Są książki dla dzieci, które bawią, są takie, które uczą, i są również takie, które przypominają dorosłym, jak wyglądały wakacje bez pośpiechu, telefonów i nieustannego patrzenia na zegarek. „Wakacje z Makarym” Lucyny Szomburg zdecydowanie należą do tej ostatniej grupy. To ciepła, pełna humoru i rodzinnego klimatu opowieść, która pokazuje, że najpiękniejsze przygody często zaczynają się wtedy, gdy wszystko idzie zupełnie inaczej, niż sobie zaplanowaliśmy.

Już sam początek historii bardzo mi się spodobał. Dzieci mają mnóstwo wakacyjnych marzeń  morze, góry, niezwykłe atrakcje, a nawet spotkanie z ulubionymi bohaterami. Los jednak szybko weryfikuje te plany i zamiast wymarzonych wakacji trafiają do stryja Makarego, mieszkającego w niewielkiej Pustelni pośród beskidzkiej przyrody. To sytuacja, która początkowo wydaje się wielkim rozczarowaniem, ale bardzo szybko okazuje się początkiem niezapomnianej przygody.

Bardzo spodobało mi się, że autorka pokazuje dziecięcy świat takim, jaki naprawdę jest. Bohaterowie nie są idealni. Potrafią narzekać, złościć się, marudzić i mieć zupełnie inne oczekiwania wobec wakacji. Dzięki temu od pierwszych stron wydają się prawdziwi. Ich reakcje są naturalne i łatwo uwierzyć, że mogłyby wydarzyć się w każdej rodzinie.

Największą siłą tej książki jest jednak atmosfera. Czytając kolejne rozdziały, miałam wrażenie, jakbym sama spacerowała po beskidzkich ścieżkach, słuchała odgłosów lasu i obserwowała codzienne życie z dala od miejskiego zgiełku. To historia, która przypomina, że nie potrzeba drogich atrakcji ani luksusowych hoteli, żeby przeżyć coś wyjątkowego. Czasami wystarczy odrobina wyobraźni, dobre towarzystwo i miejsce, które pozwala zwolnić.

Makary od razu wzbudził moją sympatię. To postać pełna spokoju, życiowej mądrości i cierpliwości. Nie narzuca dzieciom gotowych rozwiązań, ale pozwala im samodzielnie odkrywać świat. Bardzo lubię takich bohaterów, bo pokazują, że wychowanie nie zawsze polega na ciągłym pouczaniu. Czasem wystarczy być obok, rozmawiać i pozwolić dziecku wyciągać własne wnioski.

Ogromnym atutem książki jest również przyroda. Beskidy nie są tutaj jedynie tłem wydarzeń. Stają się pełnoprawnym bohaterem tej historii. Łąki, lasy, deszczowe wyprawy czy spotkania ze zwierzętami tworzą niezwykły klimat i zachęcają do spojrzenia na naturę z większą uważnością. To bardzo wartościowe, zwłaszcza dziś, kiedy dzieci coraz częściej spędzają wolny czas przed ekranami.

Podobało mi się również to, że autorka pokazuje wartość prostych rzeczy. Wspólne rozmowy, odkrywanie nowych miejsc, pomaganie sobie nawzajem czy zwykłe codzienne obowiązki stają się źródłem radości. To piękne przypomnienie, że szczęście nie zawsze kryje się w czymś wielkim. Często znajduje się tuż obok nas.

Na uwagę zasługuje także język książki. Jest prosty, lekki i bardzo przyjemny w odbiorze. Dzięki temu młodsi czytelnicy z łatwością odnajdą się w tej historii, a dorośli z przyjemnością będą czytać ją wspólnie z dziećmi. Humor pojawia się dokładnie tam, gdzie powinien, przeplatając się z bardziej refleksyjnymi momentami i tworząc bardzo przyjemną całość.

Bardzo miłym dodatkiem okazały się również proste przepisy kulinarne, które zostały umieszczone w książce. To świetny pomysł, ponieważ historia nie kończy się wraz z przeczytaniem ostatniej strony. Dzieci mogą wspólnie z rodzicami przygotować przedstawione potrawy, dzięki czemu książka staje się inspiracją do wspólnego spędzania czasu. Uwielbiam, kiedy literatura wychodzi poza swoje papierowe ramy i zachęca do działania. Takie drobiazgi sprawiają, że opowieść zostaje z czytelnikiem na dłużej.

Doceniam również brak nachalnego moralizowania. Autorka przekazuje wiele ważnych wartości pokazuje znaczenie rodziny, przyjaźni, szacunku do natury i drugiego człowieka  ale robi to bardzo subtelnie. Niczego nie narzuca. Pozwala, by to wydarzenia i zachowanie bohaterów mówiły same za siebie. Dzięki temu książka nie sprawia wrażenia pouczającej, a mimo to pozostawia po sobie wiele cennych przemyśleń.

To także opowieść o tym, że czasem największym prezentem od losu okazuje się coś, czego początkowo wcale nie chcieliśmy. Dzieci marzyły o zupełnie innych wakacjach, a ostatecznie przeżyły coś znacznie cenniejszego. Nauczyły się dostrzegać piękno prostego życia, budować relacje i czerpać radość z codziennych drobiazgów. Myślę, że to przesłanie jest aktualne nie tylko dla najmłodszych, ale również dla dorosłych.

Po zakończeniu lektury miałam ogromną ochotę wyjechać gdzieś z dala od miasta, wyłączyć telefon i po prostu pobyć bliżej natury. To chyba najlepszy dowód na to, że książka spełniła swoje zadanie. Zostawiła mnie z ciepłem w sercu i przypomniała, jak wiele pięknych chwil potrafimy przegapić, kiedy zbyt mocno skupiamy się na planach, zamiast cieszyć się tym, co przynosi nam życie.

„Wakacje z Makarym” to niezwykle ciepła, mądra i pełna uroku opowieść, która pokazuje, że prawdziwe przygody nie zawsze czekają w odległych miejscach. Czasem wystarczy otworzyć się na to, co nowe, zaufać ludziom i pozwolić, by wakacje potoczyły się własnym rytmem. To książka, która wywołuje uśmiech, wzrusza i przypomina o wartościach, które nigdy nie tracą na znaczeniu.

Jestem bardzo ciekawa, jakie były Wasze najbardziej niezapomniane wakacje. Czy również zdarzyło Wam się przeżyć coś wyjątkowego wtedy, gdy wszystko potoczyło się zupełnie inaczej, niż planowaliście? A może macie takie miejsce, do którego wracacie myślami z ogromnym sentymentem? Chętnie poznam Wasze wspomnienia i porozmawiam o tej pełnej ciepła historii.