Gdzie Diabeł Mówi Dobranoc Tom 1 Księżyc Jest Pierwszym Umarłym

„Księżyc jest pierwszym umarłym” to powieść, która otwiera cykl pod tytułem „Gdzie diabeł mówi dobranoc” i od pierwszej strony zaprasza nas do świata pełnego mroku oraz zapomnianych legend. Karina Bonowicz stworzyła historię osadzoną w tajemniczym miasteczku Czarcisławiu, gdzie współczesność nieustannie przeplata się z dawnymi wierzeniami słowiańskimi. Bukiet z werbeny na stole, sól rozsypana na progu i obowiązkowy czosnek w potrawach są elementami codzienności. Główna bohaterka, siedemnastoletnia Alicja, po tragicznej stracie rodziców trafia pod opiekę ekscentrycznej ciotki na podkarpacką prowincję. Miasteczko od początku wydaje się mieć duszną atmosferę i jest pełne dziwnych wydarzeń. Autorka sprawnie buduje nastrój małej, wierzącej w ludowe przesądy społeczności, w której co poniektórzy ukrywają tajemnice mroczniejsze od zwykłych rodzinnych „trupów w szafie”.

Największym atutem tej książki jest bez wątpienia język, ponieważ autorka posługuje się lekkim piórem. Dialogi są dynamiczne, momentami pełne ciętego sarkazmu, co sprawia, że blisko sześćset stron lektury mija w błyskawicznym tempie. Karina Bonowicz umiejętnie wplata w narrację liczne nawiązania do współczesnej popkultury, co nadaje całości, nomen omen, ożywczy charakter. Słowiańskie demony, takie jak strzygi czy nocnice, nie są tylko „ozdobnikiem dla klimatu powieści”, ale stanowią integralną część życia mieszkańców. Osią fabuły jest pakt z diabłem zawarty w XI wieku przez czterech przyjaciół, co znajduje swoje odbicie w nazwie miasteczka i kładzie się cieniem na losach kolejnych pokoleń. Moją sympatię zdobyła ciekawie wykreowana postać ciotki Tatiany – sceny z jej udziałem wnoszą pozytywną energię. Łatwo możemy dać się porwać wizji świata, w którym zwykłe zioła w kuchni mogą służyć do rzucania skutecznych uroków lub… leczyć ugryzienia strzygonia.

Oprócz zalet powieść posiada pewne mankamenty, których nie sposób pominąć. Najwięcej zastrzeżeń budzi we mnie konstrukcja psychologiczna głównej bohaterki. Alicja, mimo przeżytej traumy, jaką jest śmierć jej rodziców w wypadku samochodowym, rzadko okazuje głębszy smutek – w zasadzie nie znalazłam w książce ani jednego fragmentu wskazującego na głębsze przeżywanie przez nią żałoby, co czyni ją postacią mało wiarygodną. Przykład? Alicja zdaje się bardziej przeżywać brak w Czarcisławiu popularnej sieciówki z burgerami niż wydarzenie, które wywróciło jej dotychczasowe życie do góry nogami. Chyba że trauma jest tak duża, że opisane zachowanie stanowi formę głębokiego wyparcia, a sama bohaterka skrywa za złośliwym językiem, przewracaniem oczami czy marszczeniem czoła głębię nieprzepracowanej straty. Kolejnym słabszym punktem jest tempo akcji w pierwszej połowie tomu. Książka skupia się przede wszystkim na ekspozycji świata oraz wprowadzaniu kolejnych postaci, przez co właściwa intryga rozwija się dosyć powoli. Niektóre motywy, jak choćby relacje między nadprzyrodzonymi rodami, kojarzą się z popularnymi serialami dla młodzieży (witamy w Mystic Falls).

Sam Czarcisław jawi się jako miejsce magiczne, w którym jednopiętrowe, kolorowe budynki przypominają chatki z piernika, a czas płynie zupełnie innym rytmem. Autorka dobrze operuje opisami przyrody, które budują klimat grozy. Postacie Nikodema, Nataszy czy bliźniąt Olgi i Borysa są interesujące, a ich cechy podkreślają charakter wzajemnych relacji. Te z kolei są pełne niedopowiedzeń i animozji, co skutecznie zachęca do śledzenia ich dalszych losów. Warto również zwrócić uwagę na samo wydanie książki, które przyciąga wzrok estetyczną okładką oraz starannie barwionymi brzegami stron.

Podsumowując, debiut Kariny Bonowicz to propozycja udana i warta uwagi. Mimo pewnych niedociągnięć w kreacji bohaterki oraz powolnego rozruchu fabuły, książka oferuje niezłą rozrywkę. Autorka udowodniła, że potrafi pisać o magii w sposób ciekawy, umiejętnie łącząc to, co nadnaturalne, z codziennością. Z zainteresowaniem czekam na kontynuację losów mieszkańców miasteczka, licząc na pogłębienie ich rysów psychologicznych w kolejnych częściach cyklu.