Wersja dla osób niedowidzącychWersja dla osób niedowidzących

Okładka wydania

Tajemniczy Opiekun

Kup Taniej - Promocja

Dodatkowe informacje


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 2 votes
Akcja: 100% - 2 votes
Wątki: 100% - 2 votes
Postacie: 100% - 2 votes
Styl: 100% - 2 votes
Klimat: 100% - 2 votes
Okładka: 100% - 1 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Tajemniczy Opiekun | Autor: Jean Webster

Wybierz opinię:

Tysia19

Pierwsza środa miesiąca jest zdecydowanie najgorszym dniem, a przynajmniej tutaj, gdzie jestem. Ten środek tygodnia w tym miejscu jest swego rodzaju dniem Sądu, łączy on się z porządnym zmęczeniem oraz strachem. Wtedy też zaczyna się szał na sprzątanie, dosłownie wszystko musi lśnić. Zero kurzu, paproszków, nie ma mowy o nie pościelonym łóżku… po prostu całokształt musi zostać dopięty na ostatni guzik. Aż do pewnego dnia, kiedy zostaję wezwana do pokoju Pani Lippett, wtedy też w okamgnieniu mój cały dotychczasowy świat wywraca się do górny nogami i w tamtym momencie już wiem, że nie ma odwrotu. Jesteś ciekawy, co się wydarzyło? W takim razie zapraszam Cię do najnowszej ilustrowanej powieści młodzieżowej Pani Jean Webster, pod tytułem “Tajemniczy Opiekun” (2021, Wydawnictwo MG). Nie pozwól, aby niewiedza Tobą zawładnęła, sięgnij po książkę.

 

Jean Webster, a właściwie Alice Jane Chandler Webster (urodzona 24.07.1876 we Fredonii - wsi położonej w Stanach Zjednoczonych, zmarła 11.06.1916 w Nowym Jorku), amerykańska pisarka znana głównie z książki pod tytułem “Tajemniczy Opiekun” (1912). Jej rodzicielka - Annie Moffet Webster była spokrewniona z Markiem Twainem, natomiast jej ojciec -Charles Luther Webster był wydawcą Marka.

 

Nastoletnia Agata Abbot jest sierotą, mieszka w przytułku - Domu Wychowawczym imienia Johna Griera. Wykonuje swoje obowiązki sumiennie, z należytą starannością. Aż tu nagle dostaje propozycję nie do odrzucenia od niejakiego Tajemniczego Opiekuna, który pragnie pozostać do końca anonimowym. Mężczyzna zauważa w Agacie talent literacki, który jego zdaniem ona powinna rozwijać. Tym samym funduje jej stypendium, aby mogła rozpocząć naukę w college’u. Sponsor ma jednak jeden wymóg, młoda kobieta musi cyklicznie pisać do niego listy, w których będzie go informować o postępach w nauce i życiu. Aga przystaje na ten pomysł i z zapałem opisuje każdy aspekt swojej egzystencji. Anonimowość darczyńcy jest dla niej ogromną zagadką, którą chciałaby rozwiązać, jednak nie ma pojęcia, że wkrótce stanie się żywą pułapką na Tajemniczego Opiekuna.

 

“Tajemniczy Opiekun” autorstwa Pani Jean Webster jest powieścią o dziewczynie, która można powiedzieć, że straciła wszystko - rodziców, dom, znajomych… a mimo to nie poddaje się i żyje na swój sposób. Aż tu pewnego dnia los rozdaje jej pozytywne karty i diametralnie jej egzystencja przechodzi metamorfozę. To historia o samotności, szczęściu, ale przede wszystkim też o sile walki, o tym, że nie warto nigdy się poddawać. Zawsze należy walczyć do samego końca. W końcu po burzy wychodzi słońce. Po przeczytaniu lektury przyznam szczerze, że jestem zniesmaczona. Myślałam, że powieść będzie bardziej współczesna, dostałam natomiast zupełnie co innego, taką trochę staroświecką historię. W realiach obecnych “Tajemniczy Opiekun” jest najzwyczajniej na świecie nużący, infantylny, bez ani grama dynamiki.

 

Charakter lektury jest zdecydowanie opisowy. Podzielony na dwa epizody, ten przed sponsorem zwany “Czarną Środą” i ten w trakcie nauki w College’u zwany potocznie “Długonogim Pająkiem”. Ten drugi to nic innego jak listy do anonimowego mężczyzny. Czytając powieść, nie wiedzieć czemu widziałam obraz popularnej rudowłosej dziewczyny mieszkającej na Zielonym Wzgórzu. Może ze względu na użyty język pisania... Tak, czy inaczej książkę czyta się bardzo płynnie, jednak bez większego zainteresowania z mojej strony. Nie było tutaj oryginalności. Historia jest banalna, do bólu prosta, przewidywalna, powiela utarte schematy. Chociaż w czasach kiedy została napisana twórczość, być może nie były to powszechne tematy.  

 

 Bohaterowie są autentyczni, z krwi i kości. Jednak ciężko było mi załapać nić porozumienia z kluczową postacią - Agatą. Wydawała mi się ona na swój sposób inna i to pod każdym względem. Z jednej strony zagubiona, może i wystraszona, naiwna, a z drugiej strony pełna nadziei na lepsze życie. Narracja została poprowadzona w pierwszej osobie, oczami Panny Abbot. Historia jest jednowątkowa, momentami chaotyczna. Jednak da się ją przeczytać. Aczkolwiek w mojej opinii kolokwialnie pisząc: szału nie było.

SOSNOWA IGIEŁKA

 Jeśli jest taka książka, którą wspominam jako doskonałą lekturę do zaczytywania się w dzieciństwie, to jest to z pewnością „Tajemniczy opiekun”. Podczas gdy inne dziewczynki zachwycały się „Anią z Zielonego Wzgórza”, a także „Tajemniczym ogrodem”, moje serce urzekły właśnie szkolne przygody Agaty Abbott. Dlatego z ogromną przyjemnością wróciłam do prozy Jean Webster, którą odświeżyć postanowiło wydawnictwo MG, w dodatku w wydaniu ilustrowanym.

 

Bohaterką „Tajemniczego opiekuna” jest nastoletnia sierota z amerykańskiej ochronki. Zdawać by się mogło, że nic dobrego jej nie spotka, a tu podczas jednej z wizytacji ośrodka zostaje wypatrzona przez bogatego opiekuna i zakwalifikowana do zdobycia wyższego wykształcenia. Dziewczynka, która nie ma pojęcia o życiu w normalnym świecie, której brakuje wiedzy i obycia, awansuje do wyższych sfer, dostając szansę na nowy start.

 

Perypetie Agaty, zwanej przez samą siebie Agą, są przezabawne i ani przez chwilę nie nudzą. Ona sama zapewne nazwałaby je „niezmiernie zajmującymi”. Czytelnik ma możliwość obserwować, jak bohaterka radzi sobie z kolejnymi latami na uczelni. Jak zmienia się jej postrzeganie świata, kształtuje dojrzałość. O wszystkich swoich przeżyciach i emocjach Agata opowiada w listach do opiekuna, zwracając się do niego „Tatuńciu” oraz „Długonogi Pająku”. Nigdy nie otrzymuje żadnej odpowiedzi, zatem wszystkie relacje poznawane przez czytelnika są wyłącznie jednostronne. Każdy list to jednak przykład zupełnie zwariowanego, wyjątkowego stylu. Joan Webster stworzyła naprawdę doskonałą powieść epistolarną.

 

Agaty nie sposób nie pokochać (chociaż znajdą się i tacy, którzy stwierdzą, że to dziewczę irytujące bądź niezbyt mądre). Jest tak niewinna, dziecinna, że od razu chwyta za serce. Do tego ma niesamowicie słomiany zapał, buntowniczego ducha walki, jest porywcza emocjonalnie, a wiele ze swoich przygód przyjmuje z dozą optymizmu godną Pollyanny. Cieszy się małymi rzeczami i patrzy na świat oczami kogoś, kto przez wiele lat nie posiadał praktycznie nic. Jej wypowiedzina różne sprawy są bardzo ciekawe, często dające do myślenia. Oto obraz sieroty, dziecka uwolnionego z klatki jakim był dom dziecka i niziny społeczne.

 

Mimo upływu lat książka nie traci na wartości i wiele z poruszanych przez autorkę tematów wciąż wydaje się aktualnych. Śledzenie poczynań Agaty to możliwość udania się w podróż na uczelnię z dawnych lat. Podpatrywanie, jak kobiety w Ameryce (powieść powstała w na początku XX wieku) były kształcone, co mogło jeinteresować, jak się stroiły i spędzały czas wolny wśród rówieśników.

 

Lecz przede wszystkim historia Agaty to opowieść o relacji. O niezwykłej więzi młodej, pozbawionej najbliższych dziewczyny z człowiekiem, którego nigdy nie widziała, a któremu zawdzięcza nowe życie. Tajemniczy opiekun staje się powiernikiem największych tajemnic, nadzieją, milczącą wyrocznią, świadkiem rozwoju i zmiany, niewidzialnym aniołem stróżem. Agata pisze swojemu „Długonogiemu Pająkowi” dosłownie o wszystkim: myślach, uczuciach, poglądach, wyglądzie, ambicjach i planach. I chociaż ten nie odpowiada, ona i tak wytrwale stale do niego wypisuje.

 

Niepowtarzalny styl, cudowna ironia i komizm widoczne są nie tylko w samej treści książki, ale również w rysunkach. W publikacji wydawnictwa MG zostały zamieszczone autorskie ilustracje Jean Webster. Prześmieszne wizerunki Agaty z krowami, czy też tańczącej z koleżankami zdecydowanie ubarwiają tekst. Dokładnie tak mogłyby wyglądać schematyczne obrazeczki jakie czasem dorysowuje się na na marginesie w zeszycie lub w pisanym ręcznie liście.

 

Cieszę się, że mogę uzupełnić swoją biblioteczkę o nowe wydanie „Tajemniczego opiekuna” Jean Webster.   Jest ono eleganckie, ma twardą oprawę, jasny, ładny papier, przejrzysty druki dopasowaną grafikę. Przekład w wykonaniu Róży Centnerszwerowej jest wciąż wciągający i czytelny. Zdecydowanie polecam wszystkim miłośnikom młodzieżowej klasyki.

 

 
 

Komentarze

Kod antyspamowy
Odśwież

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial