Niezwykłe Uczucie Spadania

Autor: Kim Edwards

Okładka wydania

Niezwykłe Uczucie Spadania


Dodatkowe informacje


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 1 votes
Akcja: 100% - 1 votes
Wątki: 100% - 1 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 1 votes
Klimat: 100% - 1 votes
Okładka: 100% - 1 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Wybierz opinię:

Isadora

 W swojej fenomenalnej powieści "Córka opiekuna wspomnień" Kim Edwards dała się poznać jako niezrównana mistrzyni zgrabnie operująca dramaturgią i emocjami, wykorzystująca wszelkie możliwości, jakie daje błyskotliwa analiza psychologiczna oraz zaskakująca intuicją, z jaką opowiadała o relacjach międzyludzkich.

 

Oczarowana jej subtelnym, przepełnionym niewymuszonym dramatyzmem stylem sięgnęłam głębiej do jej twórczości - tym razem po zbiór opowiadań wydanych pod wspólnym tytułem "Niezwykłe uczucie spadania". Choć nie przepadam za tą krótką i narzucającą pewne ograniczenia formą, byłam ciekawa, w jaki sposób Edwards sprawdzi się w niej oraz czy wrażenia po lekturze będą równie silne i długotrwałe jak w przypadku powieści.

 

Motywem przewodnim opowiadań Kim Edwards jest samotność ukazana w zadziwiająco wielu aspektach i wymiarach, w całej swej rozpiętości i dramatyzmie, prezentująca różne oblicza.

 

Doświadcza jej kobieta skazana przez egoistycznego ojca na rezygnację z miłości, własnej rodziny, wymarzonej przyszłości; cudzoziemka, którą dotkliwa tęsknota za dawną ojczyzną izoluje od otoczenia i najbliższych powodując - trochę na własne życzenie - wyobcowanie, niezrozumienie i niechęć; Angielka, właścicielka zamorskiej plantacji żyjąca kolonialną przeszłością w głębokim niezrozumieniu wyspiarskich obyczajów i tradycji, skazująca sama siebie na odseparowanie od współczesnego nurtu życia, pogardę oraz rezerwę tubylców.

 

Samotność staje się także udziałem żony podejrzewającej mężowską zdradę, genialnej kobiety - naukowca niedocenianej i pogardzanej w egocentrycznym i szowinistycznym męskim świecie, asystentki lekarskiej, która nie potrafi znaleźć swojego miejsca w życiu, miotającej się pomiędzy różnymi możliwościami...

 

Autorka uświadamia nam również, że samotność czai się wszędzie, zwłaszcza w nas samych - kiedy pogoń za ułudą, tęsknota za tym, co odeszło lub za tym, co mogłoby być, izoluje nas od rzeczywistości, skazuje na wyobcowanie, wpędza w samotność.

 

Wielką zaletą opowiadań są niezwykle wiernie odtworzone realia opisywanych czasów i miejsc, a także wyraziste, pełne autentyzmu postaci spowite w niemal namacalny welon samotności, buzujące od przepełniających je uczuć i doznań.

 

Bohaterowie zmagają się nie tylko z rzeczywistością nie przystającą do ich wyobrażeń, lecz również z własnymi emocjami, uczuciami i myślami - i czy jest to historia nastolatki pokonującej własne lęki i słabości podczas skoku ze spadochronem, czy też zahukanej dziewczyny, która po latach znajduje w sobie dość siły i odwagi, by zerwać z dotychczasowym, a rozpocząć nowe życie - za każdym razem opowieść jest wiarygodna, realistyczna i przepełniona autentycznymi emocjami.

 

W tym właśnie leży siła i urok opowiadań Edwards: nie w mocnym puentującym fabułę zakończeniu, lecz w nadzwyczajnym natężeniu i rozpiętości emocji, sugestywnym przedstawieniu życiowych dylematów, duchowych zmagań, psychologicznych konfliktów - ze światem i samym sobą. Wszystko to sprawia, że historie te brzmią zarazem magicznie, jak i prawdziwie, przekonująco; choć pewnej skrótowości nie sposób było uniknąć, autorce udało się stworzyć pełne subtelnej mocy, zachwycające różnorodnością tematyki opowiadania, których spokój i nostalgia są pozorne - w rzeczywistości aż kipią od skrywanych uczuć.

 

Zapraszam wszystkich w niezwykłą podróż w głąb ludzkiej duszy śladem subtelnego, choć przenikliwego i pełnego tłumionej pasji stylu Kim Edwards. Pomimo wrażenia, że autorka pewniej i swobodniej czuje się w formie powieściowej, lektura jej opowiadań także jest w stanie dostarczyć niezapomnianych doznań. Polecam!W swojej fenomenalnej powieści "Córka opiekuna wspomnień" Kim Edwards dała się poznać jako niezrównana mistrzyni zgrabnie operująca dramaturgią i emocjami, wykorzystująca wszelkie możliwości, jakie daje błyskotliwa analiza psychologiczna oraz zaskakująca intuicją, z jaką opowiadała o relacjach międzyludzkich.

 

Oczarowana jej subtelnym, przepełnionym niewymuszonym dramatyzmem stylem sięgnęłam głębiej do jej twórczości - tym razem po zbiór opowiadań wydanych pod wspólnym tytułem "Niezwykłe uczucie spadania". Choć nie przepadam za tą krótką i narzucającą pewne ograniczenia formą, byłam ciekawa, w jaki sposób Edwards sprawdzi się w niej oraz czy wrażenia po lekturze będą równie silne i długotrwałe jak w przypadku powieści.

Motywem przewodnim opowiadań Kim Edwards jest samotność ukazana w zadziwiająco wielu aspektach i wymiarach, w całej swej rozpiętości i dramatyzmie, prezentująca różne oblicza.

 

Doświadcza jej kobieta skazana przez egoistycznego ojca na rezygnację z miłości, własnej rodziny, wymarzonej przyszłości; cudzoziemka, którą dotkliwa tęsknota za dawną ojczyzną izoluje od otoczenia i najbliższych powodując - trochę na własne życzenie - wyobcowanie, niezrozumienie i niechęć; Angielka, właścicielka zamorskiej plantacji żyjąca kolonialną przeszłością w głębokim niezrozumieniu wyspiarskich obyczajów i tradycji, skazująca sama siebie na odseparowanie od współczesnego nurtu życia, pogardę oraz rezerwę tubylców.

 

Samotność staje się także udziałem żony podejrzewającej mężowską zdradę, genialnej kobiety - naukowca niedocenianej i pogardzanej w egocentrycznym i szowinistycznym męskim świecie, asystentki lekarskiej, która nie potrafi znaleźć swojego miejsca w życiu, miotającej się pomiędzy różnymi możliwościami...

 

Autorka uświadamia nam również, że samotność czai się wszędzie, zwłaszcza w nas samych - kiedy pogoń za ułudą, tęsknota za tym, co odeszło lub za tym, co mogłoby być, izoluje nas od rzeczywistości, skazuje na wyobcowanie, wpędza w samotność.

Wielką zaletą opowiadań są niezwykle wiernie odtworzone realia opisywanych czasów i miejsc, a także wyraziste, pełne autentyzmu postaci spowite w niemal namacalny welon samotności, buzujące od przepełniających je uczuć i doznań.

 

Bohaterowie zmagają się nie tylko z rzeczywistością nie przystającą do ich wyobrażeń, lecz również z własnymi emocjami, uczuciami i myślami - i czy jest to historia nastolatki pokonującej własne lęki i słabości podczas skoku ze spadochronem, czy też zahukanej dziewczyny, która po latach znajduje w sobie dość siły i odwagi, by zerwać z dotychczasowym, a rozpocząć nowe życie - za każdym razem opowieść jest wiarygodna, realistyczna i przepełniona autentycznymi emocjami.

 

W tym właśnie leży siła i urok opowiadań Edwards: nie w mocnym puentującym fabułę zakończeniu, lecz w nadzwyczajnym natężeniu i rozpiętości emocji, sugestywnym przedstawieniu życiowych dylematów, duchowych zmagań, psychologicznych konfliktów - ze światem i samym sobą. Wszystko to sprawia, że historie te brzmią zarazem magicznie, jak i prawdziwie, przekonująco; choć pewnej skrótowości nie sposób było uniknąć, autorce udało się stworzyć pełne subtelnej mocy, zachwycające różnorodnością tematyki opowiadania, których spokój i nostalgia są pozorne - w rzeczywistości aż kipią od skrywanych uczuć.

Zapraszam wszystkich w niezwykłą podróż w głąb ludzkiej duszy śladem subtelnego, choć przenikliwego i pełnego tłumionej pasji stylu Kim Edwards. Pomimo wrażenia, że autorka pewniej i swobodniej czuje się w formie powieściowej, lektura jej opowiadań także jest w stanie dostarczyć niezapomnianych doznań. Polecam!

 

 

Komentarze

Kod antyspamowy
Odśwież


Współpracujemy z:

KARTA BIBLIOTECZNA

BIBLIOTECZKA

  • Załóż swoje konto
  • Karta Do Kultury

    Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
    *obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
    *dodawać je do ulubionych
    *polecać innym czytelnikom
    *odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
    *listować pozycje, które posiadasz
    *oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
    Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!