Wersja dla osób niedowidzącychWersja dla osób niedowidzących

Okładka wydania

W Podręcznej Torebce Noszę Ich Kości

Kup Taniej - Promocja

Additional Info


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 1 votes
Akcja: 100% - 1 votes
Wątki: 100% - 1 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 1 votes
Klimat: 100% - 1 votes
Okładka: 100% - 1 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

W Podręcznej Torebce Noszę Ich Kości | Autor: Janina Barbara Sokołowska

Wybierz opinię:

Małgorzata Pac

  Janina Barbara Sokołowska, uznana polska poetka i laureatka licznych wyróżnień, w tym odznaki honorowej „Zasłużony dla kultury polskiej” i Nagrody Ministra Kultury za osiągnięcia artystyczne, po raz kolejny zachwyca swoją twórczością. Jej najnowszy tomik poezji, „W podręcznej torebce noszę ich kości”, składa się z 41 utworów prezentowanych w dwóch wersjach językowych – polskiej i angielskiej. Ta dwujęzyczność sprawia, że dzieło staje się dostępne dla szerszego grona czytelników, jednocześnie podkreślając uniwersalność i ponadczasowość przesłania poezji Sokołowskiej.

 

Tomik dzieli się na trzy części: „Szrama modlitwy/ The Scar of the Prayer”, „Przebić ciszę/ To Pierce the Silence” oraz „Margines snu/ The Margin of Sleep". Każda z nich oferuje unikalny wgląd w głęboko refleksyjny świat autorki, pełen emocjonalnej głębi i literackiej finezji. Sokołowska, znana z wcześniejszych tomów, takich jak „Ciebie nie ma” czy „Złamana symetria”, kontynuuje tutaj swoje poszukiwania duchowe i emocjonalne, prowadząc czytelnika przez labirynt ludzkich doświadczeń, uczuć i myśli.

 

W „Szramie modlitwy” Sokołowska porusza tematykę duchowości i wewnętrznej walki. Wiersze te emanują introspekcją i poszukiwaniem sensu w codzienności, a także w głębszych, często niewypowiedzianych pragnieniach ludzkiej duszy. „Przebić ciszę” to część bardziej ekspresyjna, gdzie autorka wyraża swoje emocje i przeżycia w sposób bardziej bezpośredni, niemalże dotykając czytelnika swoją szczerością i bezpośredniością. Ostatnia część, „Margines snu”, wprowadza nas w oniryczny świat snów i marzeń, gdzie granice rzeczywistości stają się płynne, a poezja Sokołowskiej zyskuje niemal mistyczny wymiar.

 

Język autorki, zarówno w polskiej, jak i angielskiej wersji, jest precyzyjny i pełen metafor, co pozwala na wielowarstwowe interpretacje każdego wiersza. Jest to poezja, która wymaga od czytelnika skupienia i otwartości, ale jednocześnie obficie nagradza te wysiłki głębokim zrozumieniem i emocjonalnym rezonansem.

 

„W podręcznej torebce noszę ich kości” to wyjątkowa poezja Sokołowskiej, która łączy osobiste i uniwersalne treści. Jej twórczość potwierdza jej znaczącą rolę wśród współczesnych poetów. Tomik ten jest nie tylko lekturą, ale także głębokim doświadczeniem, gdzie każdy wiersz, jak drogocenny kamień, ukazuje swoje piękno i znaczenie po dokładnym przeczytaniu.

 

Podsumowując, „W podręcznej torebce noszę ich kości” Janiny Barbary Sokołowskiej to pozycja, która wykracza poza zwykłe definicje poezji, stając się obowiązkową lekturą dla każdego, kto ceni literaturę pełną emocjonalnego nasycenia i głębokich refleksji. Sokołowska, już uznana na polskiej scenie literackiej, z tym tomikiem potwierdza swoją pozycję jako autorka o znaczącym wpływie na międzynarodowe kręgi literackie. Jej wiersze, przepełnione introspekcją i emocjonalną prawdą, są wyrazem głębokiego zrozumienia ludzkiej natury i wrażliwości.

 

W tomiku tym Sokołowska nie tylko prezentuje swoją umiejętność tworzenia pięknych, lirycznych obrazów słownych, ale także demonstruje wyjątkową zdolność do poruszania istotnych i często trudnych tematów. W jej poezji odnajdujemy uniwersalne pytania o sens istnienia, ból utraty, poszukiwanie duchowe i emocjonalne, które każdy z nas prędzej czy później stawia sobie w życiu. Autorka, dzięki swojej wyrafinowanej i wnikliwej perspektywie, otwiera przed czytelnikami nowe horyzonty zrozumienia i empatii.

 

Każdy wiersz w tym zbiorze jest świadectwem artystycznej wizji Sokołowskiej, jej umiejętności balansowania na granicy między rzeczywistością a marzeniem, między codziennością a metafizyką. Przez swoje utwory, autorka zaprasza nas do współuczestniczenia w procesie twórczym, pozwalając czytelnikowi na osobistą interpretację i odczuwanie. To, co wyróżnia jej poezję, to zdolność do dotykania serc i umysłów czytelników, niezależnie od ich osobistych doświadczeń czy kulturowego tła.

Monika

  "W podręcznej torebce noszę ich kości" Janiny Barbary Sokołowskiej to niezwykły tomik poezji, który wypełniony jest głęboką refleksją, emocjonalnym bogactwem oraz literacką doskonałością. Autorka, już uznana na polskiej scenie literackiej, potwierdza swoje wyjątkowe umiejętności twórcze, prezentując czytelnikowi zbiór wierszy, które poruszają, inspirują i pozostawiają trwały ślad w sercu i umyśle.

 

Zawartość tomiku składa się z 41 utworów, prezentowanych w dwóch wersjach językowych – polskiej i angielskiej, co sprawia, że dzieło staje się dostępne dla szerszego grona czytelników, podkreślając jednocześnie uniwersalność i ponadczasowość przesłania poezji Sokołowskiej. Dzięki tej dwujęzyczności, poezja autorki może dotrzeć do czytelników na całym świecie, łącząc ludzi różnych kultur i narodowości poprzez uniwersalny język emocji i myśli.

 

Tomik został podzielony na trzy części: "Szrama modlitwy/ The Scar of the Prayer", "Przebić ciszę/ To Pierce the Silence" oraz "Margines snu/ The Margin of Sleep", z których każda oferuje unikalny wgląd w świat wewnętrznych doświadczeń autorki. W "Szramie modlitwy" Sokołowska zagłębia się w tematykę duchowości i introspekcji, prowadząc czytelnika przez labirynt ludzkich pragnień i tajemnic. "Przebić ciszę" to część bardziej ekspresyjna, gdzie autorka wyraża swoje emocje i uczucia w sposób bezpośredni i przejmujący. Natomiast "Margines snu" wprowadza czytelnika w oniryczny świat marzeń i wyobraźni, gdzie granice między rzeczywistością a fantazją stają się płynne.

 

Język użyty przez autorkę, zarówno w polskiej, jak i angielskiej wersji, jest pełen metafor i obrazów, co pozwala na wielowarstwowe interpretacje każdego wiersza. To poezja, która wymaga od czytelnika skupienia i wrażliwości, ale jednocześnie nagradza go głębokim zrozumieniem i emocjonalnym rezonansem. Sokołowska posługuje się słowem precyzyjnym i poetyckim, tworząc wiersze, które poruszają i inspirują, pozostawiając czytelnika z refleksją nad własnym życiem i doświadczeniami.

 

Niezwykła głębia i uniwersalność treści poezji Sokołowskiej sprawiają, że "W podręcznej torebce noszę ich kości" staje się lekturą nie tylko piękną, ale także inspirującą i pożyteczną. Autorka, dzięki swojej wyjątkowej wrażliwości i głębokiej empatii, dotyka serc czytelników, poruszając tematy istotne dla każdego człowieka, niezależnie od jego pochodzenia czy kultury.

 

"W podręcznej torebce noszę ich kości" Janiny Barbary Sokołowskiej to pozycja, która zachwyca swoją poetycką doskonałością i emocjonalną głębią. To nie tylko zbiór wierszy, ale także podróż przez labirynt ludzkiej duszy, która prowadzi czytelnika ku odkryciu prawd uniwersalnych i ponadczasowych. Autorka, dzięki swojemu talentowi i wnikliwej perspektywie, otwiera przed czytelnikami nowe horyzonty zrozumienia i empatii, pozostawiając niezatarte wrażenie i pragnienie sięgnięcia po więcej.

Sylfana

  Janina Barbara Sokołowska to poetka wielokrotnie już nagradzana, która wyrobiła sobie opinię wrażliwej, ciekawej, ale także kontrowersyjnej autorki. Jej dzieła są nietuzinkowe, szczególnie kiedy weźmiemy pod uwagę fakt, że napisała swoje utwory w dwóch językach – języku ojczystym i angielskim. Nie jest to wcale taka prosta sprawa i nie wystarczy jedynie znać dobrze ten język, trzeba równocześnie znać jego specyfikę i metaforykę, żeby umieć odpowiednio dobrać słowa i przesłanie. Nie można wtedy iść ślepo za samym tłumaczeniem, trzeba zdecydowanie umieć przeobrazić mentalność metaforyki języka polskiego na symbolizm innego języka. Wydaje się, że autorce się to udało. Jej angielskie tłumaczenia są emocjonalne, uwrażliwione na wiele kwestii, tak samo jak ich rodzime odpowiedniki.

 

Trzeba zauważyć, że poetyka autorki jest niejednorodna. Dzieli ona swoje utwory na kilka części, z której każda ma swoją myśl przewodnią. Pierwsza z nich wydaje się być lekko melancholijna i filozoficzna. Podmiot liryczny realizuje tu motywy duchowości i znalezienia sensu życia, zarówno w tych prozaicznych sytuacjach, jak i wielkich majestatach egzystencjalnych. Dla autorki każdy bodziec, czynniki uruchamiający duchową stronę człowieczeństwa, będzie niezmiernie ważny, gdyż staje się źródłem ludzkiej istoty, tego, co głębokie i niedookreślone.

 

Duchowość w poezji Sokołowskiej jest tematem fascynującym i bogatym. Poetka często sięga do duchowych motywów, poszukując głębszego znaczenia ludzkiego doświadczenia i relacji z transcendencją. Duchowość w jej poezji przybiera różne formy i manifestuje się w różnorodnych kontekstach kulturowych.

 

Podejmuje ona także tematykę duchową, eksplorując związki między człowiekiem a boskością, poszukując sensu istnienia, odpowiedzi na pytania o życie i śmierć, o dobro i zło. Nie zapomina jednak o skupieniu się na duchowej podróży jednostki, jej wewnętrznym rozwoju i transformacji. Jej twórczość duchowa nie jest związana z konkretnymi tradycjami religijnymi lub filozoficznymi, chociaż widać w jej nuty chrześcijaństwa i islamu, ale także buddyzm i hinduizm. Często wykorzystuje język metaforyczny i symboliczny, aby wyrazić doznania duchowe i intymne relacje z sacrum.

 

U Sokołowskiej widoczne są także ogromne pokłady ekspresji, przede wszystkim w kolejnych jej utworach zwartych w tomiku. Ta konkretna ekspresja służy wyrażaniu swoich myśli, uczuć, doświadczeń i wizji za pomocą języka w sposób oryginalny, zmysłowy i wyrazisty. Poetka posługuje się różnymi technikami poetyckimi, aby oddać swoje emocje, refleksje i obserwacje w sposób, który porusza czytelnika i wywołuje w nim rezonans. Ekspresja w tej konkretnej poezji staje się także sposobem na eksplorację języka i formy literackiej, poprzez eksperymentowanie z różnymi technikami poetyckimi i stylem pisania. Jest to obszar twórczości, który umożliwia autorce wyrażanie siebie w sposób unikalny i autentyczny, jednocześnie zapraszając czytelników do refleksji i współuczestnictwa w poetyckim doświadczeniu.

 

Najciekawszym wątkiem poruszanym przez autorkę jest ból po stracie. Tenże ból i cierpienie wyrażone są w utworach za pomocą kilku zachowań i czynów refleksyjnych, między innymi przez żałobę i tęsknotę, które są naturalnymi skutkami utraty w życiu kogoś lub czegoś ważnego, ale także widać w sylwetce podmiotu lirycznego poczucie nostalgii i strzępki wspomnień. W konsekwencji pojawia się refleksja nad sensem życia i śmiercią - strata często prowadzi do głębszych refleksji nad sensem życia, śmiercią i przemijaniem. Poezja może być zatem środkiem do wyrażenia tych złożonych myśli i uczuć oraz poszukiwania znaczenia w obliczu utraty.

 

Polecam lekturę tych wierszy wszystkim filozofom i egzystencjonalistom dnia codziennego. 

 

 

Komentarze

Security code
Refresh

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial