Upiorne Opowieści Po Zmroku

Autor: Alvin Schwartz

Okładka wydania

Upiorne Opowieści Po Zmroku


Dodatkowe informacje

  • Autor: Alvin Schwartz
  • Tytuł Oryginału: Scary Stories to Tell in the Dark
  • Gatunek: Horror
  • Język Oryginału: Angielski
  • Liczba Stron: 140
  • Rok Wydania: 2019
  • Numer Wydania: I
  • Wymiary: 140x205 mm
  • ISBN: 9788381166997
  • Wydawca: Zysk I S ka
  • Oprawa: Twarda
  • Miejsce Wydania: Poznań
  • Ocena:

    2/6


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 1 votes
Akcja: 100% - 1 votes
Wątki: 100% - 1 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 1 votes
Klimat: 100% - 1 votes
Okładka: 100% - 1 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Wybierz opinię:

Nvilia

Czego spodziewałam się po lekturze „Upiornych opowieści po zmroku”? Może przerażających historii o „makabrze, mrocznej zemście i nadprzyrodzonych wydarzeniach”? Cytuję te słowa, bo dokładnie to obiecywał opis z tyłu książki, który niestety okazał się niegodny mojego zaufania – te zapewnienia zupełnie mijają się z rzeczywistością. Nie sugeruję, że opowiadania zawarte w książce nikogo nie przestraszą. Obawiam się jednak, że docelową grupą odbiorców nie mieli być uczniowie szkół podstawowych. Moja wiedza o amerykańskim folklorze nie była zbyt obszerna, stąd moje postanowienie, by nieco zagłębić się w zagranicznych opiniach na temat tej książki. Podniosło się sporo głosów (choć były one jedynie kroplą w oceanie krytyki), których zdaniem lektura „Upiornych opowieści po zmroku” to wspaniała sentymentalna podróż do czasów dzieciństwa. Cóż, najwyraźniej nie byłam przygotowana na taką wyprawę...

 

Książka została podzielona na kilka części, które zależne są od tematyki zawartych w nich historii – przykładowo, w jednym z segmentów przerażający nastrój mają wprowadzać postaci duchów. Część, która zawiodła mnie najbardziej, to ta, od której zaczyna się cały zbiór opowiadań. Ponoć „apetyt rośnie w miarę jedzenia”. Cóż, mój po przeczytaniu pierwszych stron został zniwelowany do zera. Nie oczekiwałam napięcia rodem z dzieł filmowych Alfreda Hitchcocka, ale otrzymałam coś, co zupełnie rozminęło się z moim wyobrażeniem „mrożącej krew w żyłach” publikacji. Dział, który momentalnie rzucił cień na dalszą lekturę książki, to pewnego rodzaju poradnik, służący skutecznemu opowiadaniu upiornych historii. Co udało mi się z niego wywnioskować? Strasznie jest wtedy, kiedy ciszę przerwie nagle głośny dźwięk. Każda opowieść ma kończyć się krzykiem opowiadającego, skierowanym do jednego ze słuchaczy.

 

Kolejne trzy rozdziały opowiadają kolejno o duchach, „różnego rodzaju rzeczach” oraz o „zagrożeniach, jakie stwarza współczesny świat”. I naprawdę chciałabym móc napisać o nich kilka sprzyjających słów, ale po prostu nie jestem w stanie. Opowiadania zawarte w tych częściach są zupełnie miałkie i nieciekawe. Wątki czerpane z wierzeń ludowych, które występują w tekstach, są ciekawe same w sobie, ale nie zostały wyeksploatowane w odpowiedni sposób. Kiedy czytelnik przebrnie przez pierwsze cztery rozdziały i jest przekonany, że nie ma już nadziei, zjawia się on – ostatni segment. Będąc stuprocentowo szczerą, muszę przyznać, że jeśli którekolwiek z upiornych opowieści zasługują na uwagę, to są nimi te umiejscowione na szarym końcu. Ich celem nie jest przestraszenie, ale rozbawienie odbiorcy i, o ile ich „przerażający” poprzednicy nie byli w stanie spełnić swojego zadania, tak tu podczas lektury można nawet bezwiednie się uśmiechnąć.

 

Jeśli miałabym wskazać jakiekolwiek zalety tego wydania, są nim niezaprzeczalnie ciekawe ilustracje oraz fakt, że lektura nie zajmuje dużo czasu. Z pełnym przekonaniem stwierdzam, że zapoznanie się ze źródłami, jakie autor umieścił w bibliografii, przyniosłoby czytelnikowi więcej rozrywki niż przeczytanie samej publikacji. Książka może wydawać się obszerna, ale to mylne wrażenie, spowodowane jedynie dużym rozmiarem tekstu i obecnością wyżej wspomnianych grafik. Każdy odbiorca ma zupełnie inne oczekiwania wobec utworów literackich, ale sądzę, że wszyscy możemy zgodzić się co do jednego - zazwyczaj wraz z rozwojem akcji, zwiększa się uwaga czytelnika. W tym przypadku im dalej zabrniemy, tym mniej interesujące wydają się historie. Opowiadania są niemrawe i nijakie, nie zawierają żadnego elementu zaskoczenia, żadnego ogniwa, które mogłoby stworzyć trzymającą w napięciu akcję. Zainteresowanym polecam wypożyczenie pozycji z biblioteki. Kupiona nadawałaby się tylko do ozdobienia półki filmową okładką.

 

Komentarze

Kod antyspamowy
Odśwież


Współpracujemy z:

KARTA BIBLIOTECZNA

BIBLIOTECZKA

  • Załóż swoje konto
  • Karta Do Kultury

    Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
    *obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
    *dodawać je do ulubionych
    *polecać innym czytelnikom
    *odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
    *listować pozycje, które posiadasz
    *oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
    Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!