Książę Lampedusy

Przenieśmy się dzisiaj do lat pięćdziesiątych XX wieku do Palermo na Sycylii. To właśnie tam mieszka ostatni książę Lampedusy, zwany potworem i pożeraczem. Mężczyzna, dowiedziawszy się o nieuleczalnej chorobie, postanawia napisać powieść o schyłku epoki sycylijskich arystokratów… Dzisiaj zatem zapraszam Cię w podróż na włoską Sycylię. Wyruszasz ze mną?

KSIĄŻĘ LAMPEDUSY

Poznajmy zatem ostatniego księcia Lampedusy. To Giuseppe Tomasi, żyjący w luksusowym ubóstwie czasów powojennych. Mężczyzna ma około 50 lat. Mieszka w pałacu ze swoją żoną Alessandrą, wykształconą kobietą zajmującą się psychoanalityką. Od lat Giuseppe nazywany jest potworem i pożeraczem. Czyżby wzbudzał strach? Otóż nie. Przydomek otrzymał dlatego, iż on nie czytał książek, tylko je pochłaniał.

Giuseppego spotykamy w Palermo. Przechadza się o lasce po uliczkach, zatrzymując się w kawiarniach. W swoim domu prowadzi cykliczne spotkania z młodymi ludźmi na tematy związane z literaturą. Coraz gorsze samopoczucie zaprowadza go do lekarza. Tam dowiaduje się, że cierpi na nieuleczalną chorobę płuc. Ta wiadomość dosłownie wstrząsa jego życiem. Giuseppe zdaje sobie sprawę, że jest ostatnim księciem Lampedusy, który umrze nie doczekawszy się potomka. Co po nim pozostanie?

Snując rozważania, Giuseppe postanawia spisać dzieje sycylijskich arystokratów. Początkowo spisuje wspomnienia ręcznie, by później dyktować przepisującej na maszynie do pisania Mirelli, dziewczynie jednego z uczestników spotkań dotyczących rozważań o literaturze. Tak powstaje jedno z największych dzieł włoskiej literatury, czyli „Gepard”.

W międzyczasie poznajemy dzieje rodu Lampedusa. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej rodzina mieszkała w wielkim pałacu, zniszczonym kompletnie podczas wojennej zawieruchy.

Dowiadujemy się również, że Alessandra pochodzi z terenów rosyjskich z okolic Rygi. Do momentu wybuchu II wojny światowej mieszkała w swoich rodzinnych stronach. Dopiero w momencie, gdy jej życiu zaczęło zagrażać niebezpieczeństwo, kobieta zdecydowała się na przeprowadzkę do męża na Sycylię.

Kim był Giuseppe? Podczas I wojny światowej służył w armii na Węgrzech. Mieszkał przez pewien czas sam w mamą. Wziął ślub z Alessandrą, z którą przez wiele lat nie mieszkał na co dzień….

GEPARD

Po lekturze „Księcia Lampedusy”, niewiele się zastanawiając, postanowiłam sięgnąć po słynne dzieło Giuseppego Tomasiego. I tak trafiłam na „Geparda”.

Powieść opowiada o dziejach sycylijskiego rodu Salimów, począwszy od czasów walk Garibaldiego z wojskami francuskimi do czasów zjednoczenia Włoch, a więc druga połowa XIX wieku. To jednocześnie opowieść o czasach świetności sycylijskiej arystokracji. Pomimo iż książka została napisana jakieś 70 lat temu, to czytałam ją z zapartym tchem. Zaskoczona pięknym językiem zastanawiałam się, co było przyczyną początkowego odrzucenia powieści przez jedno czy nawet dwa wydawnictwa….

NA ZAKOŃCZENIE SŁÓW KILKA

Wróćmy jeszcze na moment do „Księcia Lampedusy” pióra Stevena Price. Dla mnie to powieść nieoczywista. To część historii ostatniego z rodu Tomasi, człowieka niezwykłego. Oczytanego, wręcz zakochanego w literaturze. Podejrzewam, że obcowanie z takim erudytą byłoby dla mnie niesamowitą przygodą.

Jednak trochę trudno czytało mi się tę książkę, ze względu na graficzne ujęcie dialogów. Otóż rozmowy nie są zapisane, jak to zazwyczaj bywa, od myślników, a są to nowe akapity, zupełnie takie same jak rozpoczęcie opisu… Dodatkowo, mnogość typowo włoskich imion i nazwisk również nie ułatwiała lektury.

Zastanawiam się również, komu mogę polecić „Księcia Lampedusy”. Z pewnością to książka dla miłośników literatury oraz włoskiej kultury. Czytając książkę można wręcz poczuć powojenną atmosferę Sycylii. Polecam!