Wersja dla osób niedowidzącychWersja dla osób niedowidzących

Okładka wydania

Ludziary

Kup Taniej - Promocja

Additional Info


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 2 votes
Akcja: 100% - 3 votes
Wątki: 100% - 2 votes
Postacie: 100% - 2 votes
Styl: 100% - 2 votes
Klimat: 100% - 2 votes
Okładka: 100% - 2 votes
Polecam: 100% - 3 votes

Polecam:


Podziel się!

Ludziary | Autor: Jan Krzysztof Piasecki

Wybierz opinię:

Tulliana

Przejmująca opowieść o rodzinie, spełnianiu marzeń, wielu wyrzeczeniach.

 

  Jeśli lubisz powieści o skomplikowanych więzach rodzinnych, która inspiruje do rozmów o tym, co w naszym życiu jest najważniejsze, koniecznie sięgnij po książkę Jana Krzysztofa Piaseckiego ,,Ludziary”. Jest to oszczędna w słowach, składająca się z krótkich rozdziałów opowieść o niejednoznacznej, wzbudzającej pewne kontrowersje, relacji matki i syna. Główna bohaterki powieści – Betina to kobieta silna, apodyktyczna, odważna, przekonana o tym, że zawsze ma rację i pragnąca nawet w wieku 80 lat troszczyć się o siebie oraz swoją stadninę. Towarzyszy jej syn Albert, który dorastając w cieniu surowej w obejściu matki, wciąż poszukuje swojej tożsamości i prawdziwego sensu życia.

 

Książka bez wątpienia jest interesująca, godna polecenia innym, choć miejscami bardzo chaotyczna, czytelnik poznaje kolejne fragmenty z życia Betiny i Alberta, poprzez krótkie opisy zdarzeń ma szansę wyrobić sobie własne zdanie na temat postaci występujących w tej osobliwej powieści. Relacja pomiędzy Betiną a Albertem chwilami wydaje się być bardzo oschła, chwilami oscyluje między uzależnieniem od osoby o trudnym, twardym charakterze, która tak jak Betina jest w istocie dla Alberta całym światem. Ale warto zwrócić uwagę, że recenzowana tutaj opowieść to nie tylko studium miłości matki do syna, ale też odwołanie do ważnych wydarzeń z historii Polski: młodość Betiny przypadła na czasy Powstania Warszawskiego, kobieta od początku okupacji należała do Armii Krajowej, potem przejęła pod opiekę punkt sanitarny Batalionu Chrobry I w Pasażu Simonsa.

 

,,Ludziary” to wyjątkowa, przepełniona emocjami opowieść utkana ze wspomnień Alberta i historii opowiadanych z pasją przez jego matkę Betinę. Do jednych z bardziej oryginalnych wątków ukazanych w tej książce należy ten dotyczący stadniny – zasad jej prowadzenia, miłości Betiny do koni, opieki nad nimi. Stadnina to miejsce, w którym można spotkać i bliżej poznać przeróżne osoby, bo jak twierdził Albert – matka od zawsze przyciągała do siebie ekscentryczne, bardzo dziwne postaci – np. mężczyznę marzącego o wydaniu powieści, czy schizofreniczkę, która w okresie zaostrzenia swojej choroby miała spożywać wyłącznie buraki.

 

,,Ludziary” to wielowątkowa, poruszająca opowieść o ludzkich historiach, próbie wyparcia faktu, że się starzejemy i z upływem lat nie jesteśmy w stanie realizować wszystkiego, co byśmy chcieli. Na przykładzie Betiny i Alberta można przekonać się, do czego prowadzi np. zbytnia uległość oczekiwaniom innych, bezkompromisowość w dążeniu do celu, zrywanie znajomości z każdym, z kogo nie można czerpać żadnych korzyści. Postać Betiny to ciekawy przykład kobiety, która lubi mieć władzę nad innymi, czuć, że jest autorytetem dla otoczenia i ucinać wszelkie plotki na swój temat.

 

,,Ludziary” to coś pomiędzy powieścią historyczną, a obyczajową, choć na uwagę zasługuje dobrze rozwinięty wątek psychologiczny – autor z właściwą sobie prostotą i sugestywnością prezentuje kolejne sceny, pokazujące przegląd zachowań Betiny, Alberta oraz ludzi, którzy znajdują się w ich najbliższym otoczeniu. ,,Ludziary” to powieść warta przeczytania przede wszystkim przez kobiety będące matkami. Opowieść skłania niewątpliwie do zadania sobie pytania, kiedy należy pozwolić swojemu dziecku odejść z domu rodzinnego i w jaki sposób twórczo je wspierać, aby mogło realizować swoje pasje i żyć na własnych zasadach.

 

Powieść Jana Krzysztofa Piaseckiego zrobiła na mnie ogólnie dobre wrażenie, choć miejscami trochę przeszkadzało mi nagromadzenie wątków, styl oszczędny w stosowanie środków literackich, struktura przypominająca bardziej zbiór opowiadań niż powieść. ,,Ludziary” jest książką zapadającą w pamięć, pokazującą, że nawet w oszczędnym wręcz lakonicznym stylu można przekazać szeroki wachlarze emocji, skomplikowaną naturę ludzką oraz złożoność relacji międzyludzkich. Zachęcam do lektury książki każdego, kto ceni nieoczywiste powieści
z wyraźnie osadzonym wątkiem historycznym.

 

Komentarze

Security code
Refresh

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial