Okładka wydania

Nowe Życie Wspomnienia 1945-1976

Kup Taniej - Promocja

Dodatkowe informacje


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 1 votes
Akcja: 100% - 1 votes
Wątki: 100% - 1 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 1 votes
Klimat: 100% - 1 votes
Okładka: 100% - 1 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Nowe Życie Wspomnienia 1945-1976 | Autor: Roman Jasiński

Wybierz opinię:

Literanka

Roman Jasiński był znanym radiowcem, którego zainteresowania dotyczyły głównie muzyki, ale też szeroko pojętego świata kultury i sztuki. Był też utalentowanym pianistą. Żył w latach 1900-1987. Przed II wojną światową aktywnie występował na polskich scenach i estradach, by od 1935 roku poświęcić się radiu. Był tez profesorem w Konserwatorium Warszawskim, gdzie uczył w klasie fortepianu. Największą jednak część życia poświęcił Polskiemu Radiu, gdzie początkowo kierował redakcją muzyczną, tworzył i prowadził audycje, między innymi „Rozmaitości muzyczne”, a także pełnił funkcję zastępcy redaktora muzycznego i naczelnego redaktora muzycznego. Był też autorem wielu artykułów oraz kilku książek. W 2006 roku Wydawnictwo Literackie opublikowało jego wspomnienia – pierwsza część obejmująca lata 1900-1945 nosi tytuł „Zmierzch starego świata”. W moje ręce trafił drugi tom dotyczący lat 1945-1976 zatytułowany „Nowe życie”.

 

Wspomnienia zaczynają się wkrótce po tym, jak Warszawę opuszczają wojska niemieckie, wojna ma się ku końcowi, a na gruzach stolicy trzeba, poczynając od fundamentów, odbudować normalność. Jasiński opowiada o katastrofalnej sytuacji radiowców, infrastruktury miejskiej, warunkach, w jakich przyszło wszystkim żyć w powojennej rzeczywistości.
Książka ma zróżnicowaną formę, ale, tak jak podkreśla autor, nie powstawała z myślą o wydaniu jej drukiem. Podzielona jest na części dotyczące poszczególnych lat. Momentami to luźne zapiski prowadzone w formie dziennika, dotyczące codzienności, bieżących, subiektywnych i ulotnych wrażeń, problemów przyziemnych. Kiedy te notatki okazały się zbyt lakoniczne, skomentowane zostały obszernymi podsumowaniami, pisanymi z perspektywy czasu, bo dotyczą one zazwyczaj szerszego horyzontu – spojrzenia obejmującego nie tylko osobiste przeżycia, ale ocenę całościową wydarzeń, trochę kontekstu politycznego i społecznego, komentarzy dotyczących własnych przeżyć, a także opinii o ludziach, z którymi przyszło autorowi pracować, czy też spotykać się na gruncie osobistym.

 

Jest to niezwykłe świadectwo życia przedstawicieli świata kultury w latach powojennych, głębokiego komunizmu, aż do lat siedemdziesiątych. Autor skupił się jednak na wydarzeniach, w których uczestniczył osobiście, pomijając wielką historię dziejącą się obok, o ile nie wpływała na jego życie bezpośrednio. Wspomina wobec tego o znajomych, którzy trafiali do więzienia, opowiada o ludziach, z którymi współpracował i miejscach, które odwiedzał na całym świecie. Opowiadał o istotnych wydarzeniach kulturalnych, recitalach, spektaklach, koncertach, festiwalach i konkursach pianistycznych. Mimo trudnych czasów podróżował do Londynu, Moskwy, Paryża, Rzymu i wielu innych stolic. Przez jego opowieść przewijają się plejady słynnych nazwisk: Szpilman, Przyboś, Tuwim, Słonimski, Rubinstein, Iwaszkiewicz. Znajdziemy też wiele zdjęć dokumentujących spotkania ze sławami świata sztuki.

 

Jednak to życie radiowe wypełnia książkę w największym stopniu, głównie dlatego, że również w codzienności Jasińskiego zajmowało zdecydowaną większość czasu. Publiczna działalność nie obyła się bez konieczności współpracy, czy tez negocjacji z władzami, radzenia sobie z cenzurą. Dowiemy się także, jakie książki wywarły na autorze największe wrażenie.

 

„Nowe życie” jest ważnym dokumentem źródłowym, z którego możemy dowiedzieć się o życiu kulturalnym Warszawy w latach powojennych, a przede wszystkim o odrodzeniu Polskiego Radia i jego działalności, o ludziach je tworzących. Stylistycznie jest to tekst zróżnicowany, bo codziennie notatki mają formę dyktowaną pośpiechem, natomiast część wspomnieniowa ma już charakter bardziej literacki, rozbudowany, napisany pięknym językiem, w którym wyczuwa się klimat retro. Objętość tego dzieła przytłacza, jednak forma i treść nadają mu lekkości, niemniej jest to książka dla tych, którzy interesują się muzyką, jak i szeroko pojętą sztuką.

 

Komentarze

Kod antyspamowy
Odśwież

Aby Skomentować Kliknij Tutaj

Współpracujemy z:

BIBLIOTECZKA

Karta Do Kultury

? Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
*obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
*dodawać je do ulubionych
*polecać innym czytelnikom
*odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
*listować pozycje, które posiadasz
*oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!
  • Zobacz Mini Tutorial