Niech żyje Ambroży Kleks!

niech-zyje-ambrozy-kleks-1"Indywidualność jest raczej drogą niż celem i raczej drogą jedyną niż najlepszą." (F.Ch. Hebbel, poeta niemiecki)

 

 

 

Niech żyje Ambroży Kleks!

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-2

 

„Pamiętajcie chłopcy – rzekł do nas na samym początku pan Kleks – że nie będę was uczył ani tabliczki mnożenia, ani gramatyki, ani kaligrafii, ani tych wszystkich nauk, które są zazwyczaj wykładane w szkołach. Ja wam po prostu pootwieram głowy i naleję do nich oleju."

 

Czas spojrzeć na dziecko holistycznie, a testy traktować jako jedno, i to nie najważniejsze, z narzędzi diagnostycznych. Najważniejszym narzędziem diagnostycznym od lat i w dalszym ciągu jest „common sense" czyli zwyczajna sensowność w obserwacjach i zbieraniu danych na całokształt obrazu ucznia – młodego i w procesie dorastania człowieka. I poza tym, by oceniać innych, trzeba najpierw zdiagnozować swoje własne możliwości i umiejętności, by umieć dostrzec w innych ich twórczy potencjał lub słabe strony, potrzebujące lub też nie, uzupełnienia wiedzy i rozwoju.

 

Poniższy obrazek pięknie oddaje bezużyteczność testów, gdy chodzi o zdolności i umiejętności inne, niż te zaczerpnięte z książek i wykładów...

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-3

 

Tych cech nie zmierzy żadne narzędzie diagnostyczne, wymyślone przez człowieka, te umiejętności weryfikuje życie, i za każdym razem wynik będzie inny ze względu na wiek i środowisko przebywania w danym momencie:

 

wytrwałość, ciekawość, entuzjazm, odwaga, przywództwo, kreatywność, ukierunkowanie na dobro społeczne, radzenie sobie z organizowaniem potrzebnych rzeczy - pomysłowość, dyscyplina wewnętrzna, zadziwienie światem, myślenie globalne, współczucie, niezawodność, motywacja, humor, empatia, poczucie piękna, pokora i wytrzymałość.

 

Takiego holistycznego spojrzenia uczy Pan Kleks, wyszedłszy spod pióra Jana Brzechwy, który to pisarz był niezwykle wnikliwym obserwatorem ludzkich zachowań, systemowych ograniczeń i z wielkim poczuciem humoru.

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-4

 

Już za samo artystyczne spojrzenie na barwną postać niezwykłego bajkowego belfra, mogłabym uściskać mojego syna... I za to, że on i jego koledzy i koleżanki z klasy latają z kolorowymi piegami na twarzach już od dwóch tygodni, mogłabym uścisnąć niezwykłą belferzycę, jaką jest jego nauczycielka – Pani Maja. Jak ona to robi, że w jej klasie żadne z dzieci nie dostaje biegunki na słowo "test" – to jej tajemnica. Ja zaś powoli zaczynam rozpracowywać jej metody i dochodzę do wniosku, że jej klasa jest Akademią Pani Kleksicy, w której z każdego dziecka dobywany jest potencjał do dawania z siebie wszystkiego, co najlepsze. 

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-5

 

 niech-zyje-ambrozy-kleks-6

 

Dzieci chcą trafiać do szkół, w których nauczyciele potrafią czarować, jak Pan Kleks – by nauka nigdy się nie dłużyła, a znudzenie nie zawitało w umysły tych poddanych szkoleniu. Chcą trafiać do szkół, gdzie nauka odbywa się czynnie, poprzez działania i eksperymenty, a nie tylko przez zakuwanie z podręczników w ławkosiedzącej pozycji. Potem się dziwimy skąd biorą się wyrażenia takie jak „ośla ławka" – pewnie z kreatywnych i broniących się umysłów naszych dzieci poddawanych indoktrynacji i działaniu skostniałych zasad i struktur społecznych.

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-7

 

Ten wiersz dedykuję wszystkim, dla których rozwijanie wyobraźni jest ważniejsze od wyników testów kompetencji, jakim poddawane są nasze dzieci... A przecież, mogłyby uczęszczać do współczesnych Akademii Następców Pana Kleksa...

 

Magiczny Duet

 

Mały Wiedźmin dorastając
smoka sobie obłaskawił.
Wszystko przecież jest możliwe
w wyobraźni i w zabawie.

 

Piękny był ten Ogoniasty,
czerwień łuną odeń biła,
w różne światy Skrzata woził -
przyjaźń z malcem jego siłą.

 

W czasie trwania tych podróży
przeżywali przygód krocie,
prawie jak u Pana Kleksa -
otwierając wrota w locie.

 

Kapadocja z podziemiami,
dzicz bieszczadzka z niedźwiedziami,
kanadyjskie wodne tafle otoczone klonu lasem,
Indian tańce w kręgu ognia - echo bębnów ponad czasem.

 

Tak wyliczać można sobie
bezlik eskapad, wojaży mnogość.
Najważniejsze jednak dostrzec
dziecięcą radość, smoczą błogość.

 

© Katarzyna Georgiou

Wiersz z tomiku "Dychotomia Mojej Kobiecej Natury"

 

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-8

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-9

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-10

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-11

 

niech-zyje-ambrozy-kleks-12

 

Mniam... łasuch czeka na specjalne naleśniki z serem i szpinakiem... Takie lekcje gotowania też powinny wrócić do twórczych szkół:)

 

© Katarzyna Georgiou

Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Podziel się!

Kod antyspamowy
Odśwież


Współpracujemy z:

KARTA BIBLIOTECZNA

BIBLIOTECZKA

  • Załóż swoje konto
  • Karta Do Kultury

    Wstąp do klubu Kulturalnych. Karta otwiera drzwi do świata stworzonego przez Ciebie. Dodawaj książki, komiksy, gry, filmy do swojej przechowywalni wspomnień kulturalnych. Przy każdym darze kulturalnym znajdziesz wstążki, dzięki którym będziesz mógł dodawać je do swojej magicznej kolekcji. Daj się poznać z tej lepszej strony.