The intention behind “Intuitive Literate” was to help young people to connect more deeply to others, themselves and their intuition, and to increase solidarity, cultural and social awareness with the help of non-formal education tools. The main competences developed throughout the project were personal competence; social, citizenship and cultural awareness competences; and multilingual and empathy competences.

A participant from Intuitive Literate said "I have really get to know myself more, discovered new things about myself and went outside of my comfort zone. I have experienced intense experiences while dancing and painting using my intuition only"

Every day we face plenty of decisions (some sources estimate that an average adult makes more than 35 thousand decisions each day). Some of them are small, some of them are big, and some of them are life-changing. In school (and often later in life), we’re instructed to listen to the voice of reason (the teacher / authority / the system) and to do as we’re told, and consequently to ignore our heart, our gut feeling that is sometimes called INTUITION.

"I explored myself, the ways of my thinking and reasoning. Also, I interacted and made meaningful friendships with a lot of participants from whom I learned about cultures and life."

We learn to make decisions based on the rational, economical mind. This approach arises from safety, carefulness and logic. It is this approach that sometimes creates the exclusion in society: the fear of immigrants, the annoyance with disabled people, putting kids with learning disabilities to special classes so they are not slowing down “the normal” kids. By recalling our gentle side, we learn to make decisions which doesn’t seem to be economically logical (e.g. spending free time in support a charity, community meeting, playing with kids, etc.), but which bring happiness to our lives and to the lives of the others.

"We were explained how to use intuition and could implement it during workshops of dancing and improvisation"

INTUITIVE thinking (especially working in tandem with analytical thinking) is positively associated not only with better, faster and more accurate decision-making processes but also with happiness and a sense of autonomy and freedom. This is why it’s important–and today probably more than ever–to connect to our intuition and to exercise it.

"The youth exchange was very valuable experience of working in a team. We had to cooperate and find compromises and solutions together. I developed as a person andI got a lot of inspiration by meeting other people and learning about their personalities. I took initiative and organised a trip and a history workshop. I received a positive feedback for both and it gave me confidence in my skills."

Intuitive Literate is an Erasmus plus youth exchange, that brought together people from Lithuania, United Kingdom, Bulgaria, Poland, Greece, Czech Republic and Latvia to Kingswood Learning centre in Ashford, United Kingdom.

"The project really opened me towards the people. I made strong connections and broadened my horizons with new ideas. Moreover I AM willing to travel more to meet people from project again."

"Learning about non violent communication really helped me understand faults in my relationships. It also helped me with reflecting on them. I also improved my soft skills and language skills."

"During the programme we expressed our feelings through dancing, drawing, "theatre". We went to the nature to feel more our inside feelings. It was supported by story and also by lovely nature which was really healing. We did interculture nights where we represented our country. Also we represented us by our behaviour. We tried to express ourselves in understandable sentences. There were a lot of games which we played on our own or we worked together in a small groups or in a whole group."

Diverse Communicator: understanding different cultures and stereotypes through art

Diverse Communicator is an Erasmus plus youth exchange, that brought together people from UK, Lithuania, Poland, Czech Republic, Bulgaria and Italy to Kingswood Learning centre in Ashford, United Kingdom.

Diverse Communicator offers unique means by which we can explore ourselves (personal competence) and who we are in the wider world (social, citizenship and cultural awareness competences) to communicate with others (culture expression, empathy and multilingual competences). Project aims to tackle nowadays youth issues through 5 main senses (seeing, touching, smelling, tasting and hearing) in dynamic scope (moving). We put emphasis to movement and particularly dance as a form of art which (in experiential way) helps to open a dialogue within and between individuals and communities. Probably since the beginning of the civilisation or even what was before, dancing was (had to be) a form of a communication. In ancient times people used to constantly dance and express themselves through art, since it has always been one of the most vivid expressions of human beings. Art as communication is present everywhere, in many people’s daily life, but very important - still rooted in rural areas. Individual creativity and culture influence person's movement and a way of expression - making, performing, and viewing.

Culture, another key concept in the discipline of art, refers to the values, beliefs, norms, and rules shared by the group and learned through communication. The relationship between art, movement and dance and culture is reciprocal. Culture gives meaning to who expresses what, why, how, when, where, and with and for whom, in addition to the role of the audience. Such variables may bespeak sexual orientation and gender roles, as well as ethnic, national, and other group identities. Artists may reflect and/or influence culture. Through art and dance we can learn about very sensitive topics such as discrimination, migration, inclusion and many others.

This project has been an enriching experience for the European youth who have had the opportunity to participate in it. Firstly, the participants have learned the importance of diversity and respect for differences. In an increasingly globalized world, it is essential to learn to live with people from different cultures, values, and experiences, and this project has provided the opportunity to do so though art as a tool.

In addition, young people have learned the importance of a safe space and have become aware of the need to create an environment where everyone feels comfortable sharing their ideas and emotions. They have also learned the importance of knowing their own triggers and have developed tools to manage difficult situations.

Another critical aspect of the project has been the organization of activities. The participants have learned to work as a team and have developed leadership and organizational skills. They have had the opportunity to create and lead their own activities, which has provided them with valuable experience for their personal and professional futures.

Overall, Diverse Communicator has been a highly recommended experience for European youth. It has provided them with the opportunity to learn and grow personally while connecting with people from different cultures through art. This project has demonstrated the importance of creating spaces where young people can connect, learn, and grow together.

In conclusion, Diverse Communicator has been a transformative experience for European youth who have had the opportunity to participate in it. They have learned to respect and value diversity, create a safe space where they can share their ideas and emotions, manage difficult situations, and lead and organize activities as a team. These skills are essential for their personal and professional futures and enable them to be responsible and conscientious leaders in their communities. Diverse Communicator is an example of how innovative projects can significantly impact young people's lives, providing them with the opportunity to learn, grow, and connect with other young people from around the world.

Szkolenie miało miejsce w malowniczej, norweskiej miejscowości, leżącej u podnóża gór.

Uczestnicy pochodzili z Polski, Chorwacji, Estonii, Turcji i Czech.

Główne założenia tego szkolenia to budowanie współpracy, komunikacja, uczenie się jak organizować zajęcia podczas wymian czy szkoleń Erasmusa, podkreślenie jak ważne jest tworzenie zespołu.

Podczas projektu robiliśmy broszury i wymyślaliśmy zadania związane z europejską wspólnotą jak quizy czy zagadki. W grupach organizowaliśmy debatę, której zadaniem była symulacja pracy europejskiego parlamentu. Każdy z nas mógł brać udział w publicznych wystąpieniach, opisując swoją historię, czy odwołując się do wiedzy na wybrane tematy. Mieliśmy dyskusję o stereotypach.

Największym wyzwaniem było kręcenie krótkich filmów na trzy tematy :Erasmus plus, inclusion i EU citizenship, które potem oglądaliśmy podczas oscarowej gali.

Mieliśmy czas, żeby odkryć otaczającą przyrodę-góry, rzekę, lasy. I norweski recykling w oddalonym o 3,5km sklepie, kościół protestancki z 1657 roku.

Była sauna-night, dużo tańców i mnóstwo smacznego jedzenia podczas kulturalnych wieczorów.

Nie spotkaliśmy łosia, nie zobaczyliśmy zorzy polarnej, (na która polowała ze specjalnym sprzętem nasza koleżanka z Czech), ale zdaliśmy sobie sprawę, że nie tylko ważne jest organizowanie aktywności, ale również zachęcanie, żeby wszyscy uczestnicy brali w nich udział i współpracowali.

Z żalem opuszczaliśmy ten spokojny kraj, w którym wszystko żyje powolnym rytmem i dominuje mglista, lekko mroczna aura.

Szkolenie odbyło się w dniach 25.10.2021r. - 3.11.2021r. Bezpośrednio wzięłi w nim udział uczestnicy z pięciu krajów: Polski, Turcji, Estonii, Chorwacji i Czech.

Szkolenie było skoncentrowane przede wszystkim na komunikacji, współpracy z młodzieżą, budowaniu zespołu, poszanowaniu róźnorodności obywateli UE. Dzięki czemu wszyscy uczestnicy bardzo dobrze komunikowali się między sobą, byli zaangażowani w działania i starali się zrobić wszystko, co jest w ich mocy. Na przykład, wszyscy uczestniczyli w zajęciach TEDx talk, dzieląc się własną historią i przekazywali wlasną wiedzę inspirując innych.

W trakcie realizacji projektu przygotowaliśmy strategję i musieliśmy wymyślić własny oryginalny projekt związany z obywatelstwem Europejskim, symulowaliśmy pracę Parlamentu Europejskiego i dyskutowaliśmy o stereotypach, migrantach i uchodżcach. Dzięki temu wszyscy zdaliśmy sobie sprawę, jak trudno jest nie tylko organizować działania, ale także zachęcać osób do współpracy. Najtrudniejszym wyzwaniem ale i najciekawszym zajęciem było kręcenie krótkich filmów w grupach. Każdy zespół wykonał niesamowitą pracę i tak powstały cztery ciekawe filmy krótkometrażowe, które zostały zaprezentowane podczas wieczoru rozdania Oscarów. Mieliśmy też czas na odkrywanie niesamowitej norweżskiej przyrody – góry, jeziora, rzeki, była możliwość skorystać z sauny, było dużo tańców i pyszne jedzenie, quizy podczas nocy kulturalnych. Ten projekt zdecydowanie dal mi dużo, zdobyłam niesamowite doświdczenie, polepszyłam swój j.angelski, poznałam niesamowitych ludzi. Projekt rownież zainspirował mnie do wzięcia udziału w kolejnych projektach Erasmusa i przekazania wiedzy o moich doświedzczeniach innym osobom.

Po przyjeździe poprzedniego dnia, wtorek 26.10 był dniem pierwszych zajęć. Początki były poświęcone na aktywności mające zintegrować grupę i pozwolić nam poznać siebie nawzajem. Graliśmy w wiele gier, szczególnie poświęconym zapamiętaniem imion wszystkich osób z pięciu krajów: Polski, Estonii, Turcji, Chorwacji i Czech. Tego dnia odbyliśmy także pierwszy spacer po okolicznych lasach i wzgórzach by w końcu dojść nad rzekę, która ciągnie się przed całą miejscowość Svarstad gdzie mieszkaliśmy. Wieczorem odbyła się pierwsza noc kulturowa – Czesi przybliżali nam swój kraj, jedzenie i tradycje. Odwiedziliśmy wirtualnie m.in. Pragę i uczyliśmy się tańczyć polkę.

27.10 był dniem Polski! Nasze aktywności zaplanowane przez polską drużynę miały odbyć się wieczorem. W ciągu dnia kontynuowaliśmy budowanie ducha zespołowego. Graliśmy między innymi w pajęczą sieć (współpracując musieliśmy przeciskać się przez wąskie przejścia ograniczone „pajęczynami”) oraz w mission impossible (zadania do wykonania w grupach – np. stworzenia logo całej naszej drużyny czy kreatywne stworzenie mapy naszych krajów). W końcu w ramach wieczoru polskiego graliśmy w quiz wiedzy o Polsce (który wygrała drużyna czeska), uczyliśmy uczestników jak powiedzieć „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie” oraz tańczyliśmy wszyscy wspólnie poloneza i belgijkę. Poczęstunek polskiego jedzenia zawierał oscypki, kabanosy, ptasie mleczko, mieszankę wedlowską, krówki, śliwki w czekoladzie i wiele innych.

28.10 Po porażce w grze przypominającej berka nasz trener Eu zdecydował, że musimy popracować nad naszymi zdolnościami komunikacyjnymi. By to zrobić każdy miał przygotować mini przemowę na bliski mu temat– taki mini TedTalk o długość 1-10 min. Było to największe wyzwanie dotychczas i trudno nam było się przełamać by rozmawiać na forum. Ale ostatecznie wszystkie przemowy były świetne i wiele dowiedzieliśmy się o sobie nawzajem. Ja mówiłam o zabawie, grach i ich jak one wpływają na nasze samopoczucie i rozwój. Wieczorem odbył się estoński wieczór.

29.10 został poświęcony na zaplanowanie i przeprowadzenie aktywności w grupach. Gra/aktywność, którą mieliśmy stworzyć miała być na temat European citizenship i trwać maksymalnie 50 min. Cała reszta jak materiały, forma, itp. była dowolna. Moja grupa składała się z Selima z Turcji, Adriany z Czech, Kelly z Estonii i Lary z Chorwacji. Postanowiliśmy przeprowadzić zajęcia na temat narodowych stereotypów w Europie. Najpierw zapytaliśmy się jakie stereotypy wszyscy uczestnicy znają na temat Polaków, Czechów, Estończyków, Chorwatów i Turków. Następnie zadawaliśmy im pytania związane z nimi jak: ‘Czy jesteś religijny?’, ‘Czy często pijesz alkohol?’, ‘Czy jesteś przeciwny legalizacji małżeństwom LGBTQ+?’ Uczestnicy odpowiadali ‘tak’ lub ‘nie’ przechodząc na przeciwne końce sali. W rezultacie było widać, że nasze poglądy bardzo się różniły – także u ludzi z tego samego kraju. W podsumowaniu uczestnicy uznali, że to była otwierająca oczy gra, która zmusiła ich do myślenia. Więc uważam ją za nasz sukces. Chorwaci wieczorem przeprowadzili swoje kulturowe aktywności.

31.10 Dzień najtrudniejszego zadania. W grupach mieliśmy stworzyć 2-9min filmiki na temat European citizenship, Erasmus+ oraz inclusive. To był pierwszy raz kiedy pracowałam w grupie z innymi Polkami, ponieważ nie była wybierana odgórnie. Byłam w grupie z Josefem z Czech, Dominiką i Natalią z Polski oraz z Heleną z Chorwacji. Fabułę naszego filmiku znowu oparliśmy na stereotypach. Główną bohaterką była Helena, która podróżuje na swój pierwszy projekt Erasmus+. Jest pełna obaw i zastanawia się jak inni ją przyjmą, myśli o stereotypach innych narodowości. Na koniec jednak zamiast stereotypowych zachowań, o których myślała spotyka grupę ludzi, z którymi miło spędza czas. Zarówno nagrywanie jak i edytowanie filmu było bardzo trudne, ale zdążyliśmy na czas. Noc oscarowa odbyła się bez przeszkód i chociaż nasz film nie zdobył żadnych nominacji to otrzymaliśmy jeszcze lepsze nagrody pocieszenia.

Dwa ostatnie dni poświęcone były na podsumowania. Stworzyliśmy broszurę promującą projekt. Wypełniliśmy kilka ewaluacji i zamknęliśmy wszystkie tematy. W czasie projektu dużo się nauczyłam – o innych narodowościach, projektach Erasmus+, koordynowaniu pracy w grupach oraz aktywizowaniu młodzieży do zajęć. Były też gorsze momenty – prawie wszyscy byli w pewnym momencie chorzy, wpadłam do rzeki i nie zdołałam zobaczyć zorzy ani razu. Ale zalety zdecydowanie przeważały wady.

Pierwszego dnia dotarliśmy do Svarstad - małej miejscowości położonej około 100 km od Oslo. Miejsce zakwaterowania urzekło wszystkich - z domków rozciągał się piękny widok na góry.

26.10.2021
Drugi dzień rozpoczęliśmy grami i zabawami aby poznać lepiej siebie nawzajem. Uczyliśmy się swoich imion i dowiadywaliśmy różnych ciekawych rzeczy. Później dobraliśmy się w pary i poszliśmy na spacer, gdzie każdy miał zdobyć, jak najwięcej informacji o tej drugiej osobie, a po powrocie ze spaceru przedstawić ją przed resztą grupy. Stworzyliśmy również regulamin oraz losowaliśmy "sekretnych przyjaciół" - osoby, dla których przez cały wyjazd powinniśmy być jak najmilsi. Uzgodniliśmy również harmonogram na następne dni. Tego wieczoru grupa z Czech prezentowała swój kraj za pomocą filmików, tańców oraz częstowała wszystkich lokalnymi smakołykami. Drugi dzień był w pełni poświęcony aktywnością, które opierały się na pracy w grupie. Mieliśmy do wykonania wiele zadań. Byliśmy również na długim spacerze w górach.

27.10.2021
Tego wieczoru "cultural night" należała do grupy z Polski. Zrobiliśmy quiz na temat naszego kraju, uczliśmy tańczyć Poloneza i częstowaliśmy polskimi smakołykami.

28.10.2021
To był dla niektórych bardzo stresujący dzień, poświęcony głównie mowom publicznym w stylu TEDx. Przemowy miały być inspirujące i dużo osób opowiadało historię swojego życia, ale przewinął się też temat narkotyków i bitcoinów. Ten wieczór i noc prowadziła grupa z Estonii. Uczyli nas tańca i nowych słów oraz częstowali smakołykami. Również mieliśmy okazję dowiedzenia się wielu ciekawych rzeczy. To również był bardzo intensywny dzień. Na początku dobraliśmy się w grupy i mieliśmy za zadanie powymyślać aktywności "Energizers" na rozgrzewkę. Następnie układaliśmy plany aktywności związanych z Unią Europejską.

29.10.2021
Wieczór należał do grupy z Chorwaji. Również tak samo, jak w poprzednie wieczory wszyscy mieli okazję dowiedzieć się i skosztować czegoś nowego.

30.10.2021
Tego dnia do południa kontynuowaliśmy aktywności związane z Unią Europejską, które sami musieliśmy dzień wcześniej przygotować. Każda grupa wymyśliła coś innego i oryginalnego. Po południu wybraliśmy się na długi spacer. Wieczór i noc należała do grupy z Turcji.

31.10.2021
Ten dzień również był bardzo intensywny... Dobrani w grupy mieliśmy za zadanie nakręcić i zmontować film. Tematyka miała dotyczyć projektu Erasmus lub Unii Europejskiej. Wieczorem mieliśmy "rozdanie Oskarów" , gdzie mogliśmy obejrzeć wszystkie filmy i zagłosować na najlepszy z nich oraz na najlepszych aktorów i montażystów.

01.11.2021
Projekt powoli dobiegał końca. Tego dnia robiliśmy podsumowanie: czego się nauczyliśmy, jakie refleksje narodziły się w trakcie trwania projektu oraz co zamierzamy zrobić z tym w przyszłości. Wypełnialiśmy również ankietę, przytowywaliśmy plakaty oraz mieliśmy okazję dowiedzieć się, kto był naszym sekretnym przyjecielem.

02.11.2021
Ostatni dzień był naszym wolnym dniem, gdzie mogliśmy robić na co mieliśmy ochotę. Rano wybraliśmy się długi spacer, a resztę dnia spędziliśmy wygrzewając się w saunie i w jacuzzi.

03.11.2021
I koniec! Projket dobiegł końca. Po trudnych pożegnaniach rozjechaliśmy się do domu. Projekt był okazją do wyćwiczenia umiejętności miękkich, poćwiczenia języka angielskiego i poznania ludzi z różnych krajów Europy. Był możliwością pogłębienia swojej wiedzy dotyczącej Unii Europejskiej oraz projektów Erasmus. Był okazją do ćwiczenia swojej kreatywności, pracy w grupie oraz planowania przyszłych aktywności.

Podsumowanie
Projekt był okazją do wyćwiczenia umiejętności miękkich, poćwiczenia języka angielskiego i poznania ludzi z różnych krajów Europy. Był możliwością pogłębienia swojej wiedzy dotyczącej Unii Europejskiej oraz projektów Erasmus. Był okazją do ćwiczenia swojej kreatywności, pracy w grupie oraz planowania przyszłych aktywności

W dniach 05.10 - 13.10 uczestniczyłam w projekcie YoungSTARS 3, który odbywał się w Grecji.

Miejscowość, w której mieliśmy okazję przebywać - Kokkino Nero to wyjątkowe miejsce znajdujące się niedaleko Salonik. Kokkino Nero jest zwane ‚polską wioską’ - jest to popularny kurort wakacyjny wśród Polaków. To mała, klimatyczna miejscowość. Po dotarciu do hotelu poznaliśmy pozostałych uczestników projektu. Wśród nich znajdywały się osoby z Turcji oraz z Litwy. Podczas trwania projektu, mieliśmy okazję uczestniczyć w ciekawych wykładach na temat zatrudnia młodych osób, problemów, jakie mogą napotkać na swojej drodze zawodowej. Ponadto, odbyły się warsztaty, na których w ciekawy i oryginalny sposób przedstawiono wymagania związane z tworzeniem CV. Mieliśmy okazję na poznanie wielu interesujących faktów, związanych z gospodarowaniem własnymi zasobami, które były zaprezentowane w formie gier, jak i dzielenia się własnymi doświadczeniami. Bardzo przydatnym punktem projektu było zaprezentowanie przez prowadzących możliwości, które oferuje Unia Europejska młodym osobom, takich jak np. uczestnictwo w finansowanych projektach Erasmus. Oprócz wiedzy, jaką udało nam się zdobyć, na koniec pobytu został zorganizowany wieczór kulturalny, na którym każda grupa miała szanse przedstawić swój kraj. Mogliśmy poznać tradycje, typowe jedzenie oraz podstawowe zwroty z Turcji oraz z Litwy.

Podsumowując, uważam, ze uczestnictwo w projekcie YOUNGSTARS 3 było bardzo wartościowym doświadczeniem, które poszerzyło moje perspektywy na przyszłość.

W dniach 5.10-13.10 wzięłam udział w projekcie „YoungSTARS 3”. Projekt miał miejsce w Grecji, w maleńkim miasteczku o nazwie Kokkino Nero. Miejsce to położone jest nad samym brzegiem morza, a po jego drugiej stronie widoczne są stoki masywu Ossa.

W wymianie brały udział osoby z Turcji, Litwy oraz Polski. Nasza grupa okazała się być bardziej kameralna z powodów pandemicznych, jednak wszystkim piętnastu osobom z wymienionych krajów udało się szczęśliwie dotrzeć na miejsce. Tematem przewodnim projektu był problem bezrobocia wśród osób młodych. Warsztaty i konwersacje, w których braliśmy udział, dały nam cenne narzędzia ku poprawie tej sytuacji w naszej rzeczywistości. Mimo przeciwności pogodowych, form zajęć było wiele – od swobodnych dyskusji po gry terenowe i odgrywanie ról. W dniu wolnym udało nam się odwiedzić pobliskie miasto o nazwie Larissa.

Nieodłączną częścią projektów Erasmusowych z pewnością są wieczory kulturowe. Każda grupa miała okazję do zaprezentowania tańca narodowego, poczęstowania pozostałych uczestników regionalnymi daniami i przekąskami, oraz do zaprezentowania swojej kultury i języka w kreatywny sposób.

Niewątpliwie przez cały czas trwania projektu uczestnicy mieli możliwość polepszenia swoich umiejętności komunikacji zarówno w znaczeniu ogólnym, jak i w kwestii podniesienia swojego poziomu języka angielskiego.

Udział w wymianie był dla mnie niezwykłą przygodą i bez wątpienia zachęcam do uczestniczenia w Erasmusowych projektach 😊

Grecja, wspaniały malowniczy kraj położony w południowo-wschodniej Europie, na Półwyspie Bałkańskim. Raj, pozwalający na ucieczkę od codzienności, wyciszenie, kontemplacje i rozwój.

Wymiana w Grecji przyjęła właśnie taki charakter. Była to ucieczka od codzienności. Napięty grafik pozwalał na przyswojenie ogromnej wiedzy. Uczestniczyłam w zajęciach budujących zarówno kreatywność (odgrywanie tematycznych scenek), jak i kompetencje zawodowe (określałam swoje słabe i mocne strony względem zawodu, z którymi wiąże przyszłość; pisałam CV zgodne z unijnymi standardami; a także prezentowałam swoje „talenty” przed pozostałymi uczestnikami projektu).

Ponadto, uczyliśmy się siebie nawzajem. Na zajęciach, oraz podczas czasu wolnego poznawałam język, historię, tradycję, oraz inne elementy charakterystyczne dla narodu Litwinów, Turków, Cypryjczyków i Greków. Natomiast wieczór kulturowy stanowił skupienie wszystkiego co polskie, tureckie, litewskie, greckie i cypryjskie na kilku stołach. Stoły wypełnione były przekąsami, natomiast przedstawiciele narodów opowiadali nam o potrawach, tradycjach, języku oraz historii ich państw. Dosłownie, przemieszczałam się między krainami, jednocześnie zaznaczając swoją polskość.

W wolnym czasie zwiedzałam pasmo górskie położone nad miasteczkiem, wybrzeże, oraz greckie antyczne miasta. Spacerując, podziwiałam piękno natury. Zapamiętałam cudownie spokojne górskie krajobrazy, oraz zdradliwe morze (niczym z filmu Petersena). Natomiast zwiedzanie greckich miast, przybliżyło mi rzeczywisty obraz życia mieszkańców. Pozornie „leniwe”, utopijne życie w Kokino Nero stanowiło kontrast dla hałaśliwego i szybiego życia mieszańców Larisy czy Saloników.

Udział w projekcie Erasmus + pozostanie dla mnie niezapomnianym doświadczeniem. Wiedza zdobyta podczas wykładów, wypraw, obcowania z inną kulturą przyczyniła się do poszerzenia moich horyzontów.

W dniach 02.07-11.07.2021 uczestniczyłam w wymianie młodzieży w ramach programu Erasmus + w miejscowości Klaffer w Austii. Klaffer to niezwykle malownicza miejscowość położona w górnej Austrii, w niewielkiej odległości od granic czeskiej i niemieckiej.

W wymianie młodzieży brało udział ponad 50 osób z takich krajów jak Rumunia, Polska, Estonia, Łotwa, Bułgaria i Austria. Głównym tematem projektu było pokazanie sytuacji ludzi niepełnosprawnych oraz wykluczanych ze względu na swoje ograniczenia wynikające z sytuacji społecznej ,zdrowotnej ,intelektualnej itp. Liczne zajęcia, warsztaty dyskusje i prezentacje, z każdym dniem przygotowywały nas do tego jak takich ludzi akceptować ,tolerować a przede wszystkim nie wyrzucać ich poza nawias społeczny. Warsztaty i zajęcia prowadzone były w różnych formach takich jak praca w grupach, zajęcia teatralne ,Human Library, debaty itp.

Dodatkową okazją do integracji były wieczory kulturowe ,na których mogliśmy się więcej dowiedzieć o państwach ,kulturze ,zatańczyć narodowy taniec, a na koniec kosztować tradycyjne dania i przekąski z danego kraju. Spotkanie przebiegało w miłej atmosferze i oczywiście ,zwłaszcza ,że młodzież bardzo oczekiwała takiego spotkania po sytuacji związanej z pandemią Covid 19. Z pewnością była to możliwość do za zawarcia międzynarodowych przyjaźni oraz podszlifowania języka angielskiego. Pobyt i zdobyte doświadczenie w międzynarodowej grupie jest źródłem do dalszego działania ,wychodzenia ze strefy komfortu ,odkrywania siebie oraz poszukiwania nowych wyzwań.. Uczestnicy wymiany mieli również za zadanie promować świadomość praw człowieka ,tolerancje ,demokracje ,poprzez pracę w grupach narodowych jak również międzynarodowych . Każdy z uczestników miał możliwość zaprezentowania swoich wniosków i przemyśleń na forum.

Ze względu na fakt ,że projekt realizowany był w ramach programu Erasmus+ poza zasadniczym tematem wzmacniane były również takie aspekty jak poprawa komunikacji ,zdobywanie i dzielenie się własnym doświadczeniami, szeroko rozumiana współpraca, wspomaganie integracji z osobami w sytuacjach niekorzystnych społecznie i kulturowo. Działaniami projektu były aktywności z metod edukacji pozaformalnej nastawione głównie na komunikacje uczestników.

Dziękuję Stowarzyszeniu Sztukater za możliwość uczestniczenia w projekcie oraz zachęcam wszystkich do udziału w projektach.

Barbara

2 lipca po lekko męczącej i dłużącej się podróży dotarliśmy do małej miejscowości Klaffer. Zatrzymaliśmy się w ośrodku dla dzieci młodzieży i rodzin-Mühl-Fun-Viertel, który usytuowany w pięknym zacisznym krajobrazie zaraz obok małego jeziora. Spotkaliśmy się z młodzieżą z Bułgarii, Rumunii, Łotwy, Estonii oraz gospodarzami czyli Austriakami.

Projekt nazywał się „Better YOU(th)”, a celem projektu była pomoc wrażliwym grupą społecznym, pokazanie lepszych możliwości na zmiane zachowań i reakcje na zachowania innych, zmniejszenie dyskriminacji. Zrozumienie i poznanie, nie tylko problemów osób z niepełnasprownościami, lecz także związanych z dyskryminacją, stereotypami, problemami z okazywaniem uczuć. Drugi dzień projektu został poświęcony na zbudowanie zaufania w grupie, wprowadzenie oraz organizację uczestników. Przez następne dni uczestniczyliśmy w zajęciach w postaci warsztatów, world coffee, debat, improvu, dyskusji, opowiadania swoich własnych historii czy nocy kulturowych.

Projekt przebiegł w niezwykle miłej atmosferze i był okazją do zawarcia międzynarodowych przyjaźni, a cały pobyt i zdobyte doświadczenie w międzynarodowej grupie jest źródłem inspiracji do dalszego działania, odkrywania siebie i poszukiwania nowych wyzwań.

2 lipca nasza grupa przyjaciół z Polski po długiej i nużącej, chociaż bezpiecznej podróży dotarła do Austriackiej wioski Klaffer. Ośrodkiem w którym się zatrzymalismy był ośrodek Mühl-Fun-Viertel, który znajduje się w bajkowej górskiej okolicy, zaraz obok 2 jezior. Spotkaliśmy się z młodzieżą z Bułgarii, Rumunii, Łotwy, Estonii oraz gospodarzami czyli Austriakami.

Projekt pod nazwą "BETTER YOU(th)" miał na celu promowanie lepszego zrozumienia osób niepełnosprawnych oraz wrażliwych grup społecznych, zredukowanie stereotypów w stosunku do osób z trudniejszą przeszłością i ograniczonymi możliwościami, promowanie uczenia się międzykulturowego jak i poprzez nie formalne narzędzia edukacyjne, wsparcie w polepszaniu jakości projektów w polu niepełnosprawności i sprawienie by młodzież była bardziej zaangażowana w problemy wrażliwych grup społecznych. Powyższe założenia zostały zrealizowane w ciągu 9 dni przez warsztaty, energyzery, world coffee, debaty, prezentacje, opowiadania historii, dyskusje czy nawet noce kulturowe.

Na projekcie była bardzo przyjemna atmosfera, wiele osób zawarło międzynarodowe przyjaźnie. Zdobyte doświadczenie będzie dla nas źródłem dalszego działania, i eksplorowania samego siebie i nowych wyzwań.

Dnia 2 lipca po długiej i męczącej podróży dotarliśmy do celu naszej podróży czyli miasta Klaffer am Hochficht, a dokładniej do centrum dzieci, młodzieży i rodzin Mühlfunviertel  gdzie spotkaliśmy się z młodzieżą z Austrii, Łotwy, Estonii, Bułgarii i Rumuni.

Tematem tego projektu pod nazwą "BETTER YOU(th)" było oswojenie i doinformowanie młodzieży o osobach w jakiś sposób niepełnosprawnych obraz o wrażliwych grupach naszego społeczeństwa. Pierwszego dnia głównym tematem było zapoznanie się uczestników poznanie imion, które były bardzo ciężkie do zapamiętania patrząc na liczbę uczestników. W przeciągu kolejnych dni projektu odbywały się zajęcia tak zwane "ACTIVITIS", na których dowiadywaliśmy się w inny sposób nienarzucający informacji na różne sposoby dzięki różnym grą i interakcją pomiędzy uczestnikami projektu a także projektów w grupach w których omawialiśmy dany problem a następnie prezentowaliśmy go przed wszystkimi. Dzięki tym zajęcia dowiedziałem się dużo trudności z jakimi spotykają się osoby niepełnosprawne, z jakimi problemami musi się mierzyć młodzież w różnych krajach i jak możemy ich wspierać. Była również przeprowadzona debata o temacie ‘’Czy tylko kobiety mają głosować w sprawach związanych z kobietami’’. W trakcie projektu każdy kraj miał swoją noc w trakcie której opowiadał o swoim kraju o wynalazkach i ogólnie o pięknie swojego narodu zorganizowane również były mini konkurencje a także drobne przekąski/specjały z każdego kraju.

