Wiersze Ostatnie

„Wiersze ostatnie” Tadeusza Różewicza to wyjątkowo ciekawa publikacja upamiętniająca tego wybitnego polskiego poetę XX w. Znajdziemy w niej nie tylko wiersze twórcy, ale także oryginalne zapiski, parodie dramatyczne, rysunki (Różewicza i nie tylko), a także notatki innych pisarzy kierowane do poety w tym na przykład dedykacje wybitnego Leopolda Staffa. Nie lada gratką są także utwory rozpoczęte, ale nie dokończone, z jakiegoś powodu przez Tadeusza Różewicza porzucone. To wszystko tworzy nam niezwykły obraz poety, czasów, w których żył i tego, jak postrzegał otaczającą go rzeczywistość. Jest to hołd dla jego dziedzictwa i ponadczasowej twórczości, a także dopełnienie realizowanych wspólnie z wydawnictwem projektów artystycznych (nakładem oficyny ukazało się aż piętnaście książek Autora). Posłowie napisały znakomite badaczki – Joanna Lisiewicz oraz Jean Ward.

Tadeusz Różewicz to polski poeta, dramaturg, prozaik i scenarzysta. Należał do pokolenia Kolumbów, czyli pokolenia literackiego, które obejmowało pisarzy urodzonych w Polsce około roku 1920, a okres ich wchodzenia w dorosłe życie przypadał na tragiczne lata II wojny światowej. Uważa się, że to właśnie wojna była wydarzeniem i przeżyciem, które ukształtowało i wpłynęło na ich twórczość w największym stopniu. Poeta żył i tworzył do dwa tysiące czternastego roku, a jego dzieła po dziś dzień mają ogromny wpływ na wielu współczesnych twórców.

Na odwrocie “Wierszy ostatnich” zacytowano polską noblistkę, Wisławę Szymborską, która o twórczości poety mówiła tak: “Nie mogę sobie wyobrazić, jak wyglądałaby powojenna poezja polska bez wierszy Tadeusza Różewicza. Wszyscy mu coś zawdzięczamy, choć nie każdy potrafi się do tego przyznać”. To pokazuje, jak ogromny wpływ na rodzimą poezję miał Autor, jak właściwie do dziś inspiruje kolejne pokolenia. Tym bardziej cieszy fakt, że o jego twórczości się nie zapomina i powstają takie publikacje, które jeszcze dogłębniej pozwalają zapoznać się nie tylko z jego wierszami, ale także poznać go nieco jako postać.

Wiersze zawarte w publikacji są niezwykle interesujące – momentami wulgarne, czasami zabawne, a inne smutne i okrutne. Zaskoczyło mnie, że w jednym z nich tematem, który Autor rozważa, są wzajemne przepychanki kibiców Wisły Kraków i Cracovii – to pokazuje, że w tym wydaniu możemy spodziewać się po prostu niespodziewanego. Wiersze Różewicza są kontrą do współczesności, co rzeczywiście pozwala spojrzeć na poetę nieco inaczej, poznać jego opinię na tematy, które będą dla wielu bliskie, namacalne. To nie jest poezja pompatyczna, niezrozumiała, ona dotyka przyziemnych spraw i w sposób bezpośredni o nich mówi i je rozważa. Jest to bardzo, bardzo ciekawe. W ogóle wiele się w tej publikacji dzieje i nie sposób nudzić się podczas zgłębiania wszystkich zawartych w niej elementów. Jest to może z pozoru nieco chaotyczny obraz poety, ale bardzo, bardzo interesujący. Forma wydania z początku może nieco przytłoczyć (myślę, że każdy, kto nabędzie tę książkę, zrozumie, o co mi chodzi), ale gdy wpadnie się w ten szalony obraz postaci Autora, nie będzie się w stanie oderwać od niej do samego końca.

W wydaniu każdy czytelnik znajdzie o wiele więcej niż same wiersze. Dla każdego wielbiciela poezji Tadeusza Różewicza jest to oczywiście pozycja obowiązkowa. Pięknie wydana, ozdobi każdą biblioteczkę i rozbudzi literacki głód poznawania twórczości tego niezwykłego poety. Dla każdego, kto nigdy nie miał z tym twórcą styczności, na pewno będzie to niezwykle interesujące pierwsze spotkanie.