Komiksy

Bartek Miasto złamanych serc   Swoją przygodę z Gilbertem Hernandezem zacząłem od mocno psychodelicznego „Chance in hell", które wprawdzie zawiodło mnie trochę zbyt udziwnionym zakończeniem, ale zaciekawiło na tyle, aby sięgać dalej po tego autora.   Po wydanym przez Vertigo „Sloth" miałem mieszane uczucia – pomysł był ciekawy, komiks sam w sobie dobry, ale brakowało jeszcze tej ostatniej iskry bożej, tego nienazwanego czegoś, po czym plunąłbym gęstą flegmą krwi z zachw…

Bartek Kocięta w worku z łajnem   Na naszym rodzimym rynku ziny są solą ziemi – rodzajem nieformalnego przeglądu możliwości, zarazem wystawą próżności jak i zachętą, grafomańską orgią i katalogiem umiejętności przyszłych Starych Mistrzów.   Nie jestem pewien, jak wygląda to za oceanem, ale pewnie dość prężnie – w każdym razie tam też undergroundowe wydawnictwa się pojawiają. Jednym z nich jest antologia „BAM! Big Ass Mini" z 2006 roku.   Redaktorzy, Recine i Harker, p…

Bartek Dziękuję ci, Inio   Pisząc o pierwszej części „Solanina" Inio Asano wyraziłem pewną irytację długością oczekiwania na kontynuację. Trudno się zresztą dziwić, gdyż autor zostawił czytelnika w napiętym oczekiwaniu – co widzi Naru?   Wiem już, że Naru widzi swoje wspomnienia. Wiem też, że warto było na drugi tom poczekać, chociaż oczekiwałem chyba trochę innego rozwiązania. Kiedy jednak przeglądam ponownie drugiego „Solanina", dochodzę do wniosku, że można było łatw…

Bartek Alicja po drugiej stronie kadru   Adaptacje adaptacji to prosta droga do katastrofy.   Komiksowa adaptacja filmu, który jest rozwinięciem wątków popularnej książki jest drogą w dodatku wysłaną różami, szczególnie, że film Burtona jest co najwyżej osadzonym w realiach hołdem dla Alicji, zaś adaptacje komiksowe to zwykle gnioty wytłoczone aby podbić sprzedaż.   No i cóż, skłamałbym, gdyby powiedział, że disneyowski komiksik to arcydzieło, ale nie jest tak straszn…

Bartek Narysowałem to miejsce   Są takie opowieści, które zostają w nas na całe życie. Piękne historie ukryte w przebraniu baśni, które poznajemy jako dzieci i ze zdziwieniem odkrywamy ponownie po latach, mając ich kilkanaście czy kilkadziesiąt. Zagłębiamy się wtedy w opowieść, ze zdziwieniem odkrywając ją na nowo, patrząc na nią innym, świeżym spojrzeniem, mając inny punkt widzenia, inne doświadczenia, przez które filtrujemy dobrze znany nam świat przedstawiony.   Bez…

Bartek 8 mgnień Edo   Pozycje z wydawnictwa Hanami to praktycznie zawsze pewniaki. Przemyślany dobór autorów i prezentacja pozycji z zaniedbanego przez innych polskich wydawców mangi nurtu gekiga zapewnia doskonałą lekturę na wysokim poziomie. Małżeństwo Bolałków nie waha się także sięgać po rzeczy niecodzienne, do których z pewnością należą wydane niedawno „Dwie Poduszki" autorstwa Hinako Sugiury.   Opowieści z tego tomu rozgrywają się w okresie Edo. Były to trwające d…

Bartek Celem życia jest przyjemność   Filozofowie antyczni kojarzą nam się obecnie raczej jako postacie spokojne i eteryczne. I chociaż świadectwa historyczne nie szczędzą nam co gwałtowniejszych epizodów z życia tego czy owego mędrca, to jednak powaga jest pierwszym skojarzeniem.   Ale nie dla Messnera-Loebsa, który popełnił prześwietny, parodystyczny cykl, którego bohaterem jest Epikur (oraz jego przyjaciele filozofowie, a także różne inne znane postacie świata antycz…

Bartek Zero graniaste   Sam Kieth to twórca w Polsce bardzo mało znany, a szkoda.   Autor dość głośnego swego czasu „Batman: Secrets" z Jokerem i medialnymi hienami w roli głównej, znany jest najbardziej z niezwykłej serii „the Maxx", która jest w zasadzie kwintesencją jego twórczości. Ma zresztą na koncie naprawdę imponujący dorobek, współpracę z wieloma uznanymi scenarzystami i jest ogólnie dość świetny.   Rysunki Kietha są niezwykłe – surrealistyczne, przerysowane…

Bartek Czas przegranych   Koszmarny los nastolatka to wdzięczny temat dla popkultury. Straszliwe męki okresu dorastania, szkolny horror, towarzyski terror, rodzinna katastrofa – wszystko to rzeczy malownicze. Poświęca się im więc dużo powierzchownej uwagi w kulturze masowej. Niezasłużonej zresztą.   Szkoda, że równie wiele uwagi nie poświęca się okresowi nadchodzącemu bezpośrednio potem, a o wiele ważniejszemu i rzutującemu na całą resztę ludzkiego życia. Jaki bowiem mo…

Bartek Opowieści z chmuromorza   „Plastikowy maluch" to taka dość śmieszna sprawa jest. Byłem w latach dziewięćdziesiątych wielkim fanem Urushihary, ba, nadal mam dwa artbooki (tak, chodzi o cycki, nie ukrywam), które stoją sobie na moim komiksowym regale.   Ale, ponieważ odpadłem na parę lat od czytania komiksów, to „Plastic Little" jakoś przegapiłem i uzupełniłem dopiero niedawno.   Sam scenariusz jest raczej prosty, ot, załoga łodzi, w zasadzie podwodnej, polująca…