Humor Zza Kulis

Jaki może być humor? Na przykład abstrakcyjny, filozoficzny albo rubaszny...i wszystkie te rodzaje znajdziecie właśnie w tej książce. To zbiór rozmów ze znanymi postaciami filmu, teatru, estrady czy sceny kabaretowej. Sporo z rozmówców niestety już nie żyje, więc te wywiady stają się jeszcze bardziej wartościowe, bo już niepowtarzalne. 

Wśród rozmówców Jacka Szczerby znajdziecie głównie panów, bo jakoś tak się składa, że zaprosił do swoich zakulisowych opowieści tylko dwie kobiety - Ewę Dałkowską i Katarzynę Skrzynecką. Czyżby płeć piękna nie miała na tyle swobody i luzu, aby żartować? Nie sądzę i nie sugeruję (zwłaszcza po przeczytaniu rozmów ze wspomnianymi paniami) po prostu ta statystyka zwróciła moją uwagę. A co znajdziemy w treści? Sporo perełek i ciekawostek, o których raczej nie mielibyśmy szans dowiedzieć się z innych źródeł. Oczywiście część odpowiedzi, na pewno już padała w innych wywiadach, ale jeśli nie śledzicie portali medialnych i nie czytujecie archiwalnych czasopism, to będzie wiele niespodzianek. 

Poprzez te wszystkie rozmowy jawi się świat szczególny, możliwe, że już raczej miniony, bo aktualna brać aktorska chyba zupełnie inaczej funkcjonuje, aniżeli ta sprzed dwóch czy trzech dekad. To już nie tak bliskie relacje i niekoniecznie kontynuowane poza sceną. Warto więc posłuchać, jak to "onegdaj bywało", ludzie nieco inaczej podchodzili do swoich karier i czasu spędzonego wspólnie na planach filmowych czy próbach teatralnych. Różnie też rozpoczynali swoje ścieżki aktorskie. Nie miałam pojęcia na przykład, że Artur Barciś, znany dziś z popularnych filmów i seriali, nagrywał komunikaty zapowiadające przystanki tramwajowe w Częstochowie. Co ciekawe, podobne zajęcie miał Muniek Staszczyk (o nim tak zupełnie przy okazji).

Humor sceniczny i zza kulis to jedno, ale dystans do siebie to inna sprawa. Tego na pewno nie brakuje Andrzejowi Rosiewiczowi. Popularny artysta (82 lata) chwilami po prostu rozkłada na łopatki swoimi stwierdzeniami: Jestem w takiej formie, że ludzie na widowni zaczynają wierzyć w życie pozagrobowe. Następują zbiorowe nawrócenia. To fakt, że największą popularność zyskał w czasach PRL-u i o nich sporo się dowiadujemy, a poczucie humoru w tamtych czasach, wiązało się też często z odwagą, bo ogólnie narzucona narracja była jednoznaczna. 

Andrzej Grabowski to kolejny rozmówca i znana postać z artystycznego świata. Z tej rozmowy chyba na długo, a może i na zawsze zapamiętam pewien stary dowcip o odpoczynku na plaży, który obecnie bezsprzecznie mógłby stać się odzwierciedleniem filozofii i mądrości życiowej. Wspomnianą już na wstępnie Katarzynę Skrzynecką znam z wielu rozmów i choć od dawna wiem, że ma ogromne poczucie humoru i dar do opowiadania błyskotliwych historyjek, to tak wyrazistej swobody słownej u niej nie podejrzewałam. Zresztą opowiada nam o swoim gronie przyjaciół artystów, z którymi wspólnie "bawią" się właśnie słowem mówionym i pisanym, tworząc między innymi specyficzne i jedyne w swoim rodzaju limeryki.

Podsumowując te rozmowy z popularnymi i znanymi osobami, mogę jeszcze wspomnieć o niezwykłym Tadeuszu Rossie i jego abstrakcyjnym poczuciu humoru. Jego, znany niegdyś program Zulu Gula niestety nie przetrwał, a myślę, że byłby idealny na dzisiejszą sytuację społeczno-gospodarczo-polityczną. Poza już wymienionymi, znajdziecie wywiady między innymi z Jerzym Stuhrem, Andrzejem Strzeleckim, Arturem Andrusem, Krzysztofem Jaroszyńskim, Danielem Olbrychskim czy Bohdanem Łazuką.

Zapraszam więc za kulisy, gdzie sporo się dzieje lub kiedyś działo. To swoiste środowisko, do którego wstęp mają nieliczni, dlatego tym bardziej warto zajrzeć, niczym przez dziurkę od klucza, bo jak wiadomo nie o wszystkim możemy się dowiedzieć, ale pewien zarys sytuacji na pewno otrzymujemy poprzez takie rozmowy. A dokładniej ujmując, można znacznie lepiej poznać rozmówców Jacka Szczerby, którzy czasem mile zaskakują, a czasem i nieco rozczarowują. Poza sceną są przecież sobą i nie muszą grać kogoś innego.