Ten projekt pomógł mi bardziej się otworzyć na ludzi i ich problemy a także doinformował mnie na tematy osób niepełnosprawnych w sposób o którym bym nawet nie pomyślała, mam także nadzieję że nie będzie to mój ostatni projekt.

Trzeciego lipca dotarliśmy do  malowniczego miasta Klaffer am Hochficht. Byliśmy jednymi z pierwszych i szybko rozpakowaliśmy bagaże. To co łatwo rzucało się w oczy oprócz bardzo bliskiego kontaktu z naturą w tym pięknym miejscu to uśmiechy na twarzach. Młodzież z wielu krajów Europy (Litwy, Łotwy ,Estonii, Austrii, Polski i Bułgarii) była niesamowicie zadowolona z faktu pobytu na projekcie. Odegrało to niesamowicie istotną rolę w późniejszym jego przebiegu. Wszyscy wyczerpani trudną sytuacją pandemiczną na świecie starali się na chwilę uciec od trudnych problemów i odpocząć.

Temat naszego projektu była walka z nierównościami. Od pierwszego dnia zajęcia były prowadzone z niezwykłą energią. Każdy z 50 uczestników używał wszystkich swoich umiejętności aby zajęcia przebiegał w jak najlepszy dla wszystkich sposób. Początkowo zajęcia miały na celu, aby uczestnicy poznali swoje imienia oraz aby zrozumieli istotę projektu. Mogli oni sprawdzić się w różnych sytuacjach życiowych o których nigdy nie myśleli jako trudne np.: chodzili na ślepo, słuchali jakie problemy napotykają ludzi w mniejszościach. Forma zajęć była bardzo atrakcyjna, a przerwy między zajęciami były idealnym momentem do integracji między wszystkimi uczestnikami projektu. Później projekt pozwolił się nam skupić na problemach związanych z naszym krajem oraz poznać problemy krajów uczestniczących. Wszystkie zajęcia dawały wspaniałe wyniki które później prowadziły do naprawdę niesamowitych spostrzeżeń. Moim zdaniem zajęcia były tak efektowne że powinny być prowadzone w latach wczesnoszkolnych edukacji w naszym kraju. Ciekawym doświadczeniem były również noce kulturowe wszystkich krajów podczas których mogliśmy się sporo dowiedzieć na temat innych krajów. Nieodłącznym element były również wspólne gry na temat znajomości danej kultury albo wspólne tańce: narodowe i rozrywkowe.

Cały projekt wspominam wspaniale. Było to moje pierwsze doświadczenia związane z projektami Erasmus+ i na pewno będę starał się jeździć na kolejne projekty. Wiedza z nich wyniesiona jest bardzo rozległa, a czas spędzony z innymi ludźmi jest niesamowicie przyjemnym doświadczeniem z którego wynosi się wiele wspomnień.

Dnia 02.07.2021 o po podróży trwającej ponad 10 godzin dotarliśmy do miasta Klaffer, gdzie spotkaliśmy się z młodzieżą z Bułgarii, Estonii, Łotwy, Austrii i Rumuni. Tematem projektu pod nazwą „better YOU(th)” było oswojenie i doinformowanie młodzieży co do problemu osób z niepełnosprawnościami.

Pierwszego dnia głównym tematem było poznanie uczestników, ich imion a także zainteresowań. W przeciągu kolejnych dni projektu odbywały się zajęcia tak zwane "energizery", na których dzięki różnym grą i interakcją pomiędzy uczestnikami projektu dowiadywaliśmy się jak omówić dany problem a następnie prezentowaliśmy go przed wszystkimi. Dzięki tym zajęciom dowiedziałem się dużo na temat osób chorych, możliwe też że w jakiś sposób wykluczone ze społeczeństwa z powodu swoich niepełnosprawności, a także o sposobach pomocy dla tych osób na przykład darmowe wsparcie medyczne. Przeprowadziliśmy również debatę której temat brzmiał „Czy mężczyźni powinni mieć prawo aby decydować o kobietach”, gdzie po wymianie solidnych argumentów dotarliśmy do porozumienia. Podczas projektu odbyły się również noce narodowe na których każda z narodowości opowiadała o swojej kulturze, historii i pochodzeniu. Każdy kraj przygotował smakowite przekąski oraz różne zabawy takie jak taniec czy śpiew.

Dzięki temu projektowi otworzyłem się do ludzi i chętnie słucham ich problemów starając się im pomóc, pomogło mi to zrozumieć problem osób z niepełnosprawnościami. Mam nadzieję że w przyszłości będę mógł uczestniczyć w większej ilości takich projektów.

Dnia 02.07.2021 po podróży którą głównie przespaliśmy, dotarliśmy do małego miasteczka mieszczącego się w górnej Austrii, Klaffer. Zatrzymaliśmy się w hotelu, położonym nad dwoma pięknymi jeziorami, z którego rozciągał się niesamowity widok. Spotkaliśmy się tam z naszymi rówieśnikami z Bułgarii, Rumunii, Estonii, Łotwy i Austrii. Dużym zaskoczeniem było dla mnie spotkanie mojej dobrej przyjaciółki z Bułgarii z którą byłem na podobnym projekcie 2 lata temu.

Na samych zajęciach za pomocą nieformalnej nauki dowiedzieliśmy się wiele o sytuacji ludzi w pewien sposób pokrzywdzonych nierównościami.  Mieliśmy mnóstwo interesujących warsztatów, które stawiały na pracę zespołową i angażowały całą grupę. Na tych sesjach pojawiły się na przykład: Debaty oksfordzkie, improv theatre, zadania nastawione na komunikacje niewerbalną i wiele innych. Po aktywnym uczestniczeniu w edukacyjnej części projektu staraliśmy się również wykorzystać jak najlepiej czas wolny. Często wychodziliśmy popływać w jednym z jezior, pobiegać, wyjść na spacer lub po prostu porozmawiać z nowo poznanymi ludźmi o życiu. Bardzo fajnym elementem projektu był wyjazd do jednego z największych Austriackich miast – Linz. Mieliśmy zapewniony cały dzień zwiedzania i nawet udało nam się porozmawiać z tamtejszą młodzieżą. Pod koniec projektu wszyscy uczestnicy wymieniali się kontaktami i robili mnóstwo zdjęć żeby utrwalić takie wspaniałe wspomnienia.

Czas tam spędzony był bezcenny i jestem wdzięczny za każdą spędzoną tam chwilę.

Drugiego lipca po dziewięcio godzinnej podróży przyjechaliśmy do urzekającej miejscowości Klaffer am Hochficht. Na miejscu odrazu zameldowaliśmy się  w centrum dzieci, młodzieży i rodzin: Muhlfunviertel. Piękne widoki zieleni, pasm górskich zapierały dech w piersiach oraz pomogły jeszcze bardziej umilić  nam czas. Na Erasmusie mogłam poznać młodzież z wielu krajów Europy ( Estonii,Austrii, Litwy, Łotwy i Bułgarii) z którą po czasie się bardzo zżyłam.

Projekt pod nazwą "BETTER YOU(TH)'' miał na celu uświadomić oraz poszeżyć nasz punkt widzenia na o osoby po części niepełnosprawne, wrażliwe grupy społeczene. Pierwsze dni były nakierowane na zapamiętaniu imion wszystkich uczestników poprzez energizery. Dzięki nim mogliśmy bliżej się poznać i przełamać pierwsze lody. W kolejnych dniach poprzez zróżnicowane  gry i debaty w grupach, omawialiśmy dane problemy zwiazane z tematem projektu a następnie prezentowaliśmy je na tle wszystkich. Najbardziej zapadło mi w pamięci zadanie polegające na wzajemnym zaufaniu. Każdy z uczestników otrzymał kartkę z jakąś dysfunkcją( brak widzenia, utrudnienie chodznia czy niemożność mówienia), a następnie przy pomaganiu sobie nawzajem musielismy przeskoczyć nad liną. Mogliśmy poczuć na własnej skórze jak ludzie z takimi problemami radzą sobie w życiu. Dzięki takim zajęcią na pozór nie maijących głębszego znaczenia, mogliśmy się dowiedzieć dużo o trudnościach z jakimi spotykają się osopy niepełnosprawne oraz jak możemy ich wspomóc. Po każdych zajęciach przychodził czas na posiłek, przy którym jeszcze bardziej się jednoczyliśmy. W trakcie projektu użądzaliśmy wieczór kulturowy by poznać i dowiedzieć się o tradycji, kulturze innych krajów oraz skosztować tradysyjnych przysmaków. Każdy kraj przygotował coś innego inni pokazywali tradycyjne tańce, piosenki czy przeprowadzali quizz.

Ten Erasmus w Austrii pomóg mi przełamać się i być bardziej otwartą na ludzi. Mogłam rozwiajć swoje umiejetności artystyczne jak i językowe.  Cały projekt wspominam wspaniale oraz dzięki niemu bardziej zrozumiałam z jakimi problemami muszą się zmagać ludzi niepełnosprawni w codziennym życiu. Był to jeden z najlepszych projektów na którym byłam i będę go mile wspominać. Zachęcam do udziału w takiego typu projektach, gdyż jest to niezwykła przygoda i wspomnienia na całe lata.

Dzień 1 – 22.02
Czas przylotów wszystkich krajów na Cypr. Wyjechaliśmy spod szkoły o godzinie 11;35, by o 15 być na lotnisku w Katowicach. Jako grupa z Polski dotarliśmy do hotelu w Pafos równo o godzinie 21:30. Od razu po przybyciu zostaliśmy przydzieleni do pokojów, a następnie udaliśmy się na kolacje, przy której miło przywitali nas Grecy.

Dzień 2 – 23.02
Dzień zaczęliśmy śniadaniem, a następnie udaliśmy się do pobliskiego budynku, by pograć w gry mające na celu poznanie się. Tego dnia byliśmy także na plaży oddalonej około 15 minut od naszego hotelu. O godzinie 16 zebraliśmy się pod hotelem i rozpoczęliśmy ‘poszukiwanie skarbów’, gdzie przez około 3 godziny chodziliśmy po okolicach i szukaliśmy wskazówek do rozwiązania zagadki. Dzień zakończyliśmy ciepłym posiłkiem.

Dzień 3 – 24.02
Po śniadaniu udaliśmy się do organizacji, działającej na rzecz młodych ludzi na Cyprze, gdzie zaprezentowaliśmy jedną z naszych prezentacji i pograliśmy w kilka gier w tym, zaprezentowaną przez nas, grę w ‘krzesełka’. Po lunchu mieliśmy trochę czasu dla siebie w trakcie którego udałam się z koleżankami do pobliskiego sklepu na małe zakupy oraz przeszłyśmy przez mały park w środku miasta. Następnie wróciłyśmy do ośrodka, by odbyć jeszcze kilka zajęć, po których powróciliśmy do hotelu.

Dzień 4 – 25.02
Po ukończonym śniadaniu, o godzinie 9;30 pojechaliśmy autokarem w góry do wioski Pano Platres, gdzie schodziliśmy po górach, by dotrzeć do widowiskowego wodospadu, przy którym zatrzymaliśmy się na dłuższą chwilę.

Droga powrotna do najprostszych niestety nie należała, ale wspólnymi siłami udało nam się ukończyć szlak.

Następnym naszym przystankiem było przepiękne miasto Limassol położone tuż przy morzu Śródziemnym. Mieliśmy możliwość zwiedzania miasta we własnym zakresie, więc razem z moimi dwoma koleżankami udałyśmy się na molo, by uwiecznić widok przepięknego morza, a następnie podążając linią brzegową zwiedzałyśmy pobliskie uliczki. Wypiłyśmy też bubble tea, z którym sklep znalazłyśmy w jednej z kolorowych, szerokich uliczek. Bardzo nam smakowało! Pod koniec dnia zjadłyśmy kolację i udałyśmy się bliżej morza, by podziwiać niesamowity zachód słońca.

Dzień 5 – 26.02
Po porannym śniadaniu spędziliśmy cały dzień w innym hotelu, gdzie czekały nas zajęcia i zabawy przygotowane przez osoby z innych krajów. Między zajęciami mieliśmy dłuższą przerwę na lunch oraz czas dla siebie.

Koniec dnia świętowaliśmy nocą międzykulturową przygotowaną przez Serbię, Litwę i Chorwację. Mogliśmy tam spróbować tradycyjnego jedzenia z danego kraju, oglądnąć krótki film przedstawiający omawiane państwo, uczestniczyć w grach i słuchać muzyki powstałej w owych krajach. Było to wspaniałe doświadczenie dzięki któremu odkryłam, że koniecznie muszę odwiedzić Litwę!

Dzień 6 – 27.02
Równo o 10 wyjechaliśmy w podróż do Nikozji – stolicy Cypru. Gdy dotarliśmy, udaliśmy się do biblioteki, należącej do jednego z uniwersytetów w Nikozji. Wielkość biblioteki robi ogromne wrażenie!

Na mieście udaliśmy się na Turecką stronę, która nie przypadła mi za bardzo do gustu, dlatego po krótkim pobycie szybko udaliśmy się na stronę Grecką. Mieliśmy tam kilka godzin czasu wolnego, więc razem z koleżankami chodziłyśmy po różnych sklepach, przeznaczając na zakupy większość dnia. Wieczorem wszyscy udaliśmy się na kolację, następnie wróciliśmy autobusem do Pafos.

Sama stolica szczególnie mnie się nie spodobała, jednak cały dzień spędziłam bardzo miło, dlatego wyjazd do Nikozji uważam za jak najbardziej udany.

Dzień 7 – 28.02
Po śniadaniu ponownie spotkaliśmy się w ośrodku organizacji działającej na rzecz młodych ludzi na Cyprze. Odbyły się tam zajęcia, gdzie m.in. Mieliśmy za zadanie stworzyć logo tego projektu! (Myślę, że nasze było najlepsze...) Wszystkie zadania zakończyliśmy lunchem. Po skończeniu jedzenia udaliśmy się do hotelu, gdzie mieliśmy chwilę na odpoczynek, po którym poszliśmy na pobliskie boisko by rozegrać mecz koszykówki i zagrać w inne gry. Dzień zakończyliśmy ciepłym obiadem.

Dzień 8 – 29.02
Dzień rozpoczęliśmy wyprawą do grobowców królewskich, które mieściły się niedaleko naszego hotelu. Mieliśmy okazję zobaczyć przepiękne widoki na morze połączone z historycznymi pozostałościami po starożytnych Grekach.

Następnie udaliśmy się do Kissos Hotel, gdzie czekały na nas zabawy i zajęcia. Jednym z nich było przygotowanie swojego własnego projektu! Projekt mojej grupy miał na celu promowanie ograniczenia mediów społecznościowych w naszym życiu, oto efekty;

Kolejnym punktem tamtejszego dnia była noc międzykulturowa Włoch, Grecji, Cypru i Polski. Byliśmy bardzo zestresowani, a dodatkowo pogoda w ogóle nam nie sprzyjała, ale pokonując wszystkie sprzeciwności losu, udało nam się bardzo ładnie zaprezentować nasz kraj. Pokazaliśmy krótki film opowiadający o naszej historii oraz polskie krajobrazy, a następnie rozdaliśmy małe upominki dla każdego z uczestników. Po reakcji innych osób mogę powiedzieć, że kuchnia polska bardzo im zasmakowała, a jedynym co wywołało skrzywienie na ich twarzach był barszcz czerwony, którego zresztą zostało najwięcej.

Dzień 9 – 1.03

Był to dla nas przedostatni dzień dlatego mieliśmy go w całości dla siebie. Po śniadaniu, razem z koleżankami z mojego pokoju, udałyśmy się ostatni raz na plażę, gdzie zrobiłam dużo pięknych zdjęć. Byłyśmy tam około godzinę, by ostatecznie “pożegnać się” z plażą. W drodze powrotnej szybko zrobiłyśmy małe zakupy po kilka pamiątek.

Resztę dnia przeznaczyłyśmy na odpoczynek, nie wiedząc nawet, kiedy minęło nam tyle czasu...

25.02.2020 - 02.03.2020 to data mojego pobytu w ciepłym mieście o nazwie Paphos na Cyprze. Wraz z innymi uczestnikami z innych krajów braliśmy czynny udział w dobrze zorganizowanych zajęciach. Dzięki projekcie "It's all about the game" Erasmus+ Młodzież miałem okazję poznać różne kultury i języki. Od razu po dotarciu do hotelu zostaliśmy miło przywitani przez główną prowadzącą, panią Elleni. Zostały nam przydzielone pokoje (miałem zaszczyt mieszkać z Serbami, Grekiem oraz moim rówieśnikiem z Polski). Pogoda była olśniewająca , krótki rękawek i krótkie spodenki były wystarczające. Codziennie mieliśmy 3 posiłki między którymi zazwyczaj miały miejsce zajęcia. Zajęcia były naprawdę świetnie zorganizowane , byliśmy dzielenina drużyny z osobami z obcych krajów , przez co głównym celem stawała się w pełni opanowana umiejętność komunikacji w języku angielskim. Często różne kraje przygotowywały "rozgrzewki" czyli znane zabawy z ich krajów. Było przy nich mnóstwo śmiechu i radości. Najbardziej zdziwił mnie zakaz wrzucania papieru toaletowego do toalety. Czynność ta jest na Cyprze zabroniona. Zorganizowano dla nas wyjazdy turystyczne. Pierwszym z nich był wyjazd w góry. Cypryjskie góry posiadają piękne krajobrazy , piękne rzeki oraz wodospady. Przechadzaliśmy się drogami leśnymi przy zboczach , oglądając przy tym piękne widoki. Kolejną imponującą wycieczką była podróż do Limassol, pięknego miasto z cudownym wybrzeżem. Woda była na tyle przejrzysta, że nie było problemem ujrzeć dna z kilka metrów. Na koniec projektu właśnie tam odbywał się słynny karnawał. Ostatnią wycieczką była wyprawa do stolicy Cypru, Nikozji. Na początku zwiedziliśmy jedyny uniwersytet na Cyprze oraz ogromną, bardzo strzeżoną bibliotekę. Było w niej niesamowicie dużo książek, co dziwne głownie w języku angielskim. Następnie udaliśmy się do centrum Nikozji, była szansa przejścia na granicę Turecką , z której z resztą skorzystałem. Zwiedziłem prawdziwy Turecki meczet przed którym należało zdjąć buty a kobietom nakazano założyć chustę zakrywającą włosy. Po tej podróży zauważyłem jak mały jest Cypr. W nieco dwie godziny przejechaliśmy całą Grecką część Cypru. Ciekawym doświadczeniem była dla mnie noc kulturowa podczas której każdy kraj przedstawiał wcześniej przygotowane informacje, jedzenie oraz kulturę.

Podsumowując, projekty typu "It's all about the game" Erasmus + Młodzież są naprawdę dobrze zorganizowane oraz dają duże możliwości rozwoju i integracji. Pozwalają na rozwinięcie możliwości językowych oraz poznania kultur innych narodów.

Dnia 22.02.2020 o godzinie 11.35 wyjechaliśmy spod Zespołu Szkół Ekonomicznych na lotnisko w Katowicach, tam wsiedliśmy do samolotu by polecieć bezpośrednio na Cypr aby wziąć udział w projekcie „It's all about the game”. Przylecieliśmy parę minut przed planowanym przylotem i cierpliwie czekaliśmy na kierowce, który miał nas zawieść do Kings Holiday Apartments- miejsce noclegu. Po 21 byliśmy na miejscu, organizatorka przydzieliła nam pokoje i poinformowała o kolacji. Na kolacji poznaliśmy jedynie parę osób z Grecji. Na następny dzień (23.02.2020) wszyscy zeszliśmy na śniadanie, po śniadaniu zaprowadzili nas na sale gimnastyczną szkoły, która była naprzeciwko naszego hotelu, tam wszyscy się zapoznaliśmy oraz wykonywaliśmy zajęcia sportowe pomagające naszej integracji. Następnie udaliśmy się na obiad i dostaliśmy 2 godziny czasu wolnego. O godzinie 16 mieliśmy zaplanowane Treasure Hunt, więc podzielili nas na drużyny i szybko ruszyliśmy wykonywać zadania, drużyna w której byłam wygrała a naszą nagodą była rezerwacja w barze, gdzie inni mogli do nas dołaczyć. Po męczącym szukaniu „skarbu” udaliśmy się na kolacje, a następnie wróciliśmy na tą samą sale gimnastyczną, w której byliśmy rano na „Speed dating”, który polegał na tym, że przez parę minut rozmawiamy z jakąś osobą w celu zapoznania się lepiej. Trzeci dzień (24.02.2020) udaliśmy się na śniadanie, a następnie udaliśmy się wszyscy razem do Youth Organization, gdzie po raz kolejny zapoznawaliśmy się i podzieleni na grupy wykonywaliśmy wspólnie projekty związane z problemami w sporcie. W tym samym miejscu zapewnili nam lunch po czym dali nam troche czasu wolnego by zaczerpnąć świeżego powietrza. O godzinie 15.30 wszyscy wróciliśmy i zaczęliśmy zajęcia od przedstawienia naszych prezentacji (nasza mówiła o Olympiadzie w Starożytnej Grecji oraz w czasach obecnych) oraz parę lekkich zabaw i gier. Po paru godzinach zjedliśmy kolacje, a po kolacji udaliśmy się do Muse Bar świętować wygraną.

Czwartego dnia (25.02.2020) po śniadaniu pojechaliśmy na hiking, by na końcu ścieżki, którą się poruszaliśmy zobaczyć wodospad. Gdy wszyscy wrócili na miejsce zbiórki pojechaliśmy do Limmasol, gdzie zjedliśmy posiłek oraz spacerowaliśmy po całym mieście. Po powrocie zmęczeni, spotkaliśmy się wszyscy by spędzić razem czas, po czym udaliśmy się na odpoczynek. Następny dzień (26.02.2020) po śniadaniu udaliśmy się do pobliskiego hotelu by wykonywać w grupach kolejne projekty, związane ze sportem oraz przedstawialiśmy kolejne prezentacje związane z chuliganizmem w danych krajach. Po przerwie i obiedzie dalej mieliśmy zajęcia i zabawy. Następnie dostaliśmy przerwe w czasie, której Serbia, Litwa oraz Chorwacja przygotowywali się na Intercultural Night, pokazali nam swoje tradycje, jedzenie oraz w skrócie atuty swojego kraju. Szóstego dnia (27.02.2020) pojechaliśmy do Nikozji, najpierw udaliśmy się do biblioteki uniwersyteckiej, w której mogliśmy się rozejrzeć a następnie pojechaliśmy do centrum, gdzie spacerowaliśmy po stolicy, udaliśmy się na turecką część Cypru oraz zrobiliśmy zdjęcia grupowe. Po powrocie do Paphos spędziliśmy wspólnie wieczór. Nastęnego dnia (28.02.2020) udaliśmy się po raz kolejny do siedziby Youth Organization by odbyć kolejne zajęcia i wykonywać projekty, jeden polegał na stworzeniu logo naszego projektu „Eramus+ It's all about the game”. Zjedliśmy obiad w tym samym miejscu oraz udaliśmy się do hotelu przygotować na mecz koszykówki. Po meczu udaliśmy się na plażę na jogę o zachodzie słońca, gdy skończyliśmy udaliśmy się na kolacje oraz karaoke night. Kolejnego dnia (29.02.2020) poszliśmy do pobliskiego Tombs of the kings, które miało nie tylko związek historyczny, ale również bardzo piękne widoki. Następnie udaliśmy się do pobliskiego hotelu na kolejne zajęcia oraz wykonywaliśmy projekt związany z biznesem, który chcielibyśmy stworzyć na podstawie punktów, które są potrzebne gdybyśmy kiedyś chcieli stworzyć coś podobnego my sami. Po wykonaniu tego mieliśmy czas na przygotowanie się do kolejnej Intercultural Night, tym razem Włoch, Grecji, Cypru oraz naszą- Polską. Ostatniego dnia (01.03.2020) chętne osoby pojechały miejskim autobusem na karnawał w Limmasol, gdzie oglądaliśmy przepiękną paradę. Potem udaliśmy się na posiłek i wróciliśmy do Paphos i spędziliśmy wszyscy razem wspólnie ostatni dzień naszego pobytu. Przyklejaliśmy sobie kartkę na plecach i ludzie mieli nam napisać coś miłego. Po długim dniu pożegnaliśmy się i udaliśmy się do pokojów przygotować na powrót do Polski. O godzinie 6.45 mieliśmy samolot z Paphos do Londynu, gdzie spedziliśmy około 3 godziny po czym udaliśmy się na samolot do Krakowa. W Balicach odebrał nas kierowca i odwiózł nas pod Zespół Szkół Ekonomicznych, gdzie pożegnaliśmy się i udaliśmy do domów. Podsumowując projekt był bardzo udany, poznaliśmy nowe kultury, spróbowaliśmy nowe rzeczy, poznaliśmy cudowne, wartościowe osoby, nauczyliśmy się nowych rzeczy, ale przede wszystkim dobrze się bawiliśmy i bardzo chętnie powtórzyłabym to.

W dniach 22.02.2020 - 02.03.2020 jako siedmioosobowa grupa, wzięliśmy udział w projekcie "Erasmus + młodzież" na Cyprze. W owym projekcie brało udział w sumie czterdzieści sześć osób z siedmiu różnych państw Unii Europejskiej, takich jak: Włochy, Serbia, Grecja, Cypr, Polska, Chorwacja i Litwa. Nasz bus wyjechał na lotnisko do Katowic spod Zespołu Szkół Ekonomicznych w Mielcu o godzinie 11:35. Gdy dojechaliśmy na lotnisko, przeszliśmy odprawę bezpieczeństwa, weszliśmy na pokład samolotu i wystartowaliśmy. Po trzy-godzinnym locie, przesiedliśmy się do busa, który zawiózł nas do hotelu.

Miejscem docelowym był ośrodek wypoczynkowy "King's Holiday Apartaments" w Pafos. Na początku, dowiedzieliśmy się z kim jesteśmy przydzieleni do pokojów, następnie mieliśmy wolny czas na rozpakowanie się. Na koniec zeszliśmy na ciepły posiłek.

Pierwszy dzień, zaraz po śniadaniu, zaczęliśmy od spotkania i zajęć na sali gimnastycznej w szkole obok hotelu, min. stanęliśmy w okręgu i każdy po kolei musiał zapamiętać a następnie wymienić imiona i państwo zaczynające się na pierwszą literę imienia poprzednich osób. Po lunchu, mieliśmy ciąg dalszy zabaw grupowych na terenie całego miasta o nazwie "poszukiwanie skarbów" , gdzie w grupach musieliśmy min. rozwiązać różne zadania, łamigłówki i robić zdjęcia w różnych pozycjach i miejscach, które publikowaliśmy potem na Facebooku. Po obiedzie kontynuowaliśmy zabawy na sali, aby bliżej poznać się z innymi uczestnikami.

Następnego dnia po śniadaniu udaliśmy się do ośrodka młodzieżowego położonego w górnej części Pafos, gdzie mieliśmy zajęcia, aż do lunchu i wylosowaliśmy swoją osobę, której mamy dawać codziennie małe upominki. Po posiłku rozpoczęliśmy ciąg dalszy zajęć w grupach do wieczora. Po obiedzie, zwycięzcy zabawy poszukiwania skarbów, udali się do baru na szczycie jednego z budynków w Pafos, a reszta miała wolny czas.

Trzeciego dnia musieliśmy wstać wcześniej niż zwykle, ponieważ zaraz po śniadaniu pojechaliśmy autobusem na wycieczkę w góry. Podziwialiśmy tam min. piękne widoki oraz wysoki wodospad. Około 12:00 wyjechaliśmy do miasta Limasol. Po drodze mieliśmy czas na zwiedzanie teatru greckiego starożytnych greków, który był położony wysoko z widokiem na Morze Sródziemne. Gdy dojechaliśmy do Limasol mieliśmy bardzo dużo czasu wolnego, zwiedziliśmy stare miasto, port w Limasol oraz piękne molo. Po powrocie do Pafos, czekał na nas obiad.

Czwartego dnia po śniadaniu udaliśmy się do hotelu "Kissos", gdzie uczestniczyliśmy w wielu różnych zabawach i zajęciach grupowych przygotowanych międzyinnymi przez Litwę. Po lunchu mieliśmy dwie godziny przerwy. wieczorem mieliśmy ciąg dalszy zajęć przygotowanych przez Grecję aż do obiadu. Po obiedzie "interkulturową noc" prezentowali Serbowie, Litwinii i Chorwaci, można było spróbować tradycyjnych dań, napojów oraz posłuchać tradycyjnej muzyki.
Piątego dnia mieliśmy całodniowy wyjazd do Nikozji - stolicy Cypru. Po śniadaniu wyruszyliśmy w dwugodzinną podróz autobusem. Na miejscu zaczęliśmy od zwiedzania uniwersytetu w Nikozji, gdzie zjedliśmy równierz lunch. Następnie pojechaliśmy do centrum, gdzie przeszliśmy na turecką stronę Cypru. Mieliśmy tam okazję międzyinnymi zwiedzić stare miasto oraz meczet. Po tym mieliśmy około 4 godziny wolnego czasu. Zamiast obiadu każdy mógł kupić sobie do jedzenia co chce o wartości pięć euro. Po powrocie do hotelu, urządziliśmy w naszym pokoju noc karaoke.

Następnego dnia, po śniadaniu, ponownie mieliśmy zajęcia do lunchu w ośrodku młodzieżowym w Pafos. Po posiłku, rozegraliśmy mistrzostwa koszykówki na sali obok hotelu i graliśmy w inne gry zespołowe aż do obiadu. Po obiedzie mieliśmy czas wolny, lecz można było wziąć udział w lekcji jogi.

Siódmego dnia po śniadaniu udaliśmy się na zwiedzanie starożytnych grobowców królewskich, które są zapisanie na liście Unesco. Po powrocie zjedliśmy lunch, a następnie uczestniczyliśmy w spotkaniu, na którym losowaliśmy kartki z osobą, którą mamy pocałować ("zabić"). Po lunchu mieliśmy czas na przygotowanie się do interkulturowej nocy, którą prezentowali Polacy, Włosi, Grecy i Cypryjczycy. My - Polacy, przygotowaliśmy międzyinnymi dania takie jak: oscypki, barszcz czerwony, sok jabłkowy, , twarożek, cukierki, paluszki oraz batoniki Prince Polo, oraz wręczyliśmy wszystkim mały upominek. Po powrocie do hotelu, poszliśmy spać.

Ósmego dnia, po śniadaniu mieliśmy spotkanie, na którym dowiedzieliśmy się, że po południu będzie można wziąć udział w zabawie karnawałowej w Limasol. Osobiście zostałem w hotelu, mieliśmy czas wolny aż do wieczora. Po obiedzie nadszedł czas porzegnań, oraz czas aby poznać kto dawał komu upominki. Po powrocie do pokoi zaczęliśmy się pakować.

Następnego dnia, a właściwie o 03:00 w nocy, po pożegnaniach musieliśmy wstać na busa, który o 04:00 przewiózł nas na lotnisko w Pafos. Po przejściu odprawy, odlecieliśmy do London Stansted. Niestety w samolocie nie dało się spać, bo dzieci zbyt głośno krzyczyły. W Londynie, czekaliśmy cztery godziny na samolot do Krakowa. Po długim oczekiwaniu, w końcu przeszliśmy odprawę i odlecieliśy. Po trzygodzinnym locie, wreszcie byliśmy już w Polsce. Czekaliśmy chwilę na busa i około godziny 18:00 byliśmy w Mielcu.

Projekt moim zdaniem był świetny, poznałem wielu nowych kolegów i koleżanek z różnych krajów oraz nauczyłem się niektórych nowych słów w innych językach, zwiedziłem wiele pięknych miejsc. Chętnie pojechał bym ponownie na podobny wyjazd.

Dnia 22 lutego 2020r. odbył się wyjazd na Cypr, który trwał do 2 marca 2020r. Wyjazd był powiązany z projektem ”It’s All about the game 2020”. W projekcie tym udział wzięło 46 osób z 7 różnych krajów takich jak : Włochy, Litwa, Polska, Chorwacja, Serbia, Grecja, Cypr. Pomimo tego, że były dość spore przedziały wiekowe dogadywaliśmy się bardzo dobrze. Wszyscy porozumiewaliśmy się w języku angielskim. W pierwszy dzień dotarliśmy do apartamentu wieczorem. Od razu po dotarciu udaliśmy się na balkon na, którym czekała nas kolacja. Będąc na balkonie poznaliśmy kilka osób z Grecji, przyjęli nas bardzo ciepło. Gdy się pożegnaliśmy po kolacji udaliśmy się do pokoi aby położyć się spać i odpocząć. Następnego dnia po śniadaniu udaliśmy się na salę gimnastyczną (znajdującą się tuz przy naszym apartamencie) aby się poznać. Zagraliśmy w 3 energiczne gry, pierwsza gra nazywała się „ Romeo i Julia”, w kolejnej grze dostaliśmy kartki na których musieliśmy uzupełnić informacje o sobie i przekazać je dalej , oraz ostatnia gra, która polegała na zapamiętywaniu imion innych osób. Po integracji wróciliśmy do apartamentu gdzie zjedliśmy obiad, po obiedzie mieliśmy czas wolny a następnie mieliśmy się spotkać przed budynkiem i dobrać się w grupy ale w taki sposób aby w zespole nie było nikogo z tego samego kraju. Dostaliśmy za zadanie znaleźć karteczki na terenie hotelu a następnie wykonać z nich zadania. Będąc w zespole z osobami z innych krajów zauważyłam, że bez względu na to ile mamy lat, czy skąd jesteśmy możemy się dogadać. Po zakończeniu szukania skarbów udaliśmy się do apartamentu na kolację, po kolacji kolejny raz udaliśmy się na salę gimnastyczną na której odbyły się szybkie randki, polegały one na zapoznaniu się z innymi. Podczas tego zajęcia poznałam 12 wspaniałych osób, również nauczyłam się, że nie należy oceniać nikogo po wyglądzie lecz porozmawiać z nim chwile i dopiero wtedy możemy dowiedzieć się jaką osobą tak naprawdę jest. Po szybkich randkach udaliśmy się do pokoi położyć się spać. Kolejnego dnia udaliśmy się do centrum miasta w którym w jednym z budynków odbyły się activities. My jako Polska przygotowaliśmy dość popularną grę w tzn. „ krzesła”. Po zakończeniu naszej gry niektóre z krajów przedstawiły swoje prezentacje na temat chuliganizmu. Po kilkugodzinnych prezentacjach mieliśmy czas wolny np. na odpoczynek, zwiedzanie, zakup pamiątek. Po przerwie kontynuowaliśmy przedstawianie prezentacji, w tym czasie my również przedstawiliśmy prezentacje na temat Starożytnej Grecji, po tym zjedliśmy kolacje i udaliśmy się do apartamentu. W następny dzień po śniadaniu udaliśmy się do Teatru Greckiego z pięknym widokiem na morze, następnie udaliśmy się nad wodospad nad którym spędziliśmy dużo czasu, następnym przystankiem był przepiękny Limassol w którym byliśmy bardzo długo, mieliśmy czas na zwiedzanie, zakup pamiątek, robienie zdjęć. Do hotelu wróciliśmy bardzo późno, wszyscy będąc zmęczeni udaliśmy się do pokoi. Następnego dnia po śniadaniu udaliśmy się do hotelu Kissos, który znajdował się niedaleko naszego apartamentu. Kolejny raz odbyły się activities podczas których graliśmy w gry, przedstawialiśmy prezentacje i tak na zmianę, mieliśmy również przerwę na obiad. Później mieliśmy czas wolny, wiec udaliśmy się na plażę, wieczorem odbyła się noc kulturowa Serbii, Chorwacji, Litwy, przedstawiali oni swoje tradycyjne jedzenie, typowe dla swojego kraju gry, opowiadali o historii swojego kraju, następnie wróciliśmy do hotelu aby zjeść kolacje. W następny dzień z samego rana wybraliśmy się do Nikozji, spędziliśmy tam bardzo dużo czasu. Wszyscy przeszliśmy przez granice na stronę Turecka odwiedziliśmy tam meczet, kupiliśmy bardzo dużo pamiątek. Do apartamentu wróciliśmy dość późno. W kolejny dzień po śniadaniu mieliśmy chwile czasu wolnego, następnie udaliśmy się do hotelu Kissos, w którym odbyły się activities. Robiliśmy tam prezentacje na temat czy powinno się pic alkohol przed meczami czy tez nie, następnie graliśmy w rożne gry. W kolejny dzień po śniadaniu wybraliśmy się na Groby Królów, po powrocie mieliśmy czas wolny kolo południa był obiad po obiedzie mogliśmy pójść na plażę uprawiać jogę. Wieczorem po raz kolejny wybraliśmy się do hotelu Kissos, gdzie odbyła się noc kulturowa Polski, Włoch, Cypru i Grecji. Podczas nocy kulturowej pokazaliśmy dwa krótkie filmiki o Polsce, przedstawiliśmy grę o nazwie fanty, przygotowaliśmy również polskie jedzenie, wszyscy z innych krajów byli zachwyceni twarożkiem i oscypkami, po nocy kulturowej udaliśmy się do apartamentu. Następny dzień zaczęliśmy śniadaniem po którym mieliśmy przerwę, popołudniu poszliśmy na miasto gdzie w jednym z budynków odbyły się activities. Podczas activities graliśmy w gry i robiliśmy prezentacje na wylosowane przez nas tematy. Do apartamentu wróciliśmy dość późno gdzie zjedliśmy kolacje. W ostatni dzień na śniadaniu dostaliśmy informacje, ze możemy pojechać na paradę w Limassol, część osób została a część pojechała. Te osoby, które nie pojechały poszły na plażę. Ostatni dzień zakończyliśmy odpoczynkiem. Ciężko było nam się pożegnać, ponieważ każdy się do siebie przywiązał i się zżyliśmy. Pomimo różnic miedzy wszystkimi zawarliśmy przyjaźnie. Dzięki temu projektowi i możliwości wyjazdu nauczyłam się wielu rzeczy np. poznałam historie i kulturę innych krajów, podszkoliłam mój angielski, zawarłam przyjaźnie, nauczyłam się, ze nie należy oceniać nikogo tylko po wyglądzie lecz poprzez rozmowę.

Okres od 22.02.2020 do 02.03.2020 to dni mojej wielkiej cypryjskiej przygody. Dzięki Stowarzyszeniu Sztukater (pomocy i wsparciu Pani Justyny, której dziękuję) mogłam uczestniczyć w projekcie Erasmus+ Młodzież pt. „ It’s all about the game”. Ten edukacyjny projekt odbył się w Pafos na Cyprze i zgromadził całą młodych entuzjastów sportu i aktywnego spędzania czasu z 7 krajów: Cypru, Grecji, Włoch, Serbii, Litwy, Chorwacji oraz Polski. Ta międzynarodowa grupa została zakwaterowana razem w King’s Holiday Apartments. Ja miałam ogromną przyjemność dzielić mój pokój z koleżankami z Grecji i Chorwacji, co dało mi niebywałą okazję nauki wielu greckich i chorwackich zwrotów od native speakerów tych języków (była to nauka najlepsza z możliwych bo nie książkowa, a ściśle praktyczna np. w kuchni, przed zaśnięciem, na balkonie-zwroty te pozwolą mi w przyszłości w sytuacjach życia codziennego komunikować się z Grekami i Chorwatami za pomocą ich języka, zaś takie chęci są zawsze doceniane przez obcokrajowców, a mnie wzbogacają językowo). Program zajęć był bardzo intensywny ale ich różnorodność, dynamika i atrakcyjność pozwalały odczuwać masę pozytywnych emocji i wrażeń. Oczywiście językiem, który pozwalał się nam wszystkim porozumiewać na co dzień był język angielski. Zajęcia integrujące tak dużą grupę były tak efektywne, że początkowy sceptycyzm czy uda się zapamiętać prawie 50 imion i pochodzenie uczestników minął jak ręką odjął.

Każdy kraj odpowiadał za przygotowanie prezentacji, na bazie których toczyły się późniejsze dyskusje i gry. My, jako polska drużyna, mieliśmy za zadanie zaprezentować temat Igrzysk Olimpijskich w starożytnej Grecji w porównaniu do ich kształtu w czasach obecnych. Kolejna prezentacja dotyczyła chuligaństwa w Polsce w obszarze sportu. Ujęcie tego samego tematu przez każdy kraj pozwoliło mi zweryfikować moje poglądy na temat agresji wśród polskich kibiców. Zajęcia wymagały nie tylko dzielenia się tym co przygotowane wcześniej ale też wyobraźni i kreatywności (w grupie, w której pracowałam wspólnie napisaliśmy wiersz w języku angielskim będący Odą do Erasmusa- załączam zdjęcie, a punktem wyjścia była analiza słów Hymnu Olimpijskiego) no i formy fizycznej- rozegraliśmy międzynarodowy turniej koszykówki, ćwiczyliśmy jogę na plaży, a sam w sobie Treasure Hunt stanowił niesamowitą fizyczno-mentalną rozrywkę; ależ się nabiegaliśmy po mieście.

Super doświadczeniem była tzw. Intercultural night gdy wszystkie kraje prezentowały typowe przysmaki kulinarne oraz prezentowano atrakcyjność swojego kraju. Nasz oscypek oraz biały twarożek zdecydowanie najbardziej podbiły serca uczestników.

Projekt dał mi też możliwość poznania kultury i większych obszarów Cypru niż tylko samo Pafos. Wędrowaliśmy po cypryjskich górach pod samo źródło wodospadu, zasiedliśmy na skalistym wzgórzu zatoki Morza Śródziemnego gdzie leżą antyczne ruiny miasta Kurion wraz z zachwycającym amfiteatrem, zwiedziliśmy Limassol z cudowną miejską nadmorską promenadą. Wycieczka do Nikozji pozwoliła nam zwiedzić tamtejszy uniwersytet z zapierającą dech w piersiach biblioteką, która wyzwoliła w nas chęć nauki. Jednak najwięcej emocji wywołało w samym centrum Nikozji strzeżone przez żołnierzy ONZ przejście piesze przez granicę „ Zieloną linię” do Cypru Północnego- Tureckiej Republiki Cypru Północnego, państwo, które nie jest uznawane na arenie międzynarodowej, jest tematem tabu i jest uznawanym jedynie przez Turcję. W tureckiej części Cypru weszliśmy do meczetu- musiałyśmy, jako kobiety, zakryć włosy, co nie było przyjemne bo chusty do tego przeznaczone są wielokrotnego użytku. Pafos dało nam możliwość obejrzenia Grobów Królewskich- rozległej, starożytnej nekropoli, zabytku wpisanego na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Uczestnictwo w projekcie dostarczyło mi wielu wrażeń i doświadczeń na wielu poziomach kompetencji językowych, społecznych i kulturowych. Poznałam wspaniałych młodych ludzi, pełnych życia i chęci budowania wspólnej Europy bez względu na szerokość geograficzną w jakiej się urodzili i żyją. Kolejny raz przekonałam się, że język angielski jest medium zjednoczonej Europy, językiem, który pozwala wspólnie pracować, bawić się, poszerzać horyzonty i nawiązywać przyjaźnie.

PATRYCJA OSNOWSKA

Brałam udział w projekcie Erasmus+ : It's ale about the game, który odbył się na Cyprze w Pafos od 22.02 do 02.03 2020r. i trwał 10 dni. W projekcie udział wzięło 46 uczestników z 7 różnych krajów: Serbii, Włoszech, Grecji, Chorwacji, Litwy, Cypru i Polski. Byliśmy w różnych przedziałach wiekowych ale i tak bardzo dobrze się dogadywaliśmy. Ludzie byli bardzo mili, zabawni i pomocni. Do hotelu dotarliśmy wieczorem i udaliśmy się się na kolacje na balkon. Później poszliśmy spać. W dzień pierwszy udaliśmy się na sale gimnastyczna szkoły obok naszego hotelu aby zagrać w różne gry do poznani się i zapamiętania imion. Później mieliśmy obiad i czas wolny. Podczas niego poszliśmy na plaże. Po powrocie do hotelu spotkaliśmy się przed nim i zostaliśmy rozdzieleni w grupy z ludźmi z innych krajów i graliśmy w poszukiwanie skarbów a potem w szybkie randki. W drugim dniu mieliśmy activitis. Udaliśmy się do sali konferencyjnej jakiegoś budynku i mieliśmy tam zajęcia cały dzień. W dniu trzecim pojechaliśmy nad wodospad i Limassol i byliśmy poza hotelem cały dzień. Dzień czwarty spędziliśmy w Pafos w hotelu i mieliśmy activitis i przedstawialiśmy prezentacje. Dzień piąty spędziliśmy w Nikozji byliśmy po stronie Greckiej i przechodziliśmy na stronę Turecką. W szóstym dniu mieliśmy activitis. Rano siódmego dnia udaliśmy się na groby królów, później do hotelu na activitis a wieczoru mieliśmy noc kulturową. W ósmym dniu również mieliśmy activitis. W ostatnim dniu był możliwy wyjazd do Limassol na karnawał. Kto chciał to pojechał a kto nie chciał mógł zostać. Wieczorem spotkaliśmy się aby dowiedzieć się kto bym naszym sekretnym przyjacielem, ponieważ kilka dni temu losowaliśmy osobę, której mamy podarować skromny upominek. Przyklejaniem sobie kartki na plecy i kto chciał nóg nam coś napisać na pamiątkę i żegnaliśmy się z wszystkimi. Najczęściej dni, w których zostawialiśmy w Pafos były całe zaplanowane. Kilka krajów przedstawiało activitis, czyli gry, zabawy ze swoich krajów. Wyglądało to tak, ży była jakaś zabawa a potem pracowaliśmy w grupach lub były przedstawiane prezentacje i potem kolejna zabawa. Dzięki temu wyjazdowi dowiedziałam się dużo nowych rzeczy o kulturze inny krajów, ludziach i Cyprze. Podszkoliłam swój angielski, poznałam wspaniałych ludzi i nawiązałam nowe znajomosci, zwiedziłam dużo pięknych miejsc. Pogoda była naprawdę piękna tylko w jeden dzień padało i była burza a w teraz dni świeciło słońce. Ludzie mieszkający na Cyprze są przemili i wszyscy mówią ok angielsku. Jedynym minusem tego wyjazdu było jedzenie. Najczęściej obiady, śniadanie i kolacje były dobre. Jestem bardzo szczęśliwa, że wzięłam udział w tym projekcie. Było to moje najlepsze doświadczenie życiowe do tej portu napewno nigdy o tym nie zapomnę i o ludziach, którzy tam byli. Z pewnością wezmę jeszcze udział w nie jednym takim projekcie.

 W dniach 17-23.02.2020 miałam okazję brać udział w kursie treningowym „Rock the Gender” w Madrycie, organizowanym przez hiszpańską organizację pozarządową EUROACTIVA-T.

Projekt poruszał tematykę równości płci („gender equality”). W ramach warsztatów, wspólnie z uczestnikami mieliśmy okazję poruszyć kwestie związane ze stanowiskiem kobiet i mężczyzn w aspektach życia codziennego. Trenerka z Włoch, Angelika, przedstawiła temat w bardzo klarowny i zrozumiały dla uczestników sposób.

W projekcie brało udział 20 uczestników z 9 krajów: Polska, Tunezja, Hiszpania, Rumunia, Słowacja, Estonia, Włochy, Grecja, Bułgaria.

Warsztaty przebiegały w sposób dynamiczny – od zajęć czysto teoretycznych, po zastosowanie wiedzy w praktyce. Bardzo wiele zadań wykonywanych było w grupach 4-5 osobowych, na przykład zadanie dotyczące kwestii prawnych związanych z równouprawnieniem płci. Każdy kraj musiał zaprezentować, jak kwestia, między innymi wynagrodzenia dla kobiet, albo urlopu wychowawczego dla mężczyzn wygląda w konkretnym kraju. Dzięki temu zadaniu można było dostrzec wiele podobieństw, a także różnic, jakie wynikają z przyjętych konwencji w naszych krajach.

Wspólnie z uczestnikami mieliśmy również zadanie dotyczące odgrywania ról, a dokładniej 3 jego odmiany – klasyczny „role play”, gdzie każdy z nas wcielał się w konkretną postać. Moja scena dotyczyła pozycji kobiety jako matki, gdy współmałżonek nie wykazywał chęci do opieki nad dzieckiem. Druga scenka polegała na kontynuacji istniejącej już historii – kobieta otrzymuje propozycję pracy, niemniej jednak musi spełnić warunek – przez dwa lata musi się wzbraniać przed macierzyństwem. Każda grupa zagrała to inaczej, co świadczyło o wieloaspektowości tego zadania. Na koniec odegraliśmy „forum theatre”, gdzie część uczestników miała za zadanie odegranie konkretnej sceny, natomiast druga część, w momencie, jak ktoś stwierdził, że scena mogłaby być odegrana inaczej, zamieniał się miejscem z aktorem.

Oprócz zajęć związanych z tematem projektu, jeden wieczór został przeznaczony na wieczór kulturowy – każdy kraj miał możliwość zaprezentowania swoich tradycji, zwyczajów związanych z przynależnością kulturową. Innego dnia, dodatkowo, każdy kraj prezentował organizację pozarządową, z ramienia której brał udział w projekcie. Była to możliwość do wymiany cennych doświadczeń związanych z pracą w instytucjach pozarządowych i znalezienie nowych potencjalnych partnerów do współpracy w ramach projektów Unii Europejskiej Erasmus+.

Doświadczenie to było dla mnie bardzo cenne. Miałam możliwość zdobycia cennego doświadczenia z punktu widzenia tematu projektu (przede wszystkim w aspektach prawnych), poznania wielu osób z różnych krajów i wymiany poglądów. Poza tym, podszkoliłam znajomość języka angielskiego i hiszpańskiego. Projekt zdecydowanie poleciłabym osobom, które chcą poszerzyć swoje horyzonty i rozwijać się w kontekście Gender Equality.

W dniach 4-13 lutego 2020 roku dzięki Stowarzyszeniu Sztukater brałam udział w szkoleniu z programu Erasmus+ "Ancient Wisdom for Modern Times - Sacred Society" organizowanym przez brytyjską organizację ASHA Centere. W pięknych okolicznościach przyrody, w niesamowicie zaanagażowanej grupie 30 liderów i pracowników młodzieżowych z Polski, Wielkiej Brytanii, Bułgarii, Hiszpanii, Włoch, Litwy i Estonii uczyliśmy się i na własnej skórze doświadczaliśmy, jak funkcjonują współczesne wspólnoty i społeczności.

Poznaliśmy przedstawicieli wspólnoty CampHill, w której żyją osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie, uczestniczyliśmy w zajęciach ze śpiewu, przenieśliśmy się do świata naszych przodków, aby poznać tradycję wymiany doświadczeń w kręgach. Ponadto, analizowaliśmy i odgrywaliśmy sceny z "Hamleta", wzieliśmy udział w przedstawieniu wystawianym dla lokalnej społeczności oraz odwiedziliśmy pobliskie miasta - Straud i Gloucester, gdzie poznaliśmy, jak ich społeczności działają na rzecz zmian klimatycznych. Braliśmy aktywny udział w warsztatach, dyskusjach, grach, zaplanowanych w ramach szkolenia. Organizatorzy przygotowali dla nas sesje salsy, zabrali nas na spacer po okolicznym lesie i pokazali jak działa centrum ASHA na co dzień.

Wszystkie aktywności i warsztaty były dla mnie niezwykle ciekawe i interesujące. To były bardzo intensywne i rozwojowe 10 dni. Udział w projekcie był dla mnie niezwykłym doświadczeniem. Poznałam wiele inspirujących ludzi, nauczyłam się nowych metod związanych z edukacją pozaformalną, doświadczyłam bycia częścią wspólnoty składającej się z osób o różnym wieku, pochodzeniu, doświadczeniu i zainteresowaniach. Bardzo się cieszę, że dostałam szansę udziału w szkoleniu i planuję wykorzystać zdobytą wiedzę i umiejętności, zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym.

Asha Center to wyjątkowe miejsce stworzone przez ludzi, którzy wierzą że warto szukać tego co łączy różne kultury i religie i czerpać z nich to co dobre i mądre. Przyjeżdżają tu ludzie którzy też w to wierzą, więc w pięknym miejscu pełnym różnych urokliwych zakątków można spędzić wyjątkowy czas wśród życzliwych i uśmiechniętych ludzi z całego świata. W naszym projekcie jest ponad 30 osób z 8 różnych krajów, są też wolontariusze którzy pracują w Asha Center też różnych narodowości.
Asha w języku staroperskim znaczy nadzieja. I rzeczywiście niesie nadzieję na lepsze jutro w którym ludzie dzielą się tym co w nich najlepsze.

Tutaj czuć już początek wiosny, pojawiły się pierwsze kwiaty.

W naszej grupie są uczestnicy z 8 krajów Europy, większość to młodzi ludzie, wielu to stali bywalcy różnych międzynarodowych projektów.

Na wieczór międzykulturowy każda grupa przygotowała jakieś swojskie przysmaki. Nasza grupa postanowiła zrobić dwa rodzaje pierogów, mieliśmy też trochę polskich słodyczy i kabanosy.

Było pysznie i wesoło, a potem Grecy i Hiszpanie wciągnęli tych którzy mieli jeszcze siły do tańca.

Temat naszego kursu to wykorzystanie starożytnej mądrości w nowoczesnym społeczeństwie.

Warto sięgnąć do korzeni różnych kultur by przypomnieć co sprawia że ludzie chcą być razem, dzielić się radościami i wspierać w trudnych chwilach. W Asha Center uczymy się holistyczne: przez umysł, czyli starając się lepiej zrozumieć siebie i otaczający nas świat, przez serce - różnego rodzaju ćwiczenia pozwalają nam lepiej się poznać co rodzi empatię, są także ćwiczenia które imitują różne życiowe sytuacje a my przyglądamy się uczuciom które w nas wzbudzają. I równie ważny sposób nauki to "przez ręce" - niekoniecznie chodzi o ręce, to konkretne praktyczne działania które podejmujemy by bliżej poznać temat.

Dzięki wspaniałym trenerom nie tylko uczymy się co jest potrzebne by tworzyć zdrową, wspierającą się społeczność, ale sami taką minispołeczność tworzymy.

Jeden z wieczorów spędziliśmy ucząc się wspólnego śpiewu. To część naszego kursu - czerpiemy z różnych kultur to co wzmacnia społeczności - wspólny śpiew jest na pewno tym co sprawia że bycie razem daje siłę i sprawia radość.

Odwiedziliśmy Stroud, niewielkie miasteczko (32 tys. mieszkańców) w płd. Walii.

Znane między innymi z targowiska urządzanego w weekendy na ulicach i placach starego miasta gdzie można kupić znakomite lokalne wyroby spożywcze, artystyczne, rękodzieło itp.

To miasto jest też prekursorem różnych społecznych inicjatyw. Kiedy byłam tu 4 lata temu oglądaliśmy eko farmę na obrzeżach miasta, która jest własnością lokalnej społeczności. Można wykupić udziały i korzystać z cotygodniowych dostaw świeżych warzyw i owoców, uczestniczyć w tym co się dzieje na farmie - spędzić miły dzień w otoczeniu przyrody lub wziąć udział w różnych aktywnościach które są tam proponowane. Fundusz który zarządza farmą wykupił też pobliskie tereny by uchronić je przed przejęciem przez przemysł.

Tym razem rozmawialiśmy o tym co dzieje się w samym mieście. Stroud jest jednym z prekursorów ruchów których celem jest współdziałanie lokalnych społeczności wobec różnych wyzwań współczesnego świata. Jest członkiem Transition network - ruchu który skupia aktualnie już ponad 1000 społeczności i miast w ponad 50 krajach świata. Są pionierami, zaczęli działać w 2007 roku, jeszcze zanim zaczęli się głośno mówić o zmianach klimatu i potrzebie zmian z tym związanych.

Wyznaczyli sobie ambitny cel - osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2030 roku.

W tym celu wspierają różne oddolnie powstające inicjatywy takie jak:

- społeczna grupa energetyczna (zajmuje się różnymi projektami związanymi z energią odnawialną)

- inicjatywy kulturalne - mają na celu zachęcić ludzi do współdziałania w realizacji społecznych celów

-ogrody społeczne - sadzenie drzew i krzewów owocowych a także innych jadalnych roślin w przestrzeniach wspólnych

- mapa inicjatyw których celem jest redukcja emisji CO2

- kafejka z naprawami - miejsce gdzie można przynieść i naprawić zepsute rzeczy w międzyczasie ucinając sobie pogawędkę przy kawie i cieście.

- Społeczna TV - przygotowuje krótkie filmiki które informują mieszkańców co dzieje się w mieście i dlaczego

Stroud c.d.

- kolejna grupa działająca w Stroud to Akcja eliminacji plastiku - różne pomysły które mają zachęcić do rezygnacji z używania jednorazowych plastikowych przedmiotów. Np. na targu jeśli kupuje się jakieś potrawy często można uzyskać zniżkę za przyniesienie własnego naczynia.

- grupa tekstylna - zajmuje się naprawami ubrań i różnymi ręcznymi robótkami

- grupa transportowa - pracuje nad tym jak usprawnić publiczny transport, zachęcić ludzi do różnych form wspólnego transportu czy np. takimi inicjatywami jak zakup elektrycznych hulajnóg by ograniczyć używanie samochodów.

Organizacja pod nazwą Transition Stroud wspiera te pomysły nie tylko w samym mieście, ale pomaga też w tworzeniu podobnych grup w całym dystrykcie. Wspiera liderów, pomaga ludziom o podobnych zainteresowaniach się odnaleźć by zawiązać grupę, organizuje szkolenia dla liderów i całych społeczności, ułatwia dzielenie się wiedzą i umiejętnościami.

Rozmawialiśmy z lokalnym liderem tego ruchu - nie było łatwo skłonić ludzi do angażowania się na początku, ale teraz, dzięki wzrostowi świadomości o zagrożeniach związanych ze zmianą klimatu coraz więcej osób dostrzega że tu chodzi o przyszłość ich i ich dzieci.

Tutaj ta świadomość jest naprawdę na wysokim poziomie. A takie akcje dają ludziom szansę by każdy mógł coś zrobić zamiast narzekać że jest źle.

W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w Glowchester gdzie mogliśmy podziwiać przepiękną katedrę. W jednej z kaplic jest nowoczesną instalacja świetlna, która przypomina o tym, że ludzie którzy musieli opuścić swoje domy uciekając przed wojną czy prześladowaniami zawsze mogli liczyć tu na schronienie i pomoc. Ludzie nie boją się tu "obcych". Mili i życzliwi z uśmiechem starają się pomóc gdy o coś zapytasz.

Grange village - to niezwykła społeczność którą mieliśmy okazję poznać jednego wieczoru.

Jej historia zaczyna się w 1939 roku, kiedy do Anglii trafia grupa uchodźców - lekarzy i pielęgniarek wraz z niepełnosprawnymi umysłowo dziećmi. Ci ludzie doświadczyli wszelkich okropności jakie niosła ze sobą wojna - stracili domy, bliskich, sami byli bliscy śmierci. W odpowiedzi na te straszne prześladowania postanowili stworzyć miejsce, gdzie będą praktykowane najpiękniejsze humanistyczne wartości: miłość, wiara i nadzieja.

W Szkocji znaleźli ludzi którzy podarowali im dom i pomogli założyć i utrzymać pierwszą społeczność Camphill. To był dom w którym żyli wspólnie opiekunowie wraz z niepełnosprawnymi podopiecznymi tworząc rodzinę która opiekowała się także angielskimi niepełnosprawnymi dziećmi.

Kiedy te dzieci dorastały, okazało się że brakuje miejsca, gdzie mogłyby dalej żyć w społeczności i się rozwijać na miarę swoich możliwości. Najczęściej trafiały do specjalnych ośrodków dla upośledzonych umysłowo gdzie miały co prawda zapewnione jedzenie i dach nad głową, ale nikt się tam nie przejmował ich potrzebami emocjonalnymi czy społecznymi.

Wtedy pojawił się pomysł, żeby tworzyć niewielkie wioski (wykorzystując opuszczone domy) gdzie dorośli niepełnosprawni mogliby mieszkać wraz ze swoimi opiekunami i troszczyć się o siebie nawzajem. Właśnie taką wioską jest Grange Village. Tą wioską kierowała przez 41 lat Judy Bailey, którą mieliśmy okazję poznać. Mieszkańcy wioski uprawiają ziemię, hodują zwierzęta, mają swoją piekarnię, kilka pracowni artystycznych (tkactwo, garncarstwo z tego co pamiętam),mają także własny teatr. Cztery razy do roku organizują festiwale podczas których przyjeżdża do wioski wielu gości.

Kiedy byłam tam 4 lata temu Judy opowiadała na jakich zasadach działa wioska - wszystkie pieniądze były wspólne i mieszkańcy razem decydowali na co je przeznaczyć - jak w komunie. Każdy mógł zgłosić swoje indywidualne potrzeby (np. wyjazd na wakacje czy nowa para butów) i jeśli mieszkańcy się zgadzali dostawał na to pieniądze. Ważne że każdy głos miał taką samą wagę - niepełnosprawni i ich opiekunowie byli takimi samymi członkami społeczności - różnili się wykonywaną pracą, bo każdy w tej społeczności wykonywał jakąś pracę z której był dumny. Każda praca która wnosiła coś do społeczności była ceniona, ale nie wiązała się z wynagrodzeniem finansowym.

Ludzie żyli razem w zgodzie i spokoju, a ponieważ nie mieli wielkich potrzeb konsumpcyjnych, nadwyżki przeznaczali na rozbudowę wioski.

Tak powstała między innymi nowoczesna pracownia garncarska i budynek teatru, gdzie mieliśmy przyjemność obejrzeć nowoczesną sztukę i poznać kilku mieszkańców wioski.

Zajęcia warsztatowe to ogromna dawka inspiracji zarówno w zakresie własnej drogi życiowej, jak i tego co pomaga tworzyć dobre relacje i zdrowe społeczności. Dyskutowaliśmy także i tym jak lokalnie możemy dbać o przyszłość naszej wspólnej planety.

W dniach 04.02-11.02 miałam możliwość uczestnictwa w niesamowitym doświadczeniu ERASMUS+ "Ancient Wisdom for Modern Times: Sacred Society". W szkoleniu wzięły udział osoby z Polski, Litwy, Bułgarii, Grecji, Estonii, Hiszpanii, Włoch i Anglii.

Podczas projektu mieliśmy okazję odbycia wielu warsztatów. Temat naszego kursu to wykorzystanie starożytnej mądrości w nowoczesnym społeczeństwie. Warto korzystać z tej wiedzy, sięgać do korzeni, by pamiętać, co sprawia, że ludzie chcą być razem, dzielić się radościami i smutkami, a także wspierać w trudnych chwilach. Uczyliśmy się na wiele sposobów: przez umysł, czyli starając się zrozumieć różne zjawiska i procesy, przez serce - różnego rodzaju ćwiczenia pozwalały nam lepiej się poznać, są także poprzez odgrywanie scenek z życia codziennego i obserwowaniu uczuć, które się w nas wtedy budzą. Poza przebywaniem w ośrodku, mieliśmy także okazję obejrzenia spektaklu w lokalnym teatrze, odwiedzenia pobliskiego "transition town" - Stroud oraz Gloucester, a także odwiedzenia lokalnego, prawdziwie brytyjskiego pubu. Klika razy odbyliśmy także długie wędrówki po pobliskim, przepięknym lesie.

Warsztatem, który zapamiętam na naprawdę długo były warsztaty śpiewania i pieśni z różnych zakątków świata. Cały wieczór poświęciliśmy na naukę i wykonywanie piosenek w językach, których nikt z nas nie znał. Była także muzyka na żywo i tańce - wspaniale było czerpać z melodii i muzyki nie do końca rozumiejąc słowa, a bardziej skupiać się na emocjach, które dany utwór wywołuje.

Nie zabrakło też czasu na refleksję - wieczorami spotykaliśmy się w mniejszy grupach, gdzie każdy mógł powiedzieć, jak czuł się danego dnia i zgłosić ewentualne uwagi. Poranki mogliśmy zorganizować sami - codziennie odbywały się rozmaite aktywności - od jogi do medytacji.

Jestem bardzo wdzięczna za możliwość uczestniczenia w tym wspaniałym i niezapomnianym szkoleniu w magicznym Asha Centre w Forest of Dean w Wielkiej Brytanii. Nawet pokoje w których mieszkaliśmy noszą nazwy różnych pisarzy, podobno spacery po tutejszych lasach były inspiracją dla wielu z nich. Wróciłam do domu zainspirowana i zmotywowana do szerzenia idei „zdrowej społeczności". Zdobyłam wiele nowych doświadczeń, znajomości, a także mam nowe pomysły, jak uczynić moją okolicę lepszym miejscem do życia. Dziękuję wszystkim, którzy razem ze mną wzięli udział w projekcie.

W dniach 4-11.02.2020, dzięki Stowarzyszeniu Sztukater, miałem okazję wyjechać na wymianę międzynarodową Erazmus +, we Włoszech w miejscowości Forli. Pojechaliśmy tam ze znajomymi i nauczycielką. Temat szkolenia brzmiał „I CAN VOLUNTEER – Improving skills of Volunteers to deal with new challenges and needs”.

Szkolenie zaczęliśmy w środę. Na porannych zajęciach zapoznano nas z tematem wymiany, po czym podzielono nas na międzynarodowe grupy. Mieliśmy za zadanie wraz z naszymi nowymi kolegami znaleźć rozwiązanie na problemy, które mogą nas spotkać podczas wolontariatu. Po południu mieliśmy wykład na temat wolontariatu we Włoszech.

Następnego dnia odwiedziliśmy ośrodek dla osób psychicznie chorych. Pracownicy ośrodka opowiadali nam w jaki sposób leczy się i pomaga ich podopiecznym. Dowiedzieliśmy się, że jedną z form terapii, którą upodobali sobie tamtejsi pacjenci są zajęcia teatralne. Sami mieliśmy możliwość improwizacji na scenie, jak i zobaczyliśmy wystąp pensjonariuszy. Na późniejszych zajęciach grupowo musieliśmy stworzyć naszą definicję słowa wolontariat.

W piątek zostaliśmy bliżej zapoznani z projektem „Teatro no limits”, który ma na celu pomóc ludziom niewidomym przeżywać sztukę teatralną. Garść chętnych osób mogła się wcielić w niewidomych. Po zawiązaniu ich oczu byli oprowadzani przez wolontariuszy a następnie odsłuchali przedstawienia z narracją, by poczuć to samo co osoba niewidoma.

8.02.2020 wybraliśmy się do ośrodka w którym osoby z trudną sytuacją materialną mogły „kupić” wybrane przez siebie produkty za punkty. Zostaliśmy podzieleni na „rodziny”. Naszym zadaniem było zrobienie zakupów na cały tydzień nie przekraczając danej ilości punktów. Uświadomiło nam to z ilu rzeczy muszą rezygnować niektóre rodziny po to by zaspokoić podstawowe potrzeby. Następnie mieliśmy wykład o organizacji zwalczającej problem głodu na świecie i jej założycielce. Poznaliśmy jej historię pełną poświecenia dla tej słusznej sprawy. Później zwiedzaliśmy magazyn ze starociami, można tam było kupić wiele ciekawych rzeczy, z których cały dochód ze sprzedaży został przeznaczony na walkę z głodem na świecie. Na koniec dnia mieliśmy wieczór kulturowy. Na początku każda grupa miała zaprezentować krótką pantomimę zachęcającą do zastania wolontariuszem, po czym każdy kraj prezentował swoją kulturę.

Niedziela była dniem wolnym dla nas. Zaraz po śniadaniu wybraliśmy się na wycieczkę do Bolonii. Zwiedziliśmy stare miasto, chodziliśmy po malowniczych uliczkach, zobaczyliśmy pomnik Neptuna. Po powrocie z niektórymi uczestnikami wymiany graliśmy w „Uno” w ramach integracji.

Przed ostatniego dnia od rana mieliśmy wykłady na temat wolontariatu na Uniwersytecie w Forli. Następnie mieliśmy przerwę. Ten czas spędziliśmy na poszukiwaniu pamiątek z Włoch i pakowaniu bagaży do odlotu.

W dniu wyjazdu po raz ostatni zjedliśmy wspólne śniadanie. Po czym pożegnaliśmy się ze wszystkimi. Ten projekt otworzył mi oczy na tak ważną sprawę jaką jest wolontariat w naszym społeczeństwie. Dzięki wymianie miałem możliwość poznać wspaniałych ludzi, zdobyć doświadczenie, oraz poszerzyć swoje horyzonty, za co, chciałbym serdecznie podziękować Stowarzyszeniu Sztukater, dzięki któremu miałem przyjemność uczestnictwa w programie Erasmus +.

W dniach 4-11 lutego uczestniczyłam w projekcie ,,I CAN VOLUNTEER - improving skills of volunteers to deal with new challenges and needs" w mieście Forli we Włoszech. Razem z nami w projekcie uczestniczyli również ludzie z Rumuni, Słowenii i Chorwacji.

Podczas wymiany uczestniczyliśmy w wielu zajęciach, dzięki którym dowiedzieliśmy się dużo o wolontariacie, uświadomiliśmy sobie co jest najważniejsze w byciu wolontariuszem, oraz na jak wiele różnych sposobów można pomagać innym. Usłyszeliśmy też co nieco o wymianach tamtejszych studentów.

Przedstawiono nam jak działa wolontariat w Forli. Mogliśmy poznać projekt ,,Teatro no limits", który zajmuje się umożliwieniem osobom niepełnosprawnym odwiedzenie teatru i "obejrzenie" sztuki. Dowiedzieliśmy się, że osoby niewidome dostają słuchawki przez które audiodeskryptorzy podczas spektaklu mówią co się dzieje na scenie. Są również przedstawienia, na których aktorzy migają, by osoby głuche również mogły zrozumieć spektakl. Mogliśmy nawet sami doświadczyć czegoś takiego, część z nas dostała opaski, które założyli na oczy, oraz słuchawki, a następnie słuchali przedstawienia wraz z audiodeskrypcją.

Innego dnia odwiedziliśmy centrum pomocy społecznej w Forlì gdzie rodziny potrzebujące mogą skorzystać z pomocy w formie znajdującego się tam sklepu, nawet sami mogliśmy spróbować zrobić zakupy według obowiązującego tam systemu. Zostaliśmy podzieleni na grupy i każda grupa dostała pewną ilość punktów za które musiała zrobić zakupy na tydzień. Pokazało nam jak trudne jest robienie zakupów kiedy nie możemy kupić wszystkiego, a musimy wybierać tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Przedstawiono nam też historię Annaleny Tonelli, która 35 lat swojego życia poświęciła działalności charytatywnej w Afryce.

Byliśmy również w sklepie z którego utarg przekazywany jest na cele dobroczynne. Część z nas zrobiła tam zakupy, wspierając przy tym organizację.

Jednego dnia braliśmy udział w grze, zostaliśmy podzieleni na grupy a następnie naszym zadaniem było przygotowanie niemego spektaklu pod hasłem ,,I'm volunteer and you?" Zadanie to sprawiło nam wiele frajdy zwłaszcza, że po zaprezentowaniu naszych spektakli mieliśmy je pokazać jeszcze raz, tylko tym razem robić wszystko w rytm muzyki.

Mieliśmy również wieczór kulturowy, na którym mogliśmy poznać kulturę innych krajów oraz spróbować ich jedzenia. Spędziliśmy też bardzo miło czas z innymi uczestnikami. Rozmawialiśmy, tańczyliśmy, a nawet trochę śpiewaliśmy.

W niedzielę udaliśmy się na wycieczkę do Bolonii i zwiedzaliśmy uroki tego miasta. Byliśmy między innymi w Bazylice św. Petroniusza.

Podczas tego projektu przede wszystkim poprawiłam swoją znajomość angielskiego i zaczęłam pewniej się posługiwać tym językiem. Poznałam również wspaniałych ludzi, spędzaliśmy wspólnie wolny czas. Myślę, że zapamiętam ten projekt na długo.

W dniach 4 -11 luty uczestniczyłam w międzynarodowym projekcie „I CAN VOLUNTEER”, który odbywał się we Włoszech, a dokładnie w urokliwym mieście – Forli. Razem nami brały w nim udział osoby pochodzące z Rumunii, Chorwacji i Słowenii.

Po dość długiej podróży dotarliśmy do miejsca docelowego we wtorek wieczorem. Po pysznej kolacji w lokalnej restauracji, zmęczeni udaliśmy się do hotelu. Pierwsze zajęcia odbywające się w środowy poranek miały na celu tzw. przełamanie lodów. Zostaliśmy podzieleni na grupy, a naszym zadaniem było wspólne rozwiązanie problemu, na przykład mój zespół musiał wymyśleć co robić by ludzie niepełnosprawni mogli swobodnie uczestniczyć w koncercie odbywającym się w barze. Tego samego dnia popołudniu wysłuchaliśmy prelekcji połączonej z prezentacją. Dotyczyła ona wolontariatu oraz jego rozwoju we Włoszech. Następnego dnia złożyliśmy wizytę w zakładzie psychiatrycznym. Uczęszczające tam osoby przedstawiły spektakl, który był w języku włoskim. Pomimo tego okazali się tak dobrymi aktorami, że można było z łatwością zrozumieć przekaz przedstawienia. Na następnych zajęciach ponownie krążących w temacie wolontariatu jednym z ciekawszych zadań było wymyślenie sloganu. Niektórzy z nas popisali się wtedy swoimi umiejętnościami poetyckimi. Kolejne dni mijały nam na zajęciach, spacerach po Forli oraz codziennej, wieczornej grze w UNO. Odwiedzaliśmy różne ciekawe miejsca takie jak Teatr „Diego Fabbri”, gdzie mogliśmy wysłuchać koncertu muzyki klasycznej. Było to dla mnie niezwykłym doświadczeniem, ponieważ pierwszy raz uczestniczyłam w takim pokazie. Dano nam szansę przekonać się, jak funkcjonują osoby niewidome w życiu codziennym oraz jak wygląda centrum pomocy społecznej w Forli, gdzie rodziny potrzebujące mogą skorzystać z pomocy w formie znajdującego się tam sklepu. Najbardziej interesujące w funkcjonowaniu tego sklepu było to, że zakupy robi się tam za punkty. W niedzielę natomiast wybraliśmy się na wycieczkę do Bolonii, podczas której zobaczyliśmy piękne typowo włoskie uliczki, a ja sama miałam okazję spróbować pysznej lazanii. Nadszedł także wyczekiwany wieczór kulturowy, podczas którego mogliśmy dowiedzieć się o tradycjach innych państw oraz spróbować znanych potraw. Uczestnicy innych narodowości otrzymali od nas małe prezenty w postaci ramek i woreczków z cukierkami. Świetną częścią naszej wieczornej integracji były wspólne tańce oraz śpiewy. Ostatniego dnia również w grupach mieliśmy za zadanie przedstawić krótką scenkę dotyczącą pomagania. Co po gruntownej burzy mózgów wyszło nam naprawdę dobrze. Późnym popołudniem zaczęliśmy pakowanie. Muszę stwierdzić, że czas pożegnania był dla nas naprawdę trudny, ponieważ bardzo się zżyliśmy. Podczas tego Erasmusa poznałam wiele cudownych osób oraz w pewnym stopniu przełamałam swoją barierę językową. Chciałabym serdecznie podziękować Stowarzyszeniu Sztukater za to, że umożliwili mi przeżycie jednego z najlepszych wyjazdów w moim życiu.

Moja skromna osoba miała w ostatnim czasie możliwość wzięcia udziału w projekcie we Włoszech: "I can volunteer".

Dzień pierwszy (wtorek 04.02.2020r.) Dzień ten był przeznaczony dla uczestników na dojazd do miejsca docelowego, Forli. Po dotarciu, zostaliśmy przywitani przez koordynatora Lucę ,który pokazał nam nasze zakwaterowanie ( bardzo dobre warunki) oraz restaurację, w której jedliśmy nasze posiłki.

Dzień drugi (środa 05.02.2020r) Rano poraz pierwszy udaliśmy się na zajęcia, które odbyły się na sali konferencyjnej niedaleko zakwaterowania. Podczas tych zajęć zapoznaliśmy się z uczestnikami oraz wzięliśmy udział w aktywnościach związanymi z wprowadzeniem do projekt. Na popołudniowych zajęciach podzieliliśmy się wspólnymi doświadczeniami odnośnie wolontariatu i zajęliśmy się jego definicją. Była to prawdziwa burza mózgów.

(czwartek 06.02.2020r.) Rano odwiedziliśmy "Centro DIurno Ulisse - Arsl Rorli" przedstawione zostały nam działania i funkcje wolontariuszy i podopiecznych. Popołudnie zostało spędzone w rytmie wykładu o wolontariacie we Włoszech.

(piątek 07.02.2020r.) Na porannych prelekcjach mogliśmy dowiedzieć się jak działa teatr dla niewidomych i jak przyczyniają się do tego wolontariusze. Południe spędziliśmy na zajęciach w Peace Centre.

(sobota 08.02.2020r.) Ten dzień spędziliśmy na zajęciach w organizacji walczącej z głodem na świecie, gdzie mieliśmy możliwość wcielić się w rolę osoby potrzebującej i zdobyć wiedzę jak takiej osobie pomóc. Później na zajęciach mieliśmy możliwość przedstawienia naszej własnej sztuki teatralnej, i tak właśnie zrobiliśmy w wybranych wcześniej grupach. Było z tym wiele zabawy i frajdy. Następnie mogliśmy, wraz z innymi uczestnikami dalej cieszyć się swoim towarzystwem i wspólną integracją podczas wieczoru kulturowego. Członkowie różnych krajów przedstawiali swoje tradycje, ciekawostki , mogliśmy również skosztować rozmaitych potraw.

(niedziela 09.02.2020r.) Był to dzień wolny od zajęć. Postanowiliśmy wybrać się na wycieczkę do pięknej Bolonii.

(poniedziałek 10.02.2020r.) Nasze ostatnie zajęcia, odbyły się na Uniwersytecie w Forli, dotyczyły możliwości, jakie oferuje nam europejski wolontariat. Podczas zajęć mogliśmy mogliśmy zobaczyć i dopasować projekty do naszej osobowości. To były bardzo ciekawe zajęcia.

Kolejnego dnia pożegnaliśmy się z przyjaciółmi i ruszyliśmy w drogę powrotną.

Podsumowując, wyjazd był niesamowitym przeżyciem, zajęcia były interesujące i skłaniające do refleksji- nawet nad samym sobą. DO tego jeszcze świetna atmosfera, wspaniali ludzie oraz możliwość zdobycia nowych doświadczeń …. Wszystko to, uczyniło ten projekt naprawdę wyjątkowym!

Jakub Głowacki

Program Erazmus+ odbywał się w dniach 4.02.2020-11.02.2020 w miejscowości Forli we Włoszech. Tematem programu był wolontariat szeroko pojęty. Z naszej szkoły pojechało 8 osób. 

Pierwszego dnia wyjazdu zajęcia zaczęliśmy od podziału na grupy i zadania wymagającego od uczestników ominięcia wylosowanej bariery (jak wolontariusze mogą pomóc w przykładowych sytuacjach). Po południu był wykład na temat wolontariatu. 

Następnego dnia, tj. 6.02.2020 odwiedziliśmy ośrodek dla osob z zaburzeniami umysłu. Byliśmy świadkami przedstawienia teatralnego zorganizowanego przez osoby z ośrodka. Jest to jeden ze sposób spędzania czasu przez takie osoby. Później odbywały się zajęcia z udziałem psychologa. Wykłady były połączone z zajęciami w grupach mającymi na celu zmusić uczestników do wysiłku intelektualnego na temat wolontariatu. Musieliśmy sformułować definicje wolonatariatu, jakie czynności i emocje nam się z nim kojarzą. Burza mózgów dała nam bardzo szerokie spojrzenie na zagadnienie i zwróciła uwagę na wiele aspektów. 

7.02.2020 jako uczestnicy mogliśmy doświadczyć namiastki projektu powszechnego w regionie Emilia-Romania, „Teatro no limits”. Wydarzenia związane z projektem mają na celu udostępnić sztuki teatralne osobom niewidomym. W tym celu powzięte są rożnego rodzaju kroki, takie jak pisanie audioskryptów sztuk teatralnych oraz wiele eventów powiązanych z teatrem oraz uświadomieniem ludzi o problemach z jakimi borykają się niewidomi. Ochotnicy na zajęciach mieli zawiązane oczy i mogli poczuć namiastkę tego, jak osoby niewidome odbierają teatr z audiskryptem w słuchawce. 

8.02.2020 pojechaliśmy do głównego ośrodka dysponującego środkami dla osób z ciężką sytuacją materialną. Zorganizowane są tam specjalne „markety”, gdzie te osoby mogą „kupować” wybrane produkty za punkty. Jako uczestnicy programu mogliśmy doświadczyć takiego rodzaju zakupów, kiedy byliśmy ograniczeni ilością punktów. Następnie byliśmy w głównym ośrodku związanym ze zwalczaniem głodu na świecie. Mogliśmy zobaczyć prezentacje ukazującą osiągnięcia organizacji oraz kobiety, która oddała całe swoje życie na rzecz tej sprawy. Później zwiedziliśmy magazyny zapełnione rzeczami, z których dochód przeznaczony jest na dofinansowanie przeciwdziałania głodu na świecie. Wieczorem zamiast kolacji zorganizowany był wieczór kulturowy. Mogliśmy skosztować przysmaków ze wszystkich krajów biorących udział w wymianie.  Polska grupa została wraz z rumuńską najdłużej i wspólnie bawiliśmy się przy rytmach muzyki z naszych krajów. 

9.02.2020 był dniem wolnym, w trakcie którego cała polska grupa oraz dwójka nowych znajomych zapoznanych w czasie zajęć pojechała na cały dzień do Bolonii. Mogliśmy przechadzać się wąskimi uliczkami tego uniwersyteckiego miasta. Tętniące życiem kawiarnie i restauracje pełne energicznych Włochów dodawały uroku. 

10.02.2020 od rana braliśmy udział w ostatnim wykładzie na temat wolontariatu. Później po lunchu całe popołudnie było już wolne. Spacerowaliśmy po uroczych i klimatycznych włoskich uliczkach Forli, zrobiliśmy ostatnie zakupy pamiątek i pakowaliśmy się do wyjazdu. 

11.02.2020 był dniem wyjazdu wszystkich grup. Wśród uścisków i całusów polskie dziewczyny dostały od zaprzyjaźnionego Chorwata o imieniu Mario różyczki z okazji nadchodzących Walentynek. Ostatnia kawa i wyjazd. 

Włoski klimat mista i lokalizacja naszego miejsca zamieszkania potęgowały uczucie rozluźnienia i spokoju. Włoski tryb życia, ciągła kawa i makarony uszczęśliwiały wszystkich uczestników. Naładowani dobrą energią i ogromną dawką wiedzy i doświadczenia o wolontariacie mamy siłę i nowe pomysły na organizowanie podobnych projektów w Polsce. Wymiana, oprócz likwidacji barier językowych, dała mi bardzo szerokie spojrzenie na wolontariat. Dowiedziałam się różnych ciekawostek na temat osób ze specjalnymi potrzebami np. to jak świat odbierają niewidomi. Było to bardzo ciekawe dowiedzieć się, że osoby niewidome odbierają świat w jasnych barwach (dokładnie czują się jak by byli otoczeni mlekiem). Bardzo podobało mi się również zagadnienie projektu „Teatro no limits”. Stwarza to wiele możliwości dla osób niepełnosprawnych. Wiedza wyniesiona z zajęć zmieniła mój pogląd na życie osób ze specjalnymi potrzebami. Znajomości zawarte podczas wymiany również mam nadzieje, że przerywają i że spotkamy się w najbliższej przyszłości. A co do mniej oficjalnych odczuć...jedzenie na wymianie było przepyszne! I zapach kawy unoszący się w powietrzu całego Forli będzie mi się śnił po nocach...

W dniach 04-11.02.2020r. miałem przyjemność uczestniczyć w odbywającym się we Włoszech projekcie pt. "I can volunteer".

 Pierwszy dzień, czyli wtorek, poświęcony był na dojazd uczestników do miejscowości Forli. Na miejscu zostaliśmy mile przywitani przez włoskiego koordynatora o imieniu Luca. Przedstawił on nam nasze zakwaterowanie, które zrobiło na mnie pozytywne wrażenie oraz restauracje, w której spotykaliśmy się w porze posiłków. W środę rano udaliśmy się do lokalnej sali konferencyjnej na pierwsze zajęcia, gdzie zapoznaliśmy się bliżej z innymi uczestnikami i wspólnie wzięliśmy udział w zabawach wprowadzających w tematykę projektu. Podczas popołudniowych zajęć wymieniliśmy się doświadczeniami i przemyśleniami odnośnie działań charytatywnych. W czwartek odwiedziliśmy szpital psychiatryczny "Centro Diurno Ulisse-AUSL Forli" i przedstawiono nam działania wolontariuszy i podopiecznych. Poza dawką nabytej tam wiedzy, mogliśmy wziąć udział w zabawie teatralnej oraz zobaczyć krótkie przedstawienie podopiecznych szpitala. Po południu odbył się wykład o założeniach wolontariatu. W piątek rano przedstawiono nam działanie teatru dla osób niewidomych oraz rolę wolontariuszy w przyczynianiu się do większej dostępności kulturowej. Mieliśmy nawet okazję obejżeć niedługi film z opaską na oczach oraz słuchawką z opisem, ułatwiającym wyobrazić sobie fabułę, aby jeszcze lepiej zrozumieć zamysł tej inicjatywy. Po południu udaliśmy się na zajęcia do Peace Centre. W sobotę odwiedziliśmy organizację, walczącą z głodem na świecie i mogliśmy wczuć się w potrzebujących oraz zobaczyć w jaki sposób można im pomagać. Podczas późniejszych zajęć w grupach wystawialiśmy przedstawienia teatralne, promujące wolontariat. W niedzielę mogliśmy docenić dzień wolny, który poświęcliliśmy na zwiedzanie Bolonii. W poniedziałek podczas zajęć na lokalnym uniwersytecie omówiliśmy możliwości europejskiego wolontariatu oraz projekty pasujące do naszych umiejętności i osobowości. W czasie wyjazdu odbywały się także niespodziewane atrakcje, takie jak wspólne wyjście na koncert muzyki klasycznej do teatru "Diego Fabbri". Ważnymi aspektami były możliwość doskonalenia języka oraz integracja międzynarodowa. Nawiązaliśmy wiele przyjaźni i miło spędzaliśmy wspólnie czas. Wieczór kulturowy pozwolił na bliższe poznanie tradycji, zwyczajów panujących w innych krajach, spróbowanie zagranicznych przysmaków oraz wspólną zabawę. Cały wyjazd odbywał się w przemiłej, świetnej atmosferze i słonecznej pogodzie. Ostatniego dnia z przykrością opuszaczaliśmy Forli, żegnając się z innymi uczestnikami.

Podsumowując, wyjazd był ciekawy, zajęcia interesujące, rozwijające. Cieszę się, że mogłem wziąć w nim udział.

W dniach 4.02 – 11.02 2020r. uczestniczyłam w projekcie „I can volunteer. Improving skills of volunteers to deal with new challenges and needs”, który odbył się we Włoszech, w malowniczym miasteczku Forli. W wymianie brały udział grupy z różnych państw: Chorwacji, Słowenii, Rumuni oraz Polski.

Każdy dzień projektu był nowym wyzwaniem. Braliśmy udział w ćwiczeniach aktywizujących, dzięki którym mogliśmy lepiej się poznać, wymienić spostrzeżeniami czy po prostu “przełamać lody “. Zajęcia, ściśle związane z tematem projektu często prowadzone były w formie ciekawego wykładu połączonego z aktywnością. Należy wspomnieć, że zajęcia odbywały się w różnych miejscach, co dało nam możliwość bezpośredniego poznania władz lokalnych Forli, jak również innych ciekawych miejsc i samego miasteczka. Mieliśmy możliwość uczestniczyć w zajęciach przygotowanych przez osoby niepełnosprawne intelektualnie, było to niesamowitym doświadczeniem, mogliśmy wziąć udział w zajęciach prowadzonych przez studentów na uniwersytecie. Ponadto zdobyliśmy wiedzę dotyczącą wolontariatu nie tylko we Włoszech, ale i na świecie, poznaliśmy historię Annaleny, która stała się przykładem, jak i inspiracją dla każdego, kto chciałby pomagać innym. Zobaczyliśmy na własne oczy jak funkcjonuje “ Emporio Della Solidarieta” czyli Caritas w Forli. Okazało się,że system pomocy znacznie rózni się od naszego w Polsce. Mieliśmy możliwość wcielenia się w rodziny potrzebujące i zrobienia zakupów na punkty w specjalnym sklepie, gdzie osoby potrzebujące mogą zaopatrzyć się w produkty żywnościowe i nie tylko. Była to bardzo pouczająca lekcja. W trakcie projektu odwiedziliśmy również w Centro Diego Fabbri, Associazone Centro Per La Pace Forli, Comune Di Forli i wiele innych. 

Wspaniałym przeżyciem estetycznym okazało się zaproszenie na koncert muzyki klasycznej przy akompaniamencie “ Orchestra Maderna-Pascal" do teatru Diego Fabbri. 

Jeden dzień mogliśmy przeznaczyć na zwiedzanie lub inne przyjemności. Polska grupa, wraz z dwójka uczestników z Chorwacji wyruszyła do Bolonii. Przepiękna architektura i zapach świeżo palonej kawy, zachwyca od pierwszego wejrzenia!

Projekt we Włoszech, był jedną z wspaniałych przygód w moim życiu. Dzięki możliwości uczestnictwa, mogłam nie tylko rozwinąć swoje umiejętności językowe, ale również nawiązać nowe przyjaźnie. Wiele się nauczyć, dowiedzieć, zrozumieć... tematy podejmowane na zajęciach skłoniły mnie do wielu refleksji i przemyśleń....

Chciałabym podziękować Stowarzyszeniu Sztukater za możliwość udziału w wymianie.

W dniach 4.02 – 11.02 2020r. miałam przyjemność uczestniczyć w projekcie „I can volunteer. Improving skills of volunteers to deal with new challenges and needs” we włoskim miasteczku Forli. W wymianie brały udział grupy z różnych państw, mianowicie z Chorwacji, Słowenii, Rumuni oraz Polski.

Pierwszy dzień upłynął nam w całości w podróży. Do Forli dotarliśmy późnym wieczorem i już wtedy mogliśmy zapoznać się z innymi grupami przy wspólnej kolacji w cudownej małej restauracji Le Fofò , prowadzonej przez bardzo pozytywną i żywiołową kobietę.

We wtorek odbyły się pierwsze zajęcia na których zostały nam przedstawione informacje na temat wolontariatu i jego rozwoju we Włoszech. Mogliśmy się dowiedzieć iż właśnie Włochy są jednym z najbardziej rozwiniętych państw w tym kierunku z tego też względu wybrano ten kraj na miejsce wymiany.

Zostaliśmy tego dnia podzieleni na grupy, w których pracowaliśmy do końca wyjazdu wykonując różnego rodzaju prezentacje oraz aktywności . Dzięki temu mogliśmy bliżej się poznać z innymi uczestnikami i dyskutować na interesujące tematy.

Pomiędzy zajęciami mieliśmy możliwość zwiedzania Forli, które jest uroczym i bardzo spokojnym miasteczkiem, w którym wszyscy są pozytywnie nastawieni do innych ludzi.

W kolejnych dniach każde zajęcia wyglądały w odmienny sposób, niekiedy odbywały się one w salce należącej do Diego Fabbri, bądź przemieszczaliśmy się w inne miejsca do konkretnych instytucji gdzie czekały nas ciekawe atrakcje. Jedną z ciekawszych aktywności w jakiej mogliśmy brać udział była wizyta w Centrum Pomocy Społecznej w Forli, gdzie znajduje się sklep z którego mogą korzystać potrzebujące rodziny. Płatność w tym sklepie odbywa się w niespotykany sposób gdyż każda rodzina ma przydzieloną ilość punktów, które muszą tygodniowo wykorzystać na najpotrzebniejsze rzeczy. Poprzez symulacje zrobienia zakupów na punkty zrozumieliśmy problemy z jakimi muszą się spotykać rodziny z trudnymi sytuacjami finansowymi.

Kolejnym ciekawym miejscem, które odwiedziliśmy był ośrodek dla osób z niepełno sprawnościami gdzie mogą oni rozwijać zdolności teatralne , muzyczne bądź plastyczne . Podczas tych warsztatów mieliśmy przyjemność poznać włoskiego aktora, który pokazał nam w jaki sposób możemy wyrażać się ekspresją ciała, a nie mową. Wiedzę zdobytą podczas tych zajęć mogliśmy wykorzystać podczas „video works hop” na którym naszym zadaniem było przygotowanie w grupach niemych, krótkich przedstawień prezentujących ważną role wolontariusza w społeczeństwie.  Świetnie się wspólnie przy tym bawiliśmy i nauczyliśmy, że chcąc przekazać coś innym nie trzeba koniecznie używać do tego słów ale gestów i mimiki, a nawet zwykły patyk może stać się różdżką. 

Jedne z przygotowanych zajęć zrobiły na mnie największe wrażenie i dały mi bardzo dużo do myślenia, mianowicie chodzi o warsztaty na temat teatru  dla niewidomych. Mogliśmy na chwilę zmienić się w osoby, które straciły wzrok i doświadczyć tego w jaki sposób odbierają  one sztukę. Warsztaty te na długo pozostaną w mojej pamięci. 

Zorganizowany został wieczór kulturowy, na którym prezentowane były informacje i ciekawostki o każdym państwie oraz odbyła się degustacja narodowych przysmaków. Miło spędziliśmy czas na rozmowie i wspólnej zabawie co pozwoliło na fajną integrację miedzy nami. 

Ciekawa okazała się niedziela, która była dniem wolnym i mogliśmy wówczas pojechać do Bolonii i zobaczyć interesujące miejsca np. Bazylikę San Petronio bądź wieże Asinelli i Garisenda i wiele wiele innych atrakcji.

Wymiana ta pozwoliła mi poszerzyć moją wiedzę na temat wolontariatu i niesienia pomocy ludziom, którzy jej potrzebują. Nauczyłam się bardzo dużo i ta nauka zostanie ze mną na długie lata. Bardzo miło będę wspominać ludzi, których tam poznałam  i miejsca przez nas odwiedzone. Projekt ten pomógł mi zrozumieć pewne kwestie za co jestem niezmiernie wdzięczna osobą prowadzącym warsztaty i zajęcia.

Pragnę bardzo podziękować Stowarzyszeniu Sztukater za możliwość uczestniczenia w tym projekcie i wiedzy na nim zdobytej. Była to niesamowita przygoda, którą chętnie powtórze!