Królowa Margot

Autor: Aleksandra Skrzypietz

Okładka wydania

Królowa Margot


Dodatkowe informacje

  • Autor: Aleksandra Skrzypietz
  • Tytuł Oryginału: Królowa Margot
  • Gatunek: Powieści i Opowiadania
  • Język Oryginału: Polski
  • Liczba Stron: 360
  • Rok Wydania: 2016
  • Numer Wydania: I
  • Wymiary: 165x235 mm
  • ISBN: 9788311137233
  • Wydawca: Bellona
  • Oprawa: Miękka
  • Miejsce Wydania: Warszawa
  • Ocena:

    4/6

    5/6


Oceń Publikację:

Książki

Fabuła: 100% - 2 votes
Akcja: 100% - 2 votes
Wątki: 100% - 3 votes
Postacie: 100% - 1 votes
Styl: 100% - 2 votes
Klimat: 100% - 3 votes
Okładka: 100% - 3 votes
Polecam: 100% - 1 votes

Polecam:


Podziel się!

Wybierz opinię:

Lucca

Muszę przyznać, że jestem czytelnikiem dość wybrednym, ponieważ bardzo rzadko zdarza mi się przeczytać książkę, o której nie wiem praktycznie nic. Zazwyczaj jest tak, że czytam te, o których już gdzieś słyszałam. Dzięki temu jest dużo mniejsza szansa, że się rozczaruję i uznam, że przeczytanie tej, czy innej książki było stratą czasu.

 

W przypadku jednak książki Aleksandry Skrzypietz pod tytułem Królowa Margot. Ostatnia perła Walezjuszów muszę przyznać, że trochę zaryzykowałam, ponieważ o samej książce wiedziałam niewiele, za to znałam odrobinę historię samej Małgorzaty.

 

Wśród przepychu dworu francuskiego, zabaw intelektualnych i rycerskich, radości i intryg, miłości i śmierci, kobiety stawały się obiektami i ofiarami męskiej rywalizacji, a czasem kreowały swe otoczenie według własnej woli i wyobrażenia. Małgorzata de Valois była zapewne jego najbarwniejszą postacią i to właśnie ona wciąż budzi zaciekawienie. Urok i inteligencja przyniosły jej tyle samo podziwu, co nienawiści i po dziś dzień nie ma odpowiedzi na pytanie, jaka była – bardzo piękna, bardzo rozumna, bardzo dumna, bardzo ambitna, bardzo swawolna, a może bardzo nieszczęśliwa?

 

Dla tych niewtajemniczonych już śpieszę z wyjaśnieniami, kim tak naprawdę była Małgorzata de Valois. Otóż była najmłodszą córką Henryka II o Katarzyny Medycejskiej. Wyszła – a ściślej rzecz ujmując została wydana – za mąż za Henryka de Burbon, ówczesnego króla Nawarry. To właśnie w trakcie ich wesela miała miejsce masakra hugenotów, czyli znana z historii rzeź świętego Bartłomieja. Można powiedzieć, że przez to wydarzenie ich zaślubiny zapisały się trwalej niż jakiekolwiek inne zdarzenie w historii.

 

Ta książka nie jest jedynie biografią Małgorzaty. Bohaterka została osadzona w kontekście obyczajowym epoki oraz na tle obrazu dworu francuskiego – pełnego przepychu i swobody w nowych, renesansowych realiach. Po ograniczeniach średniowiecza, nastawionego na religijność i bogobojność, gdy celem życia człowieczego były starania o zaskarbienie sobie zbawienia po śmierci, nadeszły zupełnie nowe czasu. Życie stało się wartością sama w sobie, a człowiek – osią istnienia.

 

Książkę czyta się jak wyśmienitą powieść. Nie można powiedzieć, że jest to typowa biografia, ale można się dzięki niej bardzo wiele dowiedzieć. Nie tylko o samej Małgorzacie, ale także o czasach, w których żyła i całym tle społeczno – obyczajowym ówczesnej Francji.

 

Według mnie to niezwykle pasjonująca lektura, nawet dla tych, którzy nie za bardzo lubią historię. Możecie uwierzyć mi na słowo – na pewno nie pożałujecie.

 

Jest to też świetna propozycja dla tych, którzy uwielbiają biografie. Książka Królowa Margot. Ostatnia perła Walezjuszów jest trochę inna niż typowa biografia. Ale żeby się o tym przekonać koniecznie musicie ją przeczytać.

 

Bardzo ciekawe okazało się nietypowe rozwiązanie zaproponowane przez autorkę. Otóż dzięki sprytnemu wpleceniu w fabułę książki licznych cytatów i ciekawostek powoduje, że możemy zapatrywać się na postać Małgorzaty zupełnie inaczej, niż postrzegano ją w jej czasach. Otóż znajdujemy zupełnie inny obraz głównej bohaterki, bez negatywnego wydźwięku. Dzięki temu tak książka jest tak niesamowita i niesztampowa. Sama autorka, dzięki takiemu rozwiązaniu stworzyła w swojej książce niesamowity klimat.

 

Reasumując, książka Małgorzaty Skrzypietz jest to nie byle jaka okazja dla miłośników historii, biografii i nie tylko. To przede wszystkim uczta dla każdego Czytelnika. Książka przybliża nam postać królowej Margot i dzięki temu trochę inaczej przedstawia ją współczesnemu Czytelnikowi.

Thalita

Małgorzata de Valois, „ostatnia perła Walezjuszów", ostatnia przedstawicielka tego rodu, nie zapisała się dobrze na kartach historii. Uważano ją za podżegaczkę wojen religijnych pomiędzy katolikami a hugenotami, intrygantkę, erotomankę. Wydając te okrutne osądy nikt nie zastanowił się, jaka była naprawdę, jak czuła się będąc jedynie pionkiem w grze swych możnych krewnych. Pisała o tym w swoich pamiętnikach i właśnie na ich podstawie Aleksandra Skrzypietz pokusiła się na napisanie najnowszej biografii córy Francji i królowej Nawarry. Jaki portret Małgorzaty się z nich wyłania?

 

Marguerite de Valois, zwana później „królową Margot", przyszła na świat 14 maja 1553 roku jako najmłodsze dziecko ówczesnych władców Francji – Henryka II i Katarzyny Medycejskiej. Jak każda renesansowa księżniczka od dziecka przyuczana była do roli damy, a być może – jeżeli tylko uda się ją dobrze wydać za mąż – także królowej. Tytuł ten otrzymała poślubiając swego dalekiego kuzyna, Henryka de Bourbon, króla Nawarry, późniejszego króla Francji. Pomimo swego gruntownego wykształcenia (zwłaszcza humanistycznego), mecenatu rodzimej kultury i sztuki oraz działań służących zachowaniu pokoju i jedności Francji, jej imię kojarzy się przede wszystkim z tragiczną rzezią hugenotów, nazywaną nocą świętego Bartłomieja, która miała miejsce podczas wesela Małgorzaty i Henryka w nocy z 23 na 24 sierpnia 1572 roku. Od tego momentu hugenoci z Nawarry zaczęli obwiniać katoliczkę Małgorzatę o to, że zaprosiła ich do swego kraju po to, by dokonać na nich zbrodni, katolicy zaś znienawidzili ją za poślubienie protestanckiego władcy. Tego, że Małgorzata nie miała z tą masakrą nic wspólnego, nikt nie brał pod uwagę. Czarna legenda królowej Margot zaczęła się tworzyć ku uciesze wyznawców obu zwaśnionych religii, a niesnaski na dworze francuskim i nawarskim tylko ją podsycały. Małgorzatę odsunięto od polityki, nie raz starano się uwięzić, pomawiano o liczne romanse, a gdy jej mąż został królem Francji – jako że nie miała z nim dzieci – unieważniono jej małżeństwo by ustąpiła miejsca o 20 lat młodszej od siebie księżniczce. O dziwo, dopiero gdy Małgorzata nie miała już żadnych szans by odegrać ważną rolę w historii swej ojczyzny, poczuła się szczęśliwą. Zajęła się mecenatem, działalnością charytatywną, dużo czasu poświęcała też na modlitwy. Wybaczyła też byłemu mężowi i była mile widziana na jego dworze, czynnie uczestnicząc w wychowywaniu i kształceniu szóstki jego pociech z drugiego małżeństwa. Zmarła spokojnie 16 marca 1615 roku.

 

Aleksandra Skrzypietz w swej biografii królowej Margot stara się zdjąć z niej niechlubne mepiętna nakładane na tą władczynię przez stulecia. Pisząc ją, opiera się na dogłębnej analizie pamiętników Małgorzaty. Stara się zrozumieć kontrowersyjną królową – jej poczynania, motywy, ambicje – a przede wszystkim punkt widzenia odnośnie niekorzystnych dla niej sytuacji i dworskich układów. By lepiej oddać położenie Małgorzaty, Aleksandra Skrzypietz szeroko przedstawia także epokę, w której przyszło żyć tej władczyni: najważniejsze wydarzenia historyczne, obyczaje dworskie, rozgrywki polityczne i dynastyczne. Przywołuje także portrety innych znamienitych kobiet epoki renesansu – Katarzyny Medycejskiej, Małgorzaty d'Angoulême, Ludwiki Sabaudzkiej – z których przykładu Małgorzata de Valois czerpała kształtując swą osobowość.

 

„Królowa Margot" to rzetelna pozycja historyczna, opierająca się na sprawdzonych źródłach, przywołująca zarówno zdarzenia, które zmieniły bieg historii, jak i epizody z codziennego życia XVI-wiecznych władców Francji. Wyraźne jest przy tym pewne feministyczne zacięcie autorki – w swych wywodach skupia się na, często niedocenianej, roli kobiet na ówczesnym francuskim dworze. Choć w tamtych czasach najważniejszym zadaniem królowych i księżniczek było rodzenie jak największej liczby zdrowego potomstwa (wiele dzieci wówczas umierało jeszcze we wczesnym dzieciństwie, stąd tylko ich duża liczba dawała nadzieję na dalsze trwanie dynastii, a ich korzystne małżeństwa przynieść miały poparcie skoligaconych w ten sposób innych rodzin panujących), to tak naprawdę odgrywały one nie małą rolę w polityce i kulturze ówczesnych państw. Oczywiste jest, że autorka-kobieta potrafi lepiej wczuć się w emocje i poczynania kobiet o których pisze niż czynili to nierozumiejący ich mężczyźni, będący przez wiele stuleci jedynymi biografistami władców. Jednakże podczas lektury tej książki często irytowało mnie, że Aleksandra Skrzypietz na każdym kroku stara się udowodnić, iż Małgorzata z Walezjuszów była w rzeczywistości dobrą i uczciwą kobietą usprawiedliwiając wszystkie jej poczynania (podobnie czyni zresztą pisząc o jej matce, Katarzynie Medycejskiej). Nie wierzę, że osoba pragnąca odgrywać ważną rolę w kraju, pragnąca władzy, postępowała zawsze moralnie i uczciwie. Jeśli nawet – zdaniem Aleksandry Skrzypietz – twórcy jej pierwszych biografii byli ludźmi jej nieprzychylnymi, pochodzącymi z wrogich jej stronnictw – to musieli mieć jakieś, choćby drobne, przesłanki, by wypowiadać się o niej negatywnie. Niestety, każda biografia ma to do siebie, że nigdy nie będzie w pełni obiektywna.

 

Czytając „Królową Margot" miałam szansę przenieść się na francuski dwór epoki renesansu, w czasy jego największego rozkwitu. Mogłam również wczuć się w role ówczesnych księżniczek, które – choć żyły w luksusie, a o ich względy zabiegali najmożniejsi książęta – nie były szczęśliwe. Nikt nie pytał je o zdanie wydając je za znacznie starszych mężczyzn, nikomu nie przeszkadzało, że są notorycznie zdradzane, a ich wartość wycenia się ilością urodzonych żywych i zdrowych potomków. Dopiero wiele lat po ich śmierci, często aż w kolejnych epokach, doceniano ich wkład w politykę, kulturę i dostrzeżono, że bez ich udziału losy Europy mogłyby potoczyć się zupełnie inaczej.

 

Komentarze

Kod antyspamowy
Odśwież


Współpracujemy z:

KARTA BIBLIOTECZNA

BIBLIOTECZKA

  • Załóż swoje konto
  • Karta Do Kultury

    Jeżeli zalogujesz się na swoje konto, będziesz mógł bezpłatnie:
    *obserwować pozycje wydawnicze, promocje oraz oferty specjalne
    *dodawać je do ulubionych
    *polecać innym czytelnikom
    *odradzać produkty, po które więcej nie sięgniesz
    *listować pozycje, które posiadasz
    *oznaczać pozycje przeczytane/obejrzane
    Jeżeli nie masz konta, zarejestruj się, zapraszamy do rejestracji!