnego rodzaju sprzęty, chorobliwie korzystamy z Internetu, korzystamy z coraz to nowych możliwości, jakie oferuje postęp technologiczny.

Wraz z rozwojem sieci wzrosła liczba niebezpieczeństw, na które podatne są osoby często korzystające z Internetu.

 

Podczas projektu zgłębiliśmy wiedzę z takich tematów jak: wszechstronne informacje o sieci, najczęściej używane metody cyberprzestępców, zachowania stwarzające ryzyko, podatność na zagrożenia w sieci, możliwości ochrony przed zagrożeniami, zachowania zapobiegliwe, udostępnianie informacji osobistej w siec oraz skutki takich działań, cyberprzemoc oraz jej konsekwencje, powszechność cyberprzemocy, grupy przez nią dotknięte, skutki o zasięgu globalnym.

Nie brakło również tematów o bardziej przyjemnym wydźwięku, które umożliwią wykorzystanie Internetu w pozytywny sposób – jeden dzień warsztatów poświęcony był na wybranie produktu oraz utworzenie jego kampanii promocyjnej w mediach społecznościowych, również toczyły się dyskusje, refleksje, burze mózgów na temat tego co Internet zmienia w naszych życiach, nie obyło się bez prezentacji tematu poprzez odgrywanie roli przez uczestników.

Oprócz tego zgłębiliśmy wiedzę na temat programu Erasmus +.

Wyżej wymienione aktywności odbyły się na zasadzie warsztatów – warto dodać, że były one tworzone przez każdego z nas w grupach narodowych (ze względu na możliwość opracowania zagadnień przed projektem).

Samodzielnie przygotowaliśmy program, wybraliśmy metody, sięgnęliśmy do źródeł i dzieliliśmy się wiedzą.

Dzięki temu nasze doświadczenie na projekcie było poszerzone o nowe kompetencje i wyzwania. Nie jest łatwym zadaniem, zainteresować grupę, równocześnie przekazując temat ze zrozumieniem.

Każda grupa włożyła w to duży wysiłek, widoczne były postępy uczestników, ich starania, kreatywność, talenty edukacyjne ;)

Ciekawe były gry zaproponowane przez organizację koordynującą, która sprawowała nad wszystkim pieczę i trzymała program w ryzach oraz pomagała nam utrzymać motywację.

Motywacja i ciągłość działań były tutaj kluczowymi elementami, ponieważ wszystkie zajęcia, które pomagały nam się coraz to bardziej wgłębić w temat, prowadziły do aktywności finalnej – było nią stworzenie materiałów promocyjnych, które miały na celu promowanie i utrwalanie wyników projektu.

Kilka dni przed końcem wymiany, zaczęliśmy proces twórczy. Fazą początkową było zaplanowanie, w jaki sposób, w jakich źródłach i u jakich grup docelowych będziemy promować projekt, później, wybraliśmy metody prezentacji, pośród propozycji takich jak: film, plakaty, poradnik, i inne, oczywiście, nie byliśmy w żaden sposób ograniczeni metodą, mogliśmy wykroczyć poza ramy.

Po podzieleniu się na grupy zaczęliśmy działać.

Większość z nas wybrało utworzenie plakatu, pojawiła się też propozycja filmu.

Proces twórczy na pewno indywidualnie odczuł każdy z nas, efekty końcowe służą obecnie do promowania założeń projektu.

Naszym zadaniem po wymianie było rozpowszechnienie dobrych praktyk w otoczeniu.

Przyznam, że jest to projekt o bardzo aktualnej i potrzebnej idei, ponieważ nie wszyscy zdają sobie sprawę z niebezpieczeństwa jakie niesie postęp technologiczny, zwłaszcza Internet i rosnące możliwości w sieci.

Panuje pogląd, że z racji tego, iż zagrożenia nie zawsze są namacalne, niebezpieczeństwo nie istnieje lub jest znikome. Nic bardziej mylnego...

Projekt był okazją nie tylko do wzrostu wiedzy i świadomości, można też było podzielić się swoimi pomysłami, przemyśleniami, czy doświadczeniami z osobami z różnych krajów, poznać inną perspektywę, uczyć się od siebie nawzajem.

Za możliwość uczestnictwa serdecznie dziękuję organizacji koordynującej Preiļi izglītotai Latvijai I jej reprezentantom za zaangaażowanie, poświęcenie, świetną organizację oraz rozwiązywanie problemów w każdych warunkach oraz gościnność, Stowarzyszeniu Sztukater za możliwość uczestnictwa, a każdemu, kto tam był, za możliwość wymiany doświadczeń, dobry humor i wparcie.

 

Podziel się!

Komentarze:

Kod antyspamowy
Odśwież

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial