Przygody Władka - Sezon Pierwszy

  Wiele znakomitych, literackich pozycji powstało w ostatnim czasie dzięki coraz popularniejszemu crowdfundingowi - finansowaniu społecznemu miłośników kultury i sztuki. I bardzo dobrze, gdyż w ten sposób mamy szansę poznać wartościowe, zaskakujące i intrygujące dzieła - m.in. znakomity komiks Pawła Chmielewskiego i Jerzego Ozgi pt. „Przygody Władka. Sezon pierwszy”, o którym mam przyjemność opowiedzieć wam nieco więcej w poniższej recenzji.

 Władek potrzebuje pracy, zajęcia, zarobku. W tym celu najmuje się wraz z kolegą w prywatnym biurze detektywistycznym Harry Paholetz&Co&Son, któremu szefuje niezbyt uroczy, ale za to niezwykle pewny siebie, Harry. I wszystko byłoby z pewnością na rzeczy, gdyby nie drobny fakt, iż Władek jest wampirem, jego kolega demonem z całą gamą fobii, zaś ukazana tu polska rzeczywistość nie ma wiele wspólnego z realizmem. Pierwszą sprawą, jaką zajmie się niniejsza trójka detektywów, będzie tajemnicze zaginięcie małego Antosia...

 Czarna komedia, klasyczny kryminał i odważna opowieść fantasy z elementami horroru - tak przedstawia się pod gatunkowym kątem ta komiksowa pozycja, która z pewnością zaskakuje swoją fabularną wymową, oczarowuje niepowtarzalnym klimatem i bawi zaoferowaną tu przygodą, humorem, emocjami. Całości pozytywnego dzieła dopełniają świetne rysunki Jerzego Ozgi, które zachowują idealne proporcje pomiędzy realizmem i karykaturalną baśnią.

 Fabułę, podzieloną na kilka powiązanych ze sobą luźno rozdziałów, znaczą kolejny losy, przygody i kryminalne zmagania bohaterów, które w dużej mierze prowadzą ich raz po raz do urokliwych Kielc. Niektóre z tych kryminalnych wątków przybierają postać klasycznej historii gatunku, inne nawiązują odważnie do fantastyki i grozy, a jeszcze niekiedy dominującym nurtem jest humor - współczesny i nawiązujący do naszej polskiej popkultury. Zawsze jest jednak ciekawie, klimatycznie, udanie.

 Udanie przedstawiają się również ilustracje Jerzego Ozgi, który stworzył tutaj niezwykle klimatyczne, malownicze, pociągnięte lekką i zarazem nieco surową kreską, rysunki. Przede wszystkim zwraca w nich naszą szczególną uwagę zawarta tu karykatura, dowcip, kontrast pomiędzy pięknem i brzydotą, który przekłada się na inteligentnie komediową formę wymowy kadrem i obrazem. Do tego mamy czerń i biel, czyli absolutnie nam wystarczające połączenie kolorów, które wyraża sobą absolutnie wszystko.

Nie sposób nie docenić również kreacji bohaterów i miejsca akcji, w jakim rozgrywają się ich przygody. Cwaniaczek detektyw, poczciwy wampir, i zlękniony świata demon w człowieczej skórze – to naprawdę barwny, budzący nasze zaintrygowanie i absolutnie nieprzewidywalny zestaw postaci. Do tego dochodzi Polska - na wpół zwyczajna, jak i na wpół nadzwyczajna codzienność, która odsłania przed nami realia, obyczaje i koloryt tego komiksowego świata, puszczając do nas raz po raz zawadiackie mrugnięcie oka za sprawą kolejnego z żartów.

Największą przyjemnością podczas odkrywania losów Władka i jego kompanów była tu dla nieprzewidywalność tego, dokąd będzie podążać ta niniejsze relacja. Czasami byłam przekonana, że będzie to sensacja i kryminał noir, by po chwili uznać za pewnik jednak odważną fantastykę, ale i ten traf okazywał się chybionym wraz z lekturą kolejnych stron. I to przekłada się na znakomitą zabawę, świetną rozrywkę i wielkie emocje, które udzielają się nam od pierwszych chwil tego czytelniczego spotkania.

Cieszę się, że ten komiks mógł powstać i odkryć przed nami swoją niewątpliwą wielkość, jakość i bogatą ofertę na polu fabuły i lustracji. Jest w tej opowieści bowiem coś niecodziennego, zaskakującego i wyróżniającego się z szeregu innych tytułów, co warto zauważyć i należycie docenić. Dlatego też ze swej strony gorąco polecam i zachęcam was do sięgnięcia po „Przygody Władka. Sezon pierwszy” – naprawdę warto to zrobić.