Wersja dla osób niedowidzącychWersja dla osób niedowidzących

Okładka wydania

Nowy Uzbekistan

Kup Taniej - Promocja

Additional Info


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 1 votes
Akcja: 100% - 1 votes
Wątki: 100% - 1 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 1 votes
Klimat: 100% - 1 votes
Okładka: 100% - 3 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Nowy Uzbekistan | Autor: Agnieszka Pikulicka Wilczewska

Wybierz opinię:

MagBooky

  Jakoś tak się ostatnimi czasy złożyło, że książki poświęcone krajom położonym za naszą wschodnią granicą, częściej wpadają w moje ręce, a ja ku swemu zaskoczeniu z miłą chęcią zagłębiam się w ich lekturę. Skoro zatem nadarzyła się okazja by bliżej poznać zupełnie nieznany mi Uzbekistan, nie mogłam z niej nie skorzystać. Ku mojemu całkowitemu zdziwieniu reportaż Agnieszki Pikulickiej-Wilczewskiej "Nowy Uzbekistan" wciągnął mnie bez reszty i okazał się fascynująca opowieść o kraju, który po długim okresie sowieckiej dominacji rozpoczynał swoją własną drogę ku niepodległości. Ta książka nie jest jednak jedynie historią wychodzenia z kajdan komunistycznego reżimu i zwierzchniej władzy sowieckich oficjeli z Kremla, ale jest przede wszystkim opowieścią o marzeniach mieszkańców tej byłej radzieckiej republiki, o ich dążeniu do wolności i stworzeniu nowego porządku społecznego.

 

Z racji tego, że autorka w Uzbekistanie spędziła kilka lat swojego życia, czytelnik otrzymuje przekaz z pierwszej ręki, w iście mistrzowskim dziennikarskim stylu. Trzy lata przypadające na pobyt Autorki w tym kraju i stają się przestrzenią do podzielenia się z czytelnikami jej osobistymi spostrzeżeniami, jej własnymi przeżyciami, a także autentycznymi historiami o często dramatycznych losach mieszkańców Uzbekistanu w procesie transformacji tego kraju.

 

Historia, którą Autorka opowiada jest często mocno emocjonalna, gdyż swe odczucia związane z pobytem w Uzbekistanie podbudowuje zarówno pełnym sympatii ukłonem dla tego kraju i fascynacją jego kulturą, ale jednocześnie nie brak tu i tych negatywnych wrażeń, spowodowanych przekleństwem represyjnego reżimu, który długo, mimo oderwania od władz rosyjskich, krępował wolność mieszkańców i wpłynął na dziennikarski los samej Autorki. Bo nowy Uzbekistan, choć dążył do niezależności, to jednak sam nałożył na siebie obostrzenia tę wolność blokujące. I tu zasadnie pojawia się odniesienie do pojęcie "ma'naviyat", które w tłumaczeniu rozumieć należy jako "moralności" lub "duchowości". Ten termin idealnie oddawał mentalność Uzbeków, dla których głęboko zakorzeniona w ich tradycji idea życiu w pokoju, harmonii, szacunku dla innych, w przywiązaniu do rodziny i ojczyzny, a także miłości do języka uzbeckiego, zdominowała wolność światopoglądową mocno ją ograniczając. To właśnie to pojęcie było podstawą nowego porządku, jaki próbowano wprowadzić w kraju po rozpadzie Związku Radzieckiego, a zwłaszcza towarzyszyła ona postawie nowego prezydenta kraju - Isloma Karimova, który rządził krajem przez prawie 30 lat.

 

W opisie Pikulickiej-Wilczewskiej, czytelnik jest świadkiem tego, jak rządy autokratycznego prezydenta Karimova stworzyły atmosferę nieufności i strachu w społeczeństwie. Przez pryzmat jej relacji, możemy zrozumieć, jak Uzbekistan, mimo pięknych ideałów ma'naviyat, stał się miejscem, gdzie wolność słowa była drastycznie ograniczana, a obywatele żyli w stałym niepokoju.

 

Autorka w niezwykle plastyczny sposób przedstawia nam tę postać, której daleko było do ideału. Na kartach jej reportażu widzimy, jak z dużym zapałem Karimov próbował implementować idee "ma'naviyat" w codzienności obywateli rządzonego przez siebie kraju, jednakże, paradoksalnie czynił to w taki sposób, że wbrew założeniom idei, proces ten okazał się dla nich wyjątkowo bolesny. Rządy Karimova okazały się bowiem czasem, w którym dalej na porządku dziennym występowały represje, cenzura, inwigilacja i szykany wobec nieprawomyślnych obywateli. Ta opowieść jest zatem nie tylko o zmieniającym się Uzbekistanie, ale i o walce o wolność słowa, prywatności i wyrażania własnych przekonań, które były niezwykle ograniczone przez reżim Karimova.

 

Ważnym momentem w reportażu jest również zmiana na prezydenckim fotelu, kiedy to po śmierci Karimova pojawiła się krótka nadzieja na zmiany. Szybko okazało się, że nowy przywódca nie idzie własną drogą, lecz kontynuuje restrykcje i represje, co sprawiło, że walka o wolność i demokrację nadal trwała.

 

Jednym z najbardziej poruszających aspektów reportażu jest jednak sam związek autorki z Uzbekistanem. Widzimy, jak próbuje ona zrozumieć i zaakceptować nową kulturę, jednocześnie nieustannie konfrontując się z trudnościami i restrykcjami, które pozostały w mentalności mieszkańców tego kraju. Jej historia osobista wzbogaca narrację, nadając jej głębi i autentyczności. Czytelnik może prawie poczuć zapachy, smaki i dźwięki Uzbekistanu, a jednocześnie zrozumieć emocje, jakie towarzyszyły Pikulickiej-Wilczewskiej podczas jej trzyletniego pobytu w tym kraju.

 

"Nowy Uzbekistan" Agnieszki Pikulickiej-Wilczewskiej to zatem nie tylko rzetelny reportaż o Uzbekistanie ostatnich lat, ale przede wszystkim pełna emocji opowieść o tym jak w rzeczywistości wyglądał proces przemian w tym kraju. To to więc nie tylko reportaż o polityce i społeczeństwie, ale i osobiste świadectwo autorki, która oddaje hołd ludziom, którzy wbrew trudnościom nie przestają walczyć o swoje prawa i wolność. Polecam serdecznie jego lekturę.

 

Komentarze

Security code
Refresh

Aby Skomentować Kliknij Tutaj


Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial