Wersja dla osób niedowidzącychWersja dla osób niedowidzących

Okładka wydania

Helena Rubinstein

Kup Taniej - Promocja

Additional Info

  • Autor: Angus Trumble
  • Gatunek: Biografia
  • Liczba Stron: 344
  • Rok Wydania: 2023
  • Numer Wydania: I
  • ISBN: 9788383380513
  • Wydawca: Rebis
  • Oprawa: Twarda
  • Ocena:

    5/6


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 3 votes
Akcja: 100% - 2 votes
Wątki: 100% - 3 votes
Postacie: 100% - 2 votes
Styl: 100% - 2 votes
Klimat: 100% - 2 votes
Okładka: 100% - 2 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Helena Rubinstein | Autor: Angus Trumble

Wybierz opinię:

inka

  Krakowscy przewodnicy po żydowskim Kazimierzu lubią ustawiać swoich podopiecznych pod pewną niepozorną kamienicą i zadawać (często retoryczne) pytanie: „Czy wiecie, kto się tutaj wychował?”. Po czym następuje seria podpowiedzi i triumfalne obwieszczenie: „Helena Rubinstein. Ta od szminki!”

 

„Ta” od szminki rzeczywiście urodziła się w Polsce, nazywała Chaja i stała jedną z najbogatszych, wpływowych kobiet XX wieku. Angus Trumble, jak wielu innych biografów, również nie oparł się urokowi Rubinstein. Nie poszedł jednak w ślady Michele Fitoussi, Patricka O’Higginsa, Lindy Woodhead, czy Ingo Rosa, którzy postarali się stworzyć wielowymiarowy wizerunek bizneswoman. Skupił się natomiast na pierwszym, decydującym momencie jej kariery, kiedy dopiero budowała kosmetyczne imperium.

 

W dwóch częściach książki zatytułowanych Veni, Vidi, Vici (słynne hasło Juliusza Cezara sparafrazowane na: Przybyłam, Zobaczyłam, Zwyciężyłam) przedstawił australijski okres życia Rubinstein, ale oddał również kontekst zawodowej i prywatnej drogi Rubinstein. Świadczy o tym bogaty materiał bibliograficzny zgromadzony w publikacji i obejmujący aż jedną trzecią pracy.

 

Autor nie zaniedbał wyczerpujących przypisów do każdego rozdziału. Umieścił także spis ilustracji; czarno – białych i w postaci dodatkowej, kolorowej wklejki. Książkę wzbogacił ponadto w kalendarium, indeks, listę lektur. Wszelkie cytowania zaznaczono w tekście mniejszą czcionką.

 

Niestety tuż po napisaniu tekstu Angus Trumble zmarł w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat, ale merytorycznego wsparcia udzielili mu Sarah Krasnostein, odpowiedzialna za Słowo wstępne, w którym śmiało rzuca wyzwanie dotychczasowym biografom: „Trumble (…) kwestionuje wszystkie poznane wcześniej narracje”. Co więcej, uzupełnia je „o kontekst i perspektywę, jednocześnie otwierając nowe tropy dla tego, co pojawiło się w późniejszych latach”. W bardzo pochlebnych słowach wskazuje mocne strony książki: „Dzięki chirurgicznej wręcz precyzji Trumble’a, jego empatii i samoświadomości, poczuciu humoru, wdziękowi, wybitnemu zmysłowi wizualnemu i przede wszystkim ogromnej wiedzy fakty z życia Rubinstein nabierają nowego i zaskakującego znaczenia”. Z kolei Posłowie należy do Jaynie Anderson, która przytoczyła najważniejsze fakty o autorze (rodzina, wykształcenie, osiągnięcia zawodowe).

 

Sam Trumble zabrał głos w początkowej nocie. Wprowadza w niej czytelnika w arkana swojej pracy badawczej, tłumaczy zastosowaną przy zbieraniu materiałów metodologię. Ważnym przyczynkiem do zrozumienia fenomenu Rubinstein jest Wprowadzenie, w którym autor, wychodząc od portretu namalowanego przez Grahama Sutherlanda Helena Rubinstein w czerwonej sukni od Balenciagi wskazuje źródło pisarskiej inspiracji. Przy okazji, z dużą dozą dowcipu, serwuje charakterystykę swojej osoby: nieżonatego, białego, anglosaskiego protestanta. Wprowadzenie to także próba syntezy całościowego ujęcia sylwetki Rubinstein jako kobiety nietuzinkowej, budującej imperium, trzymającej stery firmy przez ponad pięćdziesiąt lat aż do przejęcia marki przez L’Oreal, zgodnie z mottem: „Uroda to władza”.

 

W dużym skrócie Trumble przeprowadza czytelnika przez kluczowe momenty życia Rubinstein: przybycie na statku do Melbourne w 1896 roku, zarejestrowanie znaku towarowego kremu Valaze w 1903 roku, ślub z Edwardem Titusem, narodziny synów, ponowne małżeństwo z gruzińskim księciem nobilitujące Helenę wśród socjety towarzyskiej, choć już wcześniej do grona jej znajomych należeli Ernest Hemingway, Fitzgeraldowie, Gertruda Stein.

 

We wstępie zaznaczono nie tylko chronologię wydarzeń, ale i ich miejsce: Polskę, Austrię, Australię, Nową Zelandię, Anglię, Francję, Stany Zjednoczone. Trumble jako rasowy krytyk i historyk sztuki podkreśla kolekcjonerskie zainteresowania swojej bohaterki. Zwłaszcza sztuki współczesnej i afrykańskiej. Sama Rubinstein wystąpiła jako muza Salvadora Dalego, Pabla Picassa, Andy’ego Warhola.

 

Trumble uprzedza, że w swojej pracy weryfikuje wiele doniesień prasowych, dokumentów bardziej lub mniej oficjalnych, a przede wszystkim mierzy się z legendą stworzoną przez samą Rubinstein. Taką bowiem stworzyła, często rozmijając się z prawdą, na potrzeby autopromocji siebie i swojej firmy. Trumble, zanim przejdzie do części zasadniczej, jeszcze raz akcentuje: „Celem niniejszej książki jest skorygowanie poważniejszych błędów i wypełnienie niektórych luk (…)”.

 

Publikacja obejmuje okres od przypłynięcia Rubinstein do Australii w 1896 roku (plus retrospekcje z Polski) do wydarzeń z 1909 roku, a nawet dalej, kiedy Rubinstain na stałe opuściła Antypody. Początkowe rozdziały skupiają się na genezie sukcesu firmy, przeprowadzają czytelnika przez szczyt popularności Rubinstein. Książkę zaczynają i kończą ustępy akcentujące znaczenie sztuki. Jednak sama treść nie jest aż tak odkrywcza, jak życzyłby sobie tego autor.

 

Weryfikując dane Trumble stwierdza, że Rubinstein wielokrotnie manipulowała przy dacie urodzin. Idąc za ustaleniami poprzednich biografów ani nie pochodziła z zamożnego domu, ani nie studiowała medycyny i chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kłamała również na temat krewnych mieszkających w Australii i swoim zakresie obowiązków (zanim została bizneswoman zaczynała jako pomoc domowa i kelnerka).

 

Z punktu widzenia polskiego czytelnika ciekawie prezentują się fragmenty opisujące dziewiętnastowieczny Kraków i Polskę pod pruskim, austriackim, rosyjskim zaborem.

 

Na kartach książki Helena jawi się jako kobieta odważna, sprytna, pewna swojej wartości i siły pijaru. Już na początku XX wieku wiedziała jak wykorzystywać artykuły sponsorowane do budowania jakości i tworzenia aury luksusu dostępnego dla każdej kobiety, mimo zawyżania ceny kosmetyków. Wszyscy biografowie zwracają również uwagę na fakt niezwykłej intuicji Rubinstein, która postawiła na biznes niszowy oparty na badaniach laboratoryjnych, farmakologii i zabiegach pielęgnacyjnych.

 

Helena Rubinstein zmarła w wieku dziewięćdziesięciu dwóch lat. Zostawiła po sobie nie tylko kultowe kosmetyki, ale zmieniła też sposób myślenia kobiet o sobie samych.

 

Komentarze

Security code
Refresh

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial