Przerwana Lekcja Muzyki

Zwiastun:

Opis:

Joan

I don't believe in this medication, but we're living in a Prozac Nation – pozwolę sobie zacząć moją recenzję od cytatu, który doskonale oddaje nastrój, z jakim spotykamy się w Przerwanej lekcji muzyki. Nie od dziś wiadomo, że presja społeczna i dwudziesty wiek zaowocowały pojawieniem się wielu niedyspozycji psychicznych u wrażliwszej części naszego społeczeństwa. Próbowano różnych metod radzenia sobie z depresją, najlepszą jednak okazała się mała, niepozorna pigułka, która została wypuszczona na rynek farmaceutyczny 24 lata temu, pod nazwą handlową Prozac. Dzisiaj do przyjmowania tabletek szczęścia przyznaje się ponad połowa populacji.

 

Susanna Kaysen (Winona Ryder) jest młodą, wrażliwą absolwentką collegu. Żyje pod ogromną presją matki, która chce wychować córkę na swój własny, konserwatywny sposób. Efektem nacisku ze strony matki jest romans z nauczycielem i nieudana próba samobójcza Susanny – popija fiolkę aspiryny butelka wódki. Ponieważ nie jest zbyt chętna, by współpracować z psychiatrą, zostaje wysłana do Claymoore, luksusowego szpitala psychiatrycznego. Dziewczyna ma wiele szczęścia, bo trafia do miejsca, gdzie jest otoczona ciepłem i opieką.

 

Początki szpitalnego życia są dla Susanny bardzo trudne, nie potrafi się pogodzić z rygorem, który zostaje jej narzucony już pierwszego dnia – oddziałowa Valerie (Whoopi Goldberg) pilnuje ją podczas kąpieli, zostają jej odebrane wszystkie ostre przedmioty. W Claymoore stykamy się z całą gamą barwnych charakterów i zaburzeń – od kleptomanki Giorginy (Clea DuVall), przez molestowaną seksualnie, uzależnioną od valium i kurczaków Daisy (Brittany Murphy), oszpeconą w trakcie pożaru Polly (Elisabeth Moss), aż po dominującą, żywiołową socjopatkę Lisę (Angelina Jolie). Susanna szybko orientuje się, że bycie wzorową pacjentką nie jest tu mile widziane – kwitnie nielegalny handel valium, niesfornej Lisie zdarzają się ucieczki, a pielęgniarka Val lubi przymykać oko, na niektóre przewinienia.

 

Film porusza też problem konfrontacji osób normalnych z osobami zaburzonymi – są odbierane przez społeczeństwo jako niebezpieczne, gorsze i pozbawione racjonalnych emocji. Nie obywa się także bez tragedii, którą jest samobójstwo jednej z pacjentek Claymoore. Fabuła filmu skupiona jest przede wszystkim na ukazaniu różnic charakterologicznych między empatyczną Susanną i pozbawioną empatii Lisą. Claymoore jest dla obu z nich wejściem w brutalny świat dorosłości. Susanna po latach wspomina swój pobyt w szpitalu: Czy pomyliliście kiedyś jawę ze snem, albo ukradliście coś choć mieliście pieniądze?
Czuliście nostalgię? Myśleliście, że jedziecie, choć pociąg stał na stacji? Może byłam po prostu szalona, może to przez te lata 60., a może byłam dziewczyną zaburzoną...?

 

Film jest doskonałą ekranizacją biograficznej powieści Susanny Kaysen. W 2000 roku dostał nominację Teen Choice jako najlepszy dramat kinowy. Za najlepszą rolę drugoplanową wyróżniona Oscarem została także Angelina Jolie. Przerwana lekcja muzyki zachwyca niezwykłą grą aktorską, wprowadza nostalgiczny klimat, zmusza do refleksji nad własnym życiem, a także ukazuje tragizm lat 60.

 

Osobiście bardzo często i chętnie wracam do Przerwanej lekcji muzyki, chociaż w klimacie filmu nie odnajdą się wielbiciele komedii – porusza bowiem tematykę trudną, która do dziś pozostaje dla wielu tematem tabu. Jeśli jednak, drogi widzu, nieobce są ci kłopoty Susanny, zrób sobie dobrej, ciepłej herbaty i przygotuj się na ogromne emocje, które z pewnością będą ci towarzyszyć podczas seansu.

 

Na moją wysoką ocenę wpłynęła przede wszystkim wyśmienita gra aktorska, specyficzny klimat filmu oraz zgodność adaptacji z powieścią Susanny Kaysen.

 

Werdykt: 10 (Wyborów) na 10

Amelia Grey

Choroba psychiczna nie raz była już poruszana przez twórców. Pokazywano nam różne jej aspekty, różnych bohaterów i inne środowisko, które wpływało na całość. Kilkanaście lat temu, kiedy temat ten nie był tak popularny, ukazał się film, który wzbudził kontrowersje. A była to słynna już ,,Przerwana lekcja muzyki".

 

Film opowiada historię Susanny Kaysen, której wielka wrażliwość sprawia, że okres dojrzewania przechodzi dużo bardziej burzliwie, niż reszta ludzi w jej wieku. Ma romans z nauczycielem, postanawia nie iść na studia, a w końcu połyka opakowanie aspiryny i popija je wódką. Po tej nieudanej próbie samobójczej, rodzice wysyłają ją do lekarza, który wysyła dziewczynę do szpitala psychiatrycznego. Tam Susanna staje się ofiarą systemu, musi nauczyć się żyć w zupełnie innym świecie i podjąć decyzję, czy naprawdę chce wyzdrowieć. Zaprzyjaźnia się z socjopatką Lisą i choć ich przyjaźń nie należy do najlepszych, to pozwoli dziewczynie na otworzenie oczu.

 

Akcja filmu dzieje się w latach sześćdziesiątych, a na jego prawdziwość wpływa fakt, że to autentyczna historia. Dziewczyna po próbie samobójczej trafia do szpitala psychiatrycznego. Tam zostaje u niej stwierdzona osobowość graniczna. Sam szpital psychiatryczny, mimo że uchodzi za luksusowy, jest prawdziwą szkołą przetrwania. Miejscem, z którym trzeba walczyć, bo oczekuje od Ciebie tylko pozornej poprawy, sprzymierzenia się z nim, gdyż tylko wtedy będziesz mógł wyjść na wolność. Pacjenci nie są chętni do współpracy, bo nieraz to dla nich jedyne miejsce, gdzie warto być. Może to głupie, ale ten szpital stworzył niesamowity klimat filmu. Pokazał, że ludzie chorzy są dużo bardziej tolerancyjni, wrażliwy i otwarci, niż ci ,,na zewnątrz", którzy żyją w szklanych klatkach kłamstw niedomówień i pozorów. Akcja w latach sześćdziesiątych dodaje tylko dramatyzmu, który wpływa tu na plus. ,,Przerwana lekcja muzyki" to nie tylko klimat. To przede wszystkim studium ludzkiej psychiki. Pokazanie ludzi chorych, jako wrażliwych, myślących, a dodatkowo w sposób, który sprawia, że im współczujemy. Na podstawie psychiki ludzi zdrowych możemy zaobserwować olbrzymie różnice pomiędzy nimi, a chorymi. Każdy z mieszkańców szpitala jest inny, bardziej lub mniej szalony, ale mimo tego lubimy tych bohaterów i solidaryzujemy się właśnie z nimi. Według mojej amatorskiej oceny film wykonany jest bardzo dobrze. Całość bardzo przyjemnie się ogląda, nic nie przeszkadza, ani nie zakłóca odbioru.

 

Olbrzymią zaletą tej produkcji jest obsada. Zdecydowaną gwiazdą była tu Angelina Jolie, grająca Lisę. Za tę drugoplanową rolę otrzymała Złotego Globa oraz Oskara. Było to jak najbardziej zasłużone. Stworzyła postać, którą się kochało i nienawidziło jednocześnie. Można by odrywać warstwy osoby Lisy, a i tak długo nie doszłoby się do wnętrza. Skrywała swoje tajemnice i mimo że krzywdziła ludzi, to była w tym prawdziwa. Oglądałam już filmu z udziałem Angeliny i podziwiałam ją, jednak dopiero ,,Przerwana lekcja muzyki" sprawiła, że zobaczyłam jej olbrzymi talent. Główną rolę zagrała Winona Ryder, którą chwaliłam za kreację w ,,Edwardzie Nożycorękim". Tutaj również bardzo dobrze sobie poradziła. Oddała dylemat bohaterki nad prawdziwością choroby, chęć buntu i późniejszego wyleczenia z problemów. Choć bardzo bym chciała zachwycać się tu właśnie nad nią, bo zdecydowanie ją lubię, to muszę przyznać, że została stłamszona przez genialną Angelinę. Dotrzymywała jej kroku, a jakże. Pokazała też bardzo dobre zdolności aktorskie, świetnie się wczuła w postać, jednak to właśnie Angelina królowała. W filmie możemy podziwiać też Whoopi Goldberg, która gra ona jedną z sióstr w szpitalu. Nie trzeba zastanawiać się nad jej geniuszem. Tutaj może nie było jej wiele, jednak i tak cieszyłam się z tych kilku minut, kiedy mogłam ją obserwować.

 

Nie wiem, co w tym filmie jest takiego. Z pewnością istnieją od niego lepsze, dużo bardziej malownicze i lepiej zasługujące na status ulubionego. Ma jednak to ,,coś" co przyciąga i nie pozwala oderwać się od ekranu. Jeżeli jeszcze go nie oglądaliście, wiedzcie, że warto! Ja z pewnością wrócę do niego jeszcze nie raz i będę go uznawać za jeden z moich ulubionych.

 
Oceń ten artykuł
(1 głos)

 

Podziel się!

Komentarze:

Kod antyspamowy
Odśwież


Okładka wydania:

Przerwana Lekcja Muzyki

Dodatkowe informacje:

Na naszej stronie nie stosujemy reklam. ;)
Prosimy o dodanie naszej witryny do białej listy.
Ustawienia przeglądarki lub Biała lista (adblock